دوشنبه ۱۵ دی ۱۴۰۴ - ۲۰:۳۰
۰ |
۰

نگاهی به بازار نقل و انتقالات؛ نیاز فنی، قربانی شهرت طلبی

نگاهی به بازار نقل و انتقالات؛ نیاز فنی، قربانی شهرت طلبی
زمان مطالعه: ۲ دقیقه

فصل نقل و انتقالات در پنجره زمستانی، یکی از مشکلات ریشه‌ای فوتبال ما را نمایان کرد.

می‌گویند یک مجموعه شبیه مدیرش می‌شود. با این اصل، ریشه مشکلات فوتبال ایران را باید در حضور مدیرانی جستجو کرد که نه توان مدیریتی دارند و نه تخصص فوتبالی و ورزشی.

نگاه کنید به پنجره زمستانی نقل و انتقالات، جایی که تیم‌ها بعد از یک نیم فصل فرصت دارند با شناسایی نقاط ضعف خود، در بازار اقدام به خرید بازیکنانی کرده که ضعف‌های تیم را پوشش و در محور تاکتیکی مربی به رشد تیم کمک کنند.
حالا اسامی را مرور کنید؛ چهار تیم همیشه مدعی و ثروتمند فوتبال ما در این پنجره نقل و انتقالاتی به سه تیم تقلیل یافته و استقلال به دلیل محرومیت از این فرصت، از گردونه رقابت بر سر بالا بردن قیمت‌ها خارج شده است!
چرا می‌گوییم بالا بردن قیمت‌ها؟ چون هرکس
فقط ۴ بازی از تیم‌های لیگ برتری دیده باشد، به خوبی می‌تواند نقاط ضعف تیم‌ها را شناسایی کند. مثلاً پرسپولیس مهاجم گلزن می‌خواهد، دفاع راست و چپ ندارد و به جایش وینگرهای خریده که اصلاً در سطح این تیم و رقابت برای قهرمانی نیستند.
یا تراکتور، تیمی که مهاجمان و وینگرهای درخشانی دارد اما هافبک دفاعی و مدافع میانی ندارد، فقط یک دفاع چپ دارد و ۴ دفاع راست خریده! اما حالا نگاه کنید که هر دو تیم دوباره سراغ خرید وینگر و مهاجم رفته‌اند! آن هم نام های مشترک!
همین مثال‌ها نشان می‌دهد در فوتبال ما خریدها در فصل نقل و انتقالات -چه تابستانی و چه زمستانی- بیشتر محل مانور تبلیغاتی برای مدیران و کسب شهرت و لقب‌هایی مثل متخصص ترکاندن بمب است، نه پوشش نیازهای فنی تیم!
همه قبول دارند که قهرمانی و موفقیت یک تیم از فصل نقل و انتقالات تابستانی شروع می‌شود. جایی که بیشتر تیم‌های ما اول خرید می‌کنند و بعد سراغ مربی می‌روند! تا از همان ابتدا عقب بیفتند. مربی ناکام می‌رود و حتی اگر بماند، مثل مربی جدید در نیم فصل باید خریدهای گران قیمت را کنار گذاشته و سراغ خریدهای تازه برود.
می‌دانیم که بازیکنان خوب را تیم‌ها به سادگی رها نمی‌کنند. پس یا باید ارقام کلان میلیون دلاری بابت رضایت نامه بدهید و یا باید بازیکنان بیرون مانده را بخرید که اگر خوب بودند، بدون تیم نمی‌ماندند! اما نکته تلخ داستان آنجاست که حتی در همین پنجره زمستانی هم باز مدیران ما به سراغ اسم و رسم بازیکن می‌روند، نه کیفیت فنی و آمادگی جسمانی او!
و نتیجه را که همه می‌دانیم و همیشه دیده ایم؛ پورسانت‌ها تقسیم، تیم‌ها وارد دور برگشت و با تکرار نتایج ضعیف، تقصیرها به گردن داوران و در نهایت مربیان افتاده و این چرخه باطل همیشه ادامه دارد!

اینجا را بخوانید: بازارگرمی ایجنت یا پیچش ستاره ازبک در مسیر تهران؟ معامله دوسَرباخت برای پرسپولیس

وب‌گردی و دیدنی‌های ورزش

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha

پربازدیدها

آخرین خبرها

منهای ورزش

بازرگانی