۳ بازیکن تیم ملی ایران که قرار است در جام جهانی ۲۰۲۶ حضور داشته باشند، دوشنبه شب گذشته میهمان برنامه «فوتبال برتر» بودند.
محمدحسین میثاقی در بخشی از سوالاتش، تلاش کرد اطلاعات سادهای مانند اولین دوره صعود ایران به جام جهانی یا حتی سادهتر از آن، اولین صعود ایران به جام جهانی پس از انقلاب (همان ۹۸ معروف) را با آنها در میان بگذارد.
اما دردناکترین اتفاق این بود: ملیپوشان ما جواب این سوالات ساده را نمیدانستند! آنها چیزی درباره جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان و حضور ایران در آن رقابتها نمیدانستند. این یعنی چه؟ این یعنی بازیکنانی که قرار است پیراهن تیم ملی را بر تن کنند و در بزرگترین آوردگاه فوتبالی دنیا بازی کنند، حتی تاریخچه حضور کشورشان در این رقابتها را نمیشناسند!
اگرچه برخی از همین میهمانان در سال ۲۰۰۶ به دنیا آمدهاند، اما این بهانه نیست. آنها حداقل باید بدانند پدران فوتبالیشان چه کسانی بودند، چه کسی اولین بار ایران را به جام جهانی برد، چه تیمهایی حریف ایران بودند. اینها معلومات ابتدایی است، نه در سطح دکترا...
و اما نتیجه این بیاطلاعی: بیدلیل نیست روزنامههای ورزشی ما به این حال و روز پریشان دچار شدهاند. بخش زیادی از رسانههای نوشتاری یا تعطیل شدهاند یا در آستانه ورشکستگیاند. تیراژ کتاب در کشورمان به اعداد ناچیز رسیده است. این یعنی جامعه ما از مطالعه رویگردان شده و بازیکنان ما هم از همان جامعه آمدهاند.
فراموش نکنیم آنچه میثاقی از بچههای جوان تیم ملی سوال کرد، اطلاعات بسیار ساده و پیشپاافتادهای بود که پاسخشان به یک سابقه مطالعاتی طولانی نیاز نداشت. فقط کافی بود یک بار، یک بار، سری به بایگانی بزنند.
یادمان میآید در اوایل دهه ۹۰، اصغر شرفی، پیشکسوت فوتبال ایران را به تحریریه خبرورزشی دعوت کرده بودیم. منهای تمام پرسشها و پاسخها، شرفی به نکتهای اشاره کرد که امروز بیش از هر زمان دیگری معنا دارد: «وقتی به بازیکنانم میگویم کتاب بخوانند، قیافهشان طوری میشود که انگار به آنها فحش دادهام!»
اینجا ببینید: بیاطلاعی عجیب و باورنکردنی ملی پوشان از تاریخچه ایران در جام جهانی!