بمب خبری علیرضا بیرانوند و کنار گذاشته شدن او از تراکتور، تنها اتفاق مهم پنجشنبه‌شب گذشته نبود. دروازه‌بان ملی‌پوش تراکتور، در کنار اختلافاتش با مدیران باشگاه، حرف‌هایی درباره تیم ملی زد که می‌تواند از واقعیتی تلخ در فوتبال ایران پرده بردارد.
بیرانوند که ظاهراً این بار در جایگاه سخنگوی تیم ملی ظاهر شده بود، ابتدا گفت: «من بازیکن تیم ملی هستم و بابت اتفاقی که رخ داد و بازیکنان مصاحبه نکردند، از مردم هم عذر می‌خواهم. وقتی به ایران رسیدیم، به ما گفتند ممکن است یک بازی دیگر انجام بدهیم. به همین دلیل تمام تمرکزمان را روی مسابقه پایانی گذاشتیم و بازیکنان مصاحبه نکردند.»
او با این توضیحات، مسئولیت عذرخواهی بابت مصاحبه نکردن بازیکنان را بر عهده گرفت؛ اما پرسش اینجاست که آیا بیرانوند با هماهنگی دیگر اعضای تیم ملی چنین موضعی گرفت؟ او یکی از بازیکنان تیم ملی است، نه سخنگوی رسمی آن. ضمن اینکه اگر تصمیم به مصاحبه نکردن، هماهنگ‌شده و با نظر کادرفنی بوده، توضیحات درباره چرایی آن باید از سوی مسئولان مربوط ارائه شود. هر چند مسولان تیم ملی معمولا خود را موظف به پاسخگویی نمی‌دانند!
اما بخش مهم‌تر صحبت‌های بیرانوند، اعترافی تلخ درباره آینده تیم ملی بود؛ جایی که گفت: «در خانواده تیم ملی اتفاقی که افتاده این است که همه احساس می‌کنیم این آخرین جام ملت‌های ماست.» او در ادامه تأکید کرد که به باورش، ۸۰ درصد بازیکنان تیم ملی جام ملت‌های پیش‌رو را به‌عنوان آخرین حضورشان در این رقابت‌ها تجربه خواهند کرد.
این حرف، بار دیگر بحثی را به میان می‌آورد که منتقدان فوتبال ایران مدت‌هاست درباره آن هشدار می‌دهند: تغییر نسل در تیم ملی کجا و چگونه قرار است اتفاق بیفتد؟
سال‌هاست درباره ضرورت جوان‌گرایی صحبت می‌شود، اما هر بار که انتقادی به ترکیب تیم ملی و میانگین سنی بازیکنان مطرح شده، مخالفان این دیدگاه با دلایل مختلف از وضع موجود دفاع کرده‌اند. حالا وقتی خود یکی از بازیکنان باتجربه تیم ملی از احتمال پایان حضور بخش بزرگی از این گروه در جام ملت‌های آینده سخن می‌گوید، دیگر نمی‌توان پرسش درباره جانشین‌پروری و ساختن نسل بعد را به حاشیه راند.
اگر قرار است بخش عمده‌ای از بازیکنان فعلی پس از جام ملت‌ها از چرخه رقابت برای حضور در تیم ملی خارج شوند، پس در این سال‌ها چه برنامه‌ای برای آماده‌سازی جانشینان آن‌ها داشته‌ایم؟ آیا جوان‌ها فرصت کافی برای حضور در ترکیب و کسب تجربه پیدا کرده‌اند؟ آیا کادرفنی برای عبور از این نسل و ساختن تیمی تازه، برنامه‌ای روشن دارد؟
مسئله فقط سن بازیکنان نیست؛ مسئله این است که چرا فوتبال ملی ما تا این اندازه در برابر تغییر مقاومت کرده و برای فردای خودش چه اندوخته‌ای دارد.
اگر هشدارهای مربوط به تغییر نسل جدی گرفته نشود، روزی می‌رسد که دیگر فرصتی برای آماده‌سازی تدریجی جانشینان باقی نمانده است. آن روز، نه می‌توان همه‌چیز را به سن بازیکنان نسبت داد و نه می‌توان از غافلگیری حرف زد؛ چون نشانه‌های این وضعیت، از مدت‌ها قبل وجود داشته است.
اینجا ببینید: انتقاد علنی بیرانوند از قلعه‌نویی و کادر تیم ملی!