تیم ملی در آخرین بازی تدارکاتی خود قبل جام جهانی با دو گل مالی را شکست داد. مسابقهای که پشت درهای بسته بود تا مبادا سیستم و تاکتیکهای تیم ملی لو برود! اما با مشاهده ترکیب ۱۱ نفره تیم تقریبا تمام فوتبال دوستان در سراسر جهان دست قلعه نویی را خواندند و همه چیز لو رفت.
تیم ما در شروع بازی با سیستم ۴-۴-۲ لوزی به میدان رفت؛ بیرانوند، میلاد محمدی دفاع چپ، صالح حردانی دفاع راست و زوج نعمتی و شجاع در قلب دفاع، سعید عزت اللهی در هافبک دفاعی و سامان قدوس جلوتر از او پلی میکر، مهدی قائدی هافبک راست و آریا یوسفی هافبک چپ بود، زوج شهریار و طارمی هم در پیشانی حمله!
در این نیمه ایران توسط عنصر دفاعی خود یعنی عزت اللهی به گل رسید. در شروع نیمه دوم قلعه نویی ۵ تعویض انجام داد؛ حاج صفی به دفاع چپ جای میلاد رفت، عزت اللهی جای خود را به قربانی داد، قدوس به حسینزاده، قائدی به رامین رضاییان و تنها آمدن رزاق نیا به جای طارمی روش بازی تیم ملی را به یک مهاجم و دو هافبک دفاعی تغییر داد.
زوج رزاق نیا و قربانی کمربند دفاعی ایران را در مرکز زمین محکم کردند، روشی که در همه این سالها در بازیهای حساس داشتیم تا اول نبازیم! رامین رضاییان در وینگر راست مثل بازی با گامبیا گل زد، حسینزاده نیز پشت شهریار در تهاجم کمک میکرد.
با تغییرات بعدی در دقیقه ۶۰، دوباره جابجایی داشتیم. کنعانی به جای صالح حردانی و علیپور به جای مقانلو که باعث شد علی نعمتی به دفاع چپ رفته تا کنعانی زوج شجاع در قلب دفاع باشد، حاج صفی هم یک خط جلوتر رفته تا در کنار دو هافبک دفاعی مرکز زمین را تقویت کند. علیپور هم جای تک مهاجم را به جای شهریار پر کرد.
بازی دادن به امیرحسین محمودی و هادی حبیبی نژاد نیز بیشتر از آنکه تاکتیکی باشد، در واقع دلجویی و سرراهی برای بازگشت بود! میبینید که پشت درهای بسته برگزار کردن این مسابقه خیلی کمکی به مخفی ماندن برنامههای تیم ملی نکرد!