همه فوتبال دوستان در جریان اختلاف سازمان صدا و سیما با پلتفرمها بر سر پخش مسابقات جام جهانی هستند. تلویزیون که برای ۴ دهه طبق قانون اساسی انحصار هر نوع تصویر را در کشور در اختیار خود داشت، با پیشرفت تکنولوژی و گسترش اینترنت دیگر زورش نمیرسد.
تلویزیون عادت کرده که همواره با حاشیه امن و بدون رقیب، هر کار دلش خواست بکند. چون مردم چارهای نداشتند و فقط یک تلویزیون وجود داشت اما در این سالها با گسترش پلتفرمها میبینیم که آنها در سریال سازی و سپس برنامهسازی، چطور با به خرج دادن اندکی سلیقه مردم را به سمت خود کشانده و روز به روز از تعداد بینندگان تلویزیون کاسته شد.
در آستانه جام جهانی که خبر رسید هر پلتفرم جداگانه مشغول برنامهسازی برای این تورنمنت است تا از پتانسیل فوتبال برای جذب مخاطب استفاده کند، تلویزیون که حالا ساترا را به عنوان مسئول پلتفرمها زیر مجموعه خود دارد، با همان روش همیشگی یعنی از موضع بالا و دستوری، اول مخالفت سفت و سخت خود را با برنامهسازی اعلام کرد!
وقتی زورش نرسید، گفت پس حق ندارند بازیها را پخش کنند و زمانی که باز هم زورش نرسید، شرط کرد که پخش بازیها به شرطی مجاز است که با صدای گزارشگر ما باشد! کیست که نداند انتخاب گزارشگر در تلویزیون بر چه اساس و اساساً بخش عمدهای از مردم با بستن صدای تلویزیون فوتبال نگاه میکنند!
حالا وسط این دعوا نگاه کنید به گزارشگرانی که تلویزیون برای جام جهانی انتخاب میکند. اگر توپ را به زمین گزارشگران قدیمی همچون خیابانی و دیگران انداخته و بگوییم حالا دیگر آنها نیستند که روی اعصاب بیننده رژه بروند، نسل جدید که تنها یک مرجع برای اطلاعات جمع