عادت پپ، گمشده فوتبال ما؛ کاش مربیان وطنی فقط از لباس پوشیدن گواردیولا الگوبرداری نکنند!

داستان پپ گوردیولا و منچستر سیتی به صفحه آخر رسید. نابغه کاتالون از این ایستگاه زندگی ورزشی‌اش نیز عبور کرد، با انبوهی از جام و رساندن سیتی به سطح اول فوتبال جهان. او مثل دوران بارسا و بایرن، در لیگ برتر جزیره هم موفق بود و البته که از نابغه‌ای چون گواردیولا غیر از این انتظار نمی‌رود.

از همان لحظه که اعلام شد گواردیولا در پایان فصل از سیتی خواهد رفت و نام انزو مارسکا -دستیار سابقش و سرمربی قبلی چلسی- به عنوان جانشین او اعلام شد، مشخص بود که این زلزله ارکان مدعی انگلیسی را به لرزه در خواهد آورد. اتفاقی که افتاد و با توقف سیتی در یک هفته به پایان فصل، توپچی‌ها بعد از دو دهه دوباره جام قهرمانی را به لندن بردند.  آرتتا -دیگر دستیار سابق گواردیولا- بعد از چند بار توقف در نایب قهرمانی، بالاخره این بار کار را تمام کرد.

اما گواردیولا، حالا که تکلیف جانشین او مشخص شده سوال اصلی مقصد بعدی آقای نابغه است. اما او همان کاری را کرد که پیش از این و پس از جدایی از باشگاه قبلی کرده بود، زمانی که یک سال قید تمام پیشنهادات نجومی از باشگاه‌های بزرگ و کوچک دنیا را زد و به نیویورک رفت تا ریکاوری، تجدید قوا و از همه مهمتر به روز رسانی کند.

در فوتبال دنیا حتی اگر گواردیولا هم باشی، باز اگر حرفی تازه برای گفتن نداشته باشی جایی در سطح اول نخواهی داشت. درست به همین دلیل گرفتن مدرک حرفه‌ای سطح اول جهان، پایان کار مربیان نیست و آنها مدام در کلاس‌های دانش افزایی و به روز رسانی شرکت و مدام در حال یادگیری تازه‌ها هستند. درست همان حلقه مفقوده فوتبال ما!

فوتبالی که خیلی از مربیانش با تقلید از لباس پوشیدن گواردیولا یا رفتارهای لب خط او یا در کنفرانس، برای خود لقب دست و پا کردند اما الگوبرداری آنها فقط به همین سطح ظاهری محدود می‌شد! خلاف ثبات پپ، آنها در بیش از یک دهه تیمداری گاه دو تیم در یک فصل داشتند!

نتیجه این می‌شد و هنوز هم می‌شود که عمر مفید هیچ مربی در سطح اول فوتبال ما از ۵ سال عبور نمی‌کند. دانش آنها به پایان رسیده و دیگر چیزی برای گفتن ندارند، روش‌های پیروزی آنها برای رقبا لو رفته و از سطح اول فوتبال محو می‌شوند.

گواردیولا بعد از یک دهه در سیتی دوباره می‌گوید: برنامه بعدیش یک قدم به عقب برداشتن است، یعنی دوری از فوتبال برای ریکاوری جسمی و روحی و از همه مهمتر، به روز رسانی دانش مربیگری، اما مربیان ما تا قبل از آنکه قانون محدودشان کند، گاه در یک فصل سه تیم را قبول می‌کردند! آنها که هنوز هم به هیچ پیشنهادی نه نمی‌گویند و طاقت یک هفته بدون تیم ماندن را ندارند! به هر دست آویزی برای تیم گرفتن متوسل می شوند و نتیجه این می‌شود که خیلی زود تمام می‌شوند!

بیشتر بخوانید: اعتراف تلخ گواردیولا؛ اشتباهی که هنوز آزارش می‌دهد