آنچه بر مهدی تاج در فرودگاه «پیرسون» تورنتو گذشت، تنها یک حادثه نبود؛ بلکه آینهای تمامنما برای کسانی است که با اصراری ویژه، بر طبل سفر تیمملی به آمریکا میکوبند. اگر کاناداییها چنین استقبالی از مقام ارشد فوتبال ایران کردند، باید پرسید در خاک آمریکا، جایی که ترامپ و دار و دستهاش با رفتارهای غیرقابلپیشبینی خود شناخته میشوند، چه سرنوشتی در انتظار یوزهاست؟
فراموش نکنیم ادارهکنندگان فعلی آمریکا، همانهایی هستند که روزی با چراغ سبز نشان دادن، تیم ما را فراخواندند و روز دیگر با یک توئیت بسیار سبک، از عدم امنیت کاروان ایران در خاک ایالات متحده سخن گفتند. واقعیت تلخ این است که نمیتوان و نباید به حرفهای آدمهای دمدمیمزاج و سیاستمدارانی که ثبات رفتاری و روانی ندارند، تکیه کرد.
اما ماجرا فقط سیاستمداران نیستند. حتی اگر فرض کنیم همهی اعضای تیم بدون دردسرهای فرودگاهی وارد خاک آمریکا شوند، نمیتوان از دشمنانِ در کمین چشمپوشی کرد. کسانی که در آمریکا لحظهشماری میکنند تا تمرینات و بازیهای تیمملی را به صحنه تاختوتاز، آزار و اذیت و فشارهای روانی تبدیل کنند.
نگاهی به وضعیت بازیهای تدارکاتی بیندازید؛ وقتی دو دیدار به راحتی و به شکل فرمایشی لغو میشود و کادرفنی را در بهت فرو میبرد، یعنی زنگ خطر از مدتی پیش به صدا درآمده است. مجموع این اتفاقات یک پیام روشن دارد: کاروان ایران در جامجهانی آمریکا، با حوادثی روبرو خواهد شد که بی تردید تمرکز بازیکنان را نابود و کیفیت فنی تیم را در این بازیهای پرمخاطره، تحتالشعاع قرار میدهد.
امیدواریم مسئولانی که در حال برنامهریزی این سفر هستند (و کادرفنی که عطش حضور در جامجهانی را دارد) بدانند که از لحظه نشستن هواپیما در خاک آمریکا تا آخرین ثانیه حضور در آنجا، چه روزهای سختی در انتظارشان است...
بیشتر بخوانید: دونالد ترامپ حرفهای عجیبش را پس گرفت؛ ایران تیم فوتبال خوبی دارد/ به جانی گفتم بگذارید بازی کنند!