استقلال در مقابل شمس آذر هر دو نیمه برنده به رختکن رفت و گلزنان این تیم یک وجه مشترک بزرگ داشتند. ابوالفضل جلالی و سعید سحرخیزان و دوکنز نازون، زننده گلهای استقلال برابر شمس آذر بودند و وجه مشترک هر سه بازیکن این بود که در هفتههای اخیر نیمکت نشینی را تجربه کردهاند.
بعد از بازی قبل و شکست مقابل پیکان، ساپینتو برای اولین بار در کنفرانس علناً از مهاجمان خود انتقاد و به همه گفت که به اندازه کافی به هر کدام فرصت داده است. در جلسه اول تمرین بعد این بازی، ساپینتو به شاگردانش اولتیماتوم داد که نباید آن بازی را میباختند و بازی بعد با شمس آذر حکم جبران دارد.
همه از شرایط فعلی ساپینتو و اختلافات عدیده او با مدیریت خبر دارند. مرد پرتغالی در این دعوا تنها دلگرم به حمایت هواداران استقلال است و آنها در شرایطی هستیم و مربی حمایت خواهند کرد که آبیها پیروز شوند و نمایشی خوب ارائه کنند. پس او بیشتر از همیشه نیاز به این سه امتیاز داشت تا صندلی خود را نگه دارد، بنابراین با بازیکنی که خواستههای او را اجرایی نکند، تعارف نمیکرد.
دیدیم که اسماعیل قلیزاده پدیده جوان آبیها مثل هر سه گلزن به نیمکت تبعید شده و این بازی هم دوباره دقیقه ۷۵ به زمین آمد. رستم اشورماتوف -رهبر خط دفاعی استقلال- نیز به دلیل اشتباه در بازی قبل و گل ۳ امتیازی پیکان، این بازی روی نیمکت نشست تا ساپینتو پیغامی آشکار و واضح به همه بدهد؛ «من نه با بازیکن جوان تعارف دارم و نه با تجربه، نه ملی پوش جام جهانی رفته و نه جویای نام و بالاخره نه ایرانی و نه خارجی، هیچکس حاشیه امن ندارد!»
حالا باید دید گلزنی این سه بازیکن -جلالی و سحرخیزان بعد مدتها تجربه نیمکت نشینی در این مسابقه در ترکیب اصلی بودند و البته هر دو تعویض شدند، نازون هم به عنوان بازیکن تعویضی به زمین آمد- حاصل کدام نکته بود، نیمکت نشینی آنها تلنگری به موقع بود تا قدر فرصت حضور در ترکیب اصلی را بدانند؟ یا اینکه اولتیماتوم ساپینتو جواب داد و در حقیقت ترس از خروج از دایره ذهنی سرمربی، باعث این درخشش شد؟
اینجا را بخوانید: کامبک در کامبک، راز بزرگ پیروزی استقلال چه بود؟