معجزه عکس دقیقاً همینجاست؛ اینکه میتواند زمان را متوقف کند و نسلها را به چند فریم قدیمی گره بزند. گاهی یک تصویر، بیشتر از هزار جمله حرف دارد و این ۲ عکس از احمدرضا عابدزاده دقیقاً از همان جنساند؛ تصاویری که فقط عکس نیستند، بخشی از حافظه فوتبال ایران محسوب میشوند.
جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه؛ جایی که ایران برای نسل ما فقط یک تیم ملی نبود، یک رویا بود. رویایی که با اشکها، با شادیها و با آن شب فراموشنشدنی برابر آمریکا زندگی کرد.
تصویر اول، عابدزاده و یورگن کلینزمن را کنار هم نشان میدهد؛ دو چهره از دو دنیای متفاوت فوتبال. همان مسابقهای که کلینزمن گل زیبایی به ایران زد و عابدزاده با آن چهره خاص و کاریزماتیکش، همچنان ایستاده بود.
اما عکس دوم… انگار از دل نوستالژی بیرون آمده است. عابدزاده کنار حمید استیلی و زندهیاد مهرداد میناوند؛ سه مرد از نسلی که حالا یکیشان دیگر بین ما نیست.
عابدزاده در این عکسها فقط یک دروازهبان نیست؛ او نماد نسلی است که با همه کمبودها، برای فوتبال ایران خاطره ساخت. یادش بخیر...
بیشتر بخوانید: شجاع ۳۷ ساله، رامین و حاجصفی ۳۶ ساله؛ مرگ تدریجی یک رویا!
