آرتین زهرابی تعداد خبر 442
-
انگار به جام جهانی هم بمب خورده؛ همه با هم پیر شدیم...!
جام جهانی آن سالها، شبیه نوشتن یک انشا بود؛ پر از تخیل، هیجان و تصویرهای فراموشنشدنی. فوتبال هنوز کارخانه تولید احساس بود.
-
تو بازیکن تیم ملی هستی یا مورخ فوتبال؟!
مشکل فوتبال ایران، فقط ضعف فنی یا مدیریتی نیست؛ مشکل بزرگتر، نابودی حافظه تاریخی است.
-
وقتی بازیکن تیم ملی «حماسه ۹۸» را هم بلد نیست/ محمدحسین میثاقی بابت اطلاعات عمومی ۳ ملیپوش به مرز انفجار رسید!
برنامه دوشنبهشب فوتبال برتر و سوالات ساده محمدحسین میثاقی از سه ملیپوش جوان، اتفاقی را رقم زد که جای تأمل دارد.
-
امروز علی دایی را بشکنیم؛ فردا با رسول خادم چه میکنیم؟/ مردی که ماشین شخصیاش را به خاطر یک پیرزن مظلوم فروخت
این روزها که موج تخریب علیه علی دایی شدت گرفته، باید از خودمان بپرسیم که با شکستن اسطورههایمان در سطوح مختلف جامعه، قرار است به کجا برسیم؟
-
عذاب بکش ژاپن؛ عذاب کشیدن خیلی قشنگه!
بخت همایونی تیم ملی ایران؛ این بار در جام ملتهای آسیا
قرعهکشی جام ملتهای آسیا در حالی به پایان رسید که لبخند رضایت امیر قلعهنویی از همگروهی با رقبای نهچندان دشوار، تضاد عجیبی با مسیر صخرهنوردی و دشوار ژاپنیها داشت.
-
شعبدهبازی با انتقاد از «بزن زیرش» و دفاع اتوبوسی؛ چه خاطرات قشنگی آقای قلعهنویی!
امیر قلعهنویی در شرایطی بر طبل بازیهای زیبا میکوبد که تیم ملی ایران در ادوار گذشته جام جهانی، به اندازه کافی در چند مسابقه مهم درخشیده است
-
کودتای مافیا علیه اختاپوسها؛ چرا نسل عابدزاده و الدعایه منقرض شد؟
افشاگریهای اخیر هروه رنار درباره نفوذ یک مافیای مخوف در باشگاه الهلال برای تحمیل بازیکن به تیم ملی عربستان، تنها یک خبر ورزشی ساده نیست؛ این مرثیهای برای پایان عصر هنر در فوتبال آسیاست.
-
بهاره افشاری فوتبال ایران کجاست؟/ اعترافات تکاندهنده خانم بازیگر و درسی که ستارههای سوخته نگرفتند!
در روزگاری که فرار رو به جلو و انکار خطا به آیین رسمی چهرههای مشهور تبدیل شده، اعترافات بیپرده و انتحاری بهاره افشاری مقابل دوربین، چیزی فراتر از یک گفتوگوی ساده بود؛ این یک انقلاب علیه خویشتن است.
-
بوی خون، بوی دلار؛ میراث نحس جام جهانی آمریکا/ وقتی اسطورهها ایستاده مردند
جام جهانی ۱۹۹۴ آمریکا برای نسل ما که با فوتبال گل کوچک بزرگ شده بود فقط یک تورنمنت نبود؛ آیین وداع با معصومیت فوتبال بود.
-
لعنت به صندلیهایی که برای تو جا نداشت؛ بدرود آقای نابغه، بدرود ایرانیِ تمامعیار...
عبدالله موحد از آن ایرانیهای ناب بود که حتی فکر کردن به او، در اوج ناامیدی، حال آدم را خوب میکرد. نبودنش برای این مرز و بوم، ضایعهای جبرانناپذیر است.
-
از تهران تا پاریس با طعم فراموشی/ روایتی از گنج قارون، هنرنمایی فردین و شب اساطیری پارکدوپرنس
دیدار پاریسنژرمن و بایرنمونیخ، فقط یک مسابقه فوتبال نبود. این دیدار بدون اغراق یک مراسم روحدرمانی جمعی بود.
-
تیترهایی که به زودی محو میشوند، مدیرانی که اجباراً تغییر مسیر میدهند
جبر دردناک در راه است؛ شمارش معکوس برای انفجار بمب نقل و انتقالات؟!
فوتبال ایران، این بار در فصل نقل و انتقالات نه به انتخاب خود، بلکه به حکم یک جبر دردناک، در حال ورود به یک فضای درست و درمان است.
-
ایده تحقیرآمیز ایتالیا به جای ایران
در خانه میمانم، با حسرت به تلویزیون نگاه میکنم و با صدای بلند میگویم من شرفم را نمیفروشم
ایتالیاییها هرگز خاطرات تاریخی خود را، از درخشش در خاک اسپانیا تا حماسه برلین، با یک حضور مفت و مجانی در جام جهانی ۲۰۲۶ تاخت نمیزنند.
-
تفاهم نانوشته علی دایی و خداداد عزیزی!
فوتبال امروز در همه جای دنیا، شطرنجی است که مهرههایش به جای فکر کردن، فقط دستورات برنامهریزی شده را اجرا میکنند.
-
افتضاحی به نام ستارههای کاغذی؛ حیف از این فوتبال!
ستارههای این روزگار انگار دیگر به مستطیل سبز قانع نیستند. آنها برای بقا در صدر اخبار و به هر قیمتی پول درآوردن، به هر ریسمانی چنگ میزنند.
