در بازگشت نمایندگان ایران از آسیا مشخصا دیدارهای روز سوم و چهارم هفته بیست و دوم اهمیت بیشتری نسبت به روز اول و دوم داشت. به خصوص که در همان روز اول گل گهر صدرنشین باخت و پرسپولیس رده پنجمی هم به همین سرنوشت دچار شد تا دو تیم چشم انتظار سه بازی مدعیان باشند.
آخرین بازی این هفته دوشنبه چهارم اسفند در اصفهان برگزار میشود. جایی که سپاهان میزبان استقلال خوزستان است. اما در دو بازی روز یکشنبه سوم اسفند، استقلال و تراکتور به ترتیب مهمان مس و ملوان بودند. دو تیم ۳۵ امتیازی -در کنار سپاهان- که با توجه به زمان بازی آنها که ۲۴ ساعت قبل بازی سپاهان بود، میتوانستند با پیروزی دوباره به صدر جدول برگردند.
وجه اشتراک استقلال و تراکتور فقط این نبود که هر دو به دنبال پیروزی برای صدرنشینی بودند. هر دو تیم مهمان و برابر تنها تیمهای لیگ برتری میدان میرفتند که نام آنها با میم آغاز میشود! مازیار زارع روی نیمکت ملوان سابقه پوشیدن پیراهن قرمز پرسپولیس را داشت و مجتبی جباری روی نیمکت مس، برای تسویه حساب با مدیرانی به میدان میآمد که او را بعد قهرمانی جام حذفی با استقلال در آغاز تابستان کنار گذاشتند.
شاید مهمترین وجه مشترک این دو تیم در خود آنها بود نه رقبا یا شرایط مسابقه، هر دو مربی دو تیم برای اولین بار سرمربیگری را روی این نیمکتها تجربه میکردند. محمد ربیعی به عنوان جانشین اسکوچیچ انتخاب شده و وریا غفوری به عنوان مربی موقت استقلال تا انتخاب سرمربی، که دیدیم چه حاشیههایی به جا گذاشت و در نهایت قبل از سوت آغاز بازی با مس، مدیران سهراب بختیاریزاده را به عنوان سرمربی معرفی کردند.
هر دو مربی جوان ایرانی -از نظر سنی- جانشین دو مربی خارجی در لیگ برتر شدهاند. ربیعی به جای اسکوچیچ آمد و غفوری به جای ساپینتو و کیست که نداند به همان اندازه که وریا غفوری بدون بروز این حواشی، صرفاً وابسته به نتایج تا پایان فصل میتوانست روی نیمکت آبیها بماند، محمد ربیعی هم حتی با قرارداد سه ساله هیچ تضمینی برای بقا روی نیمکت تراکتور در پایان فصل نخواهد داشت!
اینجا را بخوانید: وریا و سهراب، دو پادشاه در اقلیم استقلال