در دنیای فوتبال و اساساً ورزش، هیچ وقت هیچکس از مصدومیت یک رقیب خوشحال نمیشود. پیروزی زمانی ارزش دارد که حریف شما با تمام امکان و در بهترین شرایط مقابل شما بایستد، اما کیست که نداند فوتبال دیگر جایگاهی فراتر از یک ورزش پیدا کرده و از آن گذشته برخی بازیکنان استثنا هستند.
در دنیای امروز فوتبال دیگر یک ورزش نیست، بلکه عرصهای برای اقتصاد، سیاست، تجارت، علم و حتی بهترین بستر برای آموزشهای اجتماعی در هر فرهنگی است. به طور طبیعی تمام کشورهای دنیا سعی میکنند از پتانسیل فوتبال برای رسیدن به مقاصد خود در هر عرصه استفاده کنند.
حالا وقتی پای جام جهانی وسط باشد، همه چیز شتاب و ضریب گرفته و ان وقت اهمیت جزئیترین اخبار نیز بیشتر میشود. در فاصله کمتر از دو ماه تا جام جهانی ۲۰۲۶ جدیترین رقیب کشور ما با یک خبر تلخ روبرو شده، خبر مصدومیت محمد صلاح ستاره لیورپول و کاپیتان تیم سرزمین فراعنه که ارزشی خیلی بیشتر از یک بازیکن معمولی برای این تیم دارد.
محمد صلاح یک بازیکن معمولی و یک مهره ساده نیست. نبودن او یا حتی اینکه در آمادگی کامل نباشد، از نظر روحی روانی بیشتر به مصر آسیب میزند. اساسا چنین بازیکنانی تکیه گاه تیم هستند و غیبت آنها بیشتر از نظر روحی روانی لطمه می زند تا فنی.
در گروه تیم کشورمان، بلژیک صعودی از پیش مشخص دارد و کسی برای نیوزلند شانس قائل نیست. بنابراین رقابت برای صعود به عنوان تیم دوم به شکل قطعی بین ایران و مصر خواهد بود. مصر که از بعد از جام جهانی ۱۹۹۰ دیگر به این تورنومنت نرسیده و بازیکنانش -اگرچه برخی در بهترین سطح دنیا بازی میکنند- تجربه این تورنمنت را ندارند. درست برعکس اسکلت اصلی تیم ملی ایران که اغلب نفراتش دو جام جهانی دیدهاند.
چنین تیمی خیلی بیشتر از حد معمول به ستارههایش متکی است. حال تصور کنید آن ستاره وینگر درخشان لیورپول و یکی از گران قیمتترین فوتبالیستهای دنیا باشد، ارزش چنین بازیکنانی فقط به تواناییهای فنی و تاکتیکی آنها درون زمین نیست و آنها به لحاظ روحی روانی نقش موتور محرک تیم را دارند که اگر نباشند یا به بازی برسند ولی آمادگی صد در صدی را نداشته باشند، آن تیم لطمه بزرگی خواهد خورد.
در فوتبال خود ما بارها این موضوع به اثبات رسیده؛ در بازی اول جام جهانی ۹۸ اگر عابدزاده درون دروازه بود، چه بسا ایران به یوگسلاوی نمیباخت. در جام جهانی ۲۰۰۶ علی کریمی و وحید هاشمیان، ستارههای بوندسلیگایی ما بودند که با یک مصدومیت خفیف به تورنومنت رسیدند و کیفیت همیشه را نداشتند و نتیجه را هم که دیدید و همین دوره آخر در ۲۰۲۲ قطر که در بازی اول، مصدومیت بیرانوند به آن نتیجه وحشتناک منتهی شد.
جایگاهی که محمد صلاح در تیم مصر دارد به مراتب بالاتر از نمونههای مشابه ایرانیست که یاد شد. در هر کدام از ادوار قبلی جام جهانی تیم ما ستارههای بزرگ مختلفی داشت اما ناآماده بودن یا مصدومیت فقط یکی از آنها این گونه کار دست ما داد. حال تصور کنید تیم ملی مصر که بعد از این همه سال دوباره به جام جهانی رسیده و به جز چهار پنج نفر، سایر نفراتش تجربه چندانی در سطح بالای فوتبال ندارند، فقط یک محمد صلاح دارد! به علاوه اسم بزرگ محمد صلاح که در این سالها همواره یکی از ۵ بازیکن برتر فوتبال جهان بوده و به طور طبیعی تمام توپها در مصر به او ختم میشود.
از هر طرف که نگاه کنیم این مصدومیت بهترین خبر برای فوتبال ما در آستانه جام جهانی بود. اگرچه قطعا پزشکان مصر او را به جام جهانی میرسانند اما حتی یک محمد صلاح صددرصد آماده نیز درون زمین کار سختی برای بالا کشیدن تیمش در جام جهانی داشت، چه رسد به یک بازیکن مصدوم که تازه از بند رسته و قراردادش نیز با لیورپول قرار نیست تمدید شود و ناخودآگاه ذهنش درگیر آینده فوتبالی خود نیز خواهد بود!
بیشتر بخوانید: یک بازی خوب در آستانه جام جهانی؛ بدل بلژیک در ترکیه