با برکناری ریکاردو ساپینتو، نیمکت استقلال بار دیگر دستخوش تغییر شد و هدایت آبیها دوباره به سهراب بختیاریزاده سپرده شد؛ تصمیمی که بیش از هر چیز، بیثباتی مزمن این تیم در دو فصل اخیر را یادآوری میکند.
استقلال در این مدت آنقدر تغییر روی نیمکت داشته که دیگر عوض شدن سرمربی به اتفاقی عادی تبدیل شده است؛ اتفاقی که برای تیمی با ادعای قهرمانی نه منطقی است و نه قابل دفاع. یک مدعی برای رسیدن به موفقیت، بیش از هر چیز به ثبات فنی نیاز دارد، نه آزمون و خطاهای پیدرپی.
نکته عجیبتر اما به مدیریت باشگاه برمیگردد. از زمانی که علی تاجرنیا سکان تصمیمگیری را در دست گرفته، ۴۱۰ روز میگذرد و در این بازه استقلال ۷ سرمربی جدید را تجربه کرده است؛ یعنی به طور میانگین هر ۵۸ روز یک مربی! آماری که کمتر در فوتبال حرفهای دیده میشود و بیشتر شبیه یک رکورد خاص و البته نگرانکننده است.
این حجم از تغییرات نهتنها فرصت ساختن یک تیم منسجم را از بین میبرد، بلکه هزینههای مالی و فنی سنگینی هم به باشگاه تحمیل میکند. حالا باید دید بازگشت بختیاریزاده میتواند به این چرخه بیپایان پایان دهد یا استقلال همچنان در گرداب تغییرات مدیریتی و فنی دستوپا خواهد زد.
بیشتربخوانید: بازگشت کاپیتان؛ سهراب بختیاریزاده سرمربی استقلال شد