فیلادلفیا فرصتی را بهخوبی تشخیص داده است؛ فرصتی برای تثبیت جایگاه خود بهعنوان یکی از جذابترین و خوشایندترین کلانشهرهای ساحل شرقی آمریکا، در عین حال یکی از مقرونبهصرفهترین آنها.
در این شهر، هواداران برای استفاده گسترده از حملونقل عمومی در جریان شش مسابقه جام جهانی ۲۰۲۶ که در ورزشگاه «لینکولن فایننشال فیلد» یا آنطور که فیفا طبق قوانین اسپانسرینگ خود نامگذاری کرده، «ورزشگاه فیلادلفیا»، برگزار میشود، تنها ۲.۹۰ دلار پرداخت خواهند کرد. بلیت مسابقات در بازار ثانویه برخلاف انتظار ارزانتر شده و حدود ۱۶ درصد نسبت به ماه گذشته کاهش قیمت داشته است. نرخ هتلها همچنان نسبتاً منطقی است و جشنوارههای هواداری نیز در تمام روزهای تورنمنت رایگان برگزار میشوند. برخلاف برخی شهرها مثل لسآنجلس هم قرار نیست برای ابتداییترین امکانات، هزینههای نجومی از هواداران دریافت شود.
مگ کین، مدیر اجرایی کمیته محلی برگزاری در فیلادلفیا، به روزنامه Philadelphia Inquirer گفته است: «مدتها روی این موضوع کار کردهایم. از همان ابتدا میخواستیم تجربه هواداران محور اصلی جام جهانی در فیلادلفیا باشد.»
بخش عمدهای از روایت پیرامون جام جهانی ۲۰۲۶ تاکنون حول گرانی و هزینههای سرسامآور شکل گرفته است؛ چه بهدلیل سیاستهای درآمدزایی فیفا (که میگوید این درآمدها دوباره به فوتبال پایه بازمیگردد) و چه بهخاطر تلاش شهرهای میزبان برای جبران هزینههای سنگین برگزاری. اما فیلادلفیا یکی از معدود شهرهایی است که تلاش کرده در این فضای فشرده، نفسی برای هواداران باقی بگذارد. در گوشهوکنار آمریکا، برخی میزبانها تصمیم گرفتهاند سود حداکثری را کنار بگذارند و اولویت را به تجربه تماشاگران بدهند.
این مطلب را از دست ندهید: جام جهانی ۲۰۲۶؛ سودآورترین جام جهانی تاریخ/ چگونه فیفا به درآمد باورنکردنی ۱۳میلیارد دلار رسید؟

در شرایطی که قیمت بعضی بلیتها به اندازه خرید یک خودرو شده، موضوعی که حتی دونالد ترامپ هم از آن ابراز تعجب کرده، و نرخ هتلها نیز به شکل افسارگسیختهای بالا رفته، حملونقل به تازهترین فشار اقتصادی روی هواداران تبدیل شده است.
برای مثال، بلیت قطار NJ Transit از نیویورک به ورزشگاه متلایف در نیوجرسی ابتدا ۱۵۰ دلار قیمتگذاری شده بود؛ در حالی که نرخ معمول آن حدود ۱۳ دلار است. این مبلغ بعداً با ورود اسپانسرها ابتدا به ۱۰۵ دلار و سپس به ۹۸ دلار کاهش یافت. در بوستون نیز سفر با قطار به ورزشگاه ژیلت در فاکسبورو ۸۰ دلار هزینه دارد و خدمات اتوبوسی هم در بسیاری موارد تفاوت چندانی با آن ندارد.
با این حال، پس از لغو جشنواره هواداری پارک Liberty State در نیوجرسی بهدلیل هزینههای سنگین برای مالیاتدهندگان (همان مشکلی که به افزایش شدید قیمت قطارها هم منجر شد، چرا که فیفا سهمی در هزینه جابهجایی هواداران ندارد) زهران ممدانی، شهردار نیویورک، و کتی هوکول، فرماندار ایالت نیویورک، اعلام کردند که پنج جشنواره رایگان هواداری در محلههای مختلف شهر برگزار خواهد شد.
برخی شهرها حتی فراتر از این هم رفتهاند.
آرتور بلنک، مالک تیم آتلانتا فالکونز، باشگاه آتلانتا یونایتد و مهمتر از همه ورزشگاه مرسدس بنز، تصمیم گرفته از سیاستهای گرانفروشی رایج فاصله بگیرد. او برخلاف قیمتگذاریهای معمول فیفا، همچنان خوراکیهای داخل ورزشگاه را با همان نرخهای همیشگی عرضه خواهد کرد؛ از جمله هاتداگهای ۲ دلاری که سالهاست یکی از نمادهای این ورزشگاه بهشمار میرود.
بلنک در گفتوگو با WSB-TV گفته است: «هواداران انرژی، زمان، اشتیاق، خانواده و منابع مالیشان را صرف ما میکنند. وظیفه ما این است که به بهترین شکل ممکن به این اعتماد احترام بگذاریم.»
در کانزاسسیتی نیز، شهری که سالها با ضعف سیستم حملونقل عمومی دستوپنجه نرم کرده، شبکهای گسترده از اتوبوسهای ارزانقیمت برای دارندگان بلیت جام جهانی راهاندازی خواهد شد. رفتوبرگشت به ورزشگاه تنها ۱۵ دلار هزینه دارد، شاتلهای فرودگاه تا مرکز شهر رایگان هستند و شبکه اتوبوسهای منطقهای که جشنواره هواداری را به ۱۲ نقطه مختلف شهر متصل میکند، روزانه فقط ۵ دلار یا برای کل تورنمنت ۵۰ دلار قیمت خواهد داشت. جشنواره هواداری نیز همچنان رایگان باقی میماند.
این اقدامات از یک سو نشان میدهد که حتی در جام جهانیای با چنین ابعاد تجاری، هنوز هم میتوان تصمیمهایی منطقی و هوادارمحور گرفت. اما از سوی دیگر، چنین انتخابهایی به معنای چشمپوشی از درآمدی است که میتوانست صرف پروژههای زیرساختی و میراث جام جهانی شود. در واقع، هیچ گزینه بیهزینهای وجود ندارد: یا شهرها بخشی از درآمد احتمالی خود را قربانی میکنند و تصویری مثبت از خود بهجا میگذارند، یا به دنبال حداکثر سود میروند و با انتقاد عمومی روبهرو میشوند.
فیلادلفیا آشکارا مسیر اول را انتخاب کرده است.
بیشتر بخوانید: بحران جام جهانی در آمریکا تمامی ندارد؛ بلیت زیر ۱۰۰ دلار شد و هتلها مشتری ندارند/ ترامپ هم از این پولها نمیدهد!

مگ کین میگوید: «میزبانی جام جهانی با هر رویداد بزرگ دیگری تفاوت دارد. مردم میدانند این اتفاق میتواند تصویر و جایگاه فیلادلفیا را در سطح جهانی تغییر دهد.»
در حالی که بسیاری از شهرهای میزبان برای جذب اسپانسر و تأمین هزینهها با مشکل مواجه شدهاند، فیلادلفیا از جامعه تجاری خود خواسته بهجای قراردادهای تبلیغاتی سنگین، صرفاً کمک مالی انجام دهند؛ با این فرض که بازتاب مثبت رسانهای، در نهایت به سود کل شهر خواهد بود. بخشی از بودجه عمومی نیز به این پروژه اختصاص یافته است.
مجموع این اقدامات، الگویی نسبی اما قابلتوجه ارائه میدهد؛ الگویی برای اینکه چگونه میتوان هزینه حضور در جام جهانی را کاهش داد و مانع از شکلگیری این حس شد که برگزارکنندگان در تلاشاند آخرین دلار ممکن را از جیب هواداران بیرون بکشند.
در نهایت، مسئله فقط این است که آیا شهرها حاضرند از بخشی از درآمد احتمالی خود صرفنظر کنند یا نه. چون حالا مشخص شده که این کار، کاملاً شدنی است.
بیشتر بخوانید: شوک هزینههای جام جهانی به آمریکاییها؛ یک نوشیدنی و غذای ساده ۳۴ دلار!