-
آتش و دود در مدرسه پیرمردها!
در آخرین لیست منتشر شده از سوی کادرفنی تیم ملی ایران، با ترافیکی از نامهای جدید مواجه میشویم که ظاهری به شدت جوانگرایانه و شعارگونه دارد؛ اما آیا این ویترین پرزرقوبرق، واقعیت تیم ملی را تغییر میدهد؟
-
ایکاش از روی این تخت بلند میشدی؛ لعنت به پیری، لعنت به غربت!
فوتبال ایران این روزها در سکوت، شاهد تلخترین قاب از پاریس است؛ تماشای ستارهای که روزگاری زمین زیر پایش میلرزید و حالا در غربت، روی تخت بیمارستان با نبردی نابرابر دستوپنجه نرم میکند.
-
رقص اعراب و ساموراییها در آسیا؛ فوتبال ایران چگونه به ناکجاآباد حسرت رسید؟
در روزهایی که رقبای حاشیه خلیجفارس در بالاترین سطح با غولهای ژاپنی پنجهدرپنجه میشوند، نه تنها اثری از تیمهای ایرانی نیست، بلکه در تاریخ فرمت جدید مسابقات هم هیچ جامی سهم ما نشده است.
-
کودتای ۵۵ روزه در ریاض؛ چرا «مرد محبوب ایرانیها» مثل اسکوچیچ قربانی شد؟
تکرار یک تراژدی فوتبالی در ۵۵ روز؛ اروه رنار، مربی محبوب ایرانیها، در ریاض به سرنوشتی دچار شد که پیش از این دراگان اسکوچیچ در تهران تجربه کرده بود.
-
به جام جهانی میرویم؛ بسیار هم عالی! حالا این چند خط را هم بخوانید...
دستاندرکاران تیم ملی در چند سال گذشته متفقالقول مدعی شدهاند که نهتنها نسل تازهای برای فوتبال کشور ساختهاند، بلکه به لحاظ فنی به پیشرفتهای عظیمی هم دست یافتهاند.
-
طعم تلخ غرور در کارخانه شکلاتسازی؛ چرا دیگر تو را دوست نداریم؟
نیمار جونیور، ستارهای که قرار بود وارث پله باشد، حالا در ورزشگاه خانگی سانتوس به جای جادو با توپ، با تحقیر هوادارانش خبرساز میشود.
-
منتقدان بیرحم کیروش؛ حال شما خوب است؟
تیم ملی ایران هماکنون در شرایطی با شعار عجیب تغییر نسل به راهش ادامه میدهد که همچنان اسکلت اصلی این تیم را یاران کارلوس کیروش تشکیل دادهاند.
-
کجا آقای قلعهنویی؛ خیلی زود ناامید شدید!
گویا امیر قلعهنویی از همین حالا احساس کرده که پس از جام جهانی ۲۰۲۶، باید نیمکت تیم ملی را به چهرهای جدید واگذار کند؛ برداشتی که بوی ناامیدی زودهنگام میدهد.
-
نسخه خودکشی برای فوتبال ایران
فوتبال ایران در وضعیت بحرانی فعلی، به هیچ عنوان ظرفیت و توان برنامهریزی برای افزایش تعداد تیمهای لیگ برتری را ندارد.
-
تو مجری تلویزیون هستی یا مدعیالعموم؟!
تقابل تند مجریان صداوسیما با چهرههای ورزشی بالا گرفته؛ اما آیا صندلی اجرا، جایگاه صدور حکم و نقش مدعیالعموم است یا صرفا تریبونی برای انجام وظیفه؟
-
رسوایی در لیگ برتر بدون کشف علی دایی؛ پشت پرده جنگ ستارگان کاغذی!
باشگاههای ایرانی در حالی برای سهمیههای بیجام در آسیا به جان هم افتادهاند که لیگ برتر سال هاست از طراوت و ستاره تهی شده است.
-
از کوچههای خاکی دهه ۶۰ تا بزرگراههای آمریکا؛ به یاد سیروس قایقران و رفقا...
یکی از اتفاقات خوبی که در همه تیمهای ملی رخ میدهد، رفاقت و یکدستی است. شاید این حرف کمی شعارگونه به نظر برسد، اما واقعیت این است که اگر اعضای یک تیم در روزهای سخت واقعاً با هم رفیق باشند، نتایجی خیرهکننده رقم میزنند.
-
طعنه سنگین استقلال به پرسپولیس در شرایط اضطراری!/ تراکتور و سپاهان چطور؛ این تیمها جام نمیخواهند؟
در حالی که بحران مدیریت در لیگ برتر بالا گرفته است، موضعگیری معنادار سرپرست استقلال درباره اختلاف امتیاز با صدر جدول، صدای اعتراض دیگر مدعیان قهرمانی را بلند کرد.
-
لعنت به آنها که تو را نبخشیدند/ وقتی آسمان کالیفرنیا هنوز بوی خون میدهد!
چقدر بیرحم و بیمروت بودند آنها که یادشان رفت اگر روبرتو باجو نبود، اصلاً فینالی در کار نبود؛ فراموشکارانی که برای یک پنالتی، بر طبل نفرت کوبیدند و آن چهره دوستداشتنی را صد سال پیر کردند.
-
گل گفتی آقای دادکان؛ آفرین آقای منصوریان/ پایان عصر برجهای طلایی و پورشههای آنچنانی!
فوتبال ایران این روزها درگیر تعطیلی و بحران است، اما اگر روزی از این وضعیت بیرون بیاید، باز هم بدون اصلاح بنیادین به روزهای خوب برنمیگردد.