در شرایطی که هنوز تکلیف نهایی سومین نماینده فوتبال ایران در رقابتهای آسیایی مشخص نشده، حواشی پیرامون این پرونده هر روز ابعاد تازهای پیدا میکند. بحث فقط بر سر این نیست که کدام تیم باید راهی آسیا شود؛ بلکه نحوه رسیدن به این تصمیم نیز به اندازه خود نتیجه زیر ذرهبین قرار گرفته است.
جنجالها زمانی شدت گرفت که مصطفی زارعی، رئیس کمیته صدور مجوز حرفهای فدراسیون فوتبال، در یک برنامه تلویزیونی اعلام کرد پرسپولیس عملاً از رقابت برای کسب سهمیه کنار رفته و نماینده نهایی از میان گلگهر سیرجان و چادرملو اردکان انتخاب خواهد شد. اظهارنظری که با واکنشهای زیادی همراه شد، چرا که بسیاری معتقدند تا زمانی که فرآیند بررسیها به پایان نرسیده، اعلام چنین نتیجهای میتواند ابهامات موجود را بیشتر کند.
با این حال، موضوع اصلی تنها به نام تیم منتخب محدود نمیشود. آنچه حساسیتها را افزایش داده، بحث حضور افراد ذینفع در فرآیند تصمیمگیری است. منتقدان معتقدند وقتی یکی از اعضای مؤثر در ساختار تصمیمسازی، همزمان مسئولیت اجرایی در یکی از باشگاههای مدعی سهمیه را بر عهده دارد، طبیعی است که پرسشهایی درباره استقلال و بیطرفی تصمیمات شکل بگیرد.
در این پرونده و آنطور که خبرگزاری میزان نوشته، محمد اسفندیارپور علاوه بر عضویت در هیئت رئیسه فدراسیون فوتبال به عنوان نماینده باشگاهها، مدیرعامل گلگهر سیرجان نیز هست؛ باشگاهی که یکی از گزینههای اصلی دریافت سهمیه آسیایی محسوب میشود. همین همزمانی مسئولیتها باعث شده برخی کارشناسان از احتمال بروز تعارض منافع سخن بگویند.
در بسیاری از نهادهای حرفهای و ساختارهای مدیریتی جهان، اصل بر این است که افراد دارای منفعت مستقیم در یک پرونده، از فرآیند رأیگیری یا تصمیمگیری آن کنار گذاشته شوند. هدف از این رویه نه جلوگیری از حق اظهارنظر افراد، بلکه حفظ اعتماد عمومی به سلامت و شفافیت تصمیمات است. به همین دلیل، حالا پرسش اصلی این نیست که سهمیه آسیایی در نهایت به کدام باشگاه خواهد رسید؛ بلکه این است که آیا مسیر انتخاب نماینده ایران به اندازه کافی شفاف، مستقل و به دور از هرگونه شائبه بوده است یا نه.
در همین ارتباط بخوانید: پرسپولیس قطعاً نماینده ایران در آسیا نخواهد بود