اوسمار از ابتدای ورود به پرسپولیس یک مهاجم هدف و گلزن می خواست. در نیم فصل، سرگیف خریداری شد که به عنوان آقای گل و مرد سال ازبکستان، کارنامه بزرگ و قابل دفاعی داشت.
البته که با یک بازی -آن هم بیرون خانه و یک نیمه و پس از فقط چند جلسه تمرین- نمی توان در مورد کیفیت یک بازیکن نظر کامل داد اما بزرگی و تاثیرگزاری یک بازیکن با همان ضربه اول به توپ، مشخص می شود. مثل شلیک منیر الحدادی یا دریبل یاسر آسانی که سطح بالای آنها از همان دقیقه اول بازی اول برای استقلال معلوم شد.
در شیراز، سرگیف از شروع نیمه دوم به میدان آمد. بازی هم ۱-۱ مساوی بود و تیم تحت فشار قرار نداشت. از نفرات اصلی مدنظر اوسمار -البته در این اسکواد فعلی که قرار است در آینده کنار او فیکس باشند- نیز علیپور در زمین زوجش بود، اورونوف و سروش هم رو دست و پشت سرش. در واقع در ترکیب ذهنی اوسمار و در جمع ۵ بازیکن بخش تهاجمی، سروش هافبک طراح است، اورونوف در چپ و زوج علیپور و سرگیف هم در نوک بازی می کنند و سایر گزینه ها برای یک جایگاه در سمت راست می جنگند.
اوسمار تاکنون بیفوما، عالیشاه و عمری را در این پست محک زده و این بازی به کاظمیان فرصت داد. شکاری هم که در این بازی نقش سایه را برای علیپور بازی می کرد، در ادامه فصل بعید است فرصتی داشته باشد و از مثلث عالیشاه-بیفوما-عمری، یک نفر مکمل اورونوف روی دست سروش خواهد بود. به این ترتیب سرگیف تمام عوامل لازم را داشت ولی حاصل حضور او تنها یک شلیک در ریباند ضربه سر علیپور به پشت مدافع بود که همه را ناامید کرد.
پرسپولیس بازی اول برگشت را در شیراز باخت و این جمعه باید در خانه به مصاف سپاهان برود. کجا بهتر از بازی برابر رقیب صدرنشین در خانه برای گلزنی و گشودن دروازه های قلب هواداران؟
اینجا را بخوانید: فجرسپاسی ۲ - پرسپولیس ۱/ پیروز مچ اوسمار را خواباند؛ فرصت طلایی برای صدرنشینی از دست رفت
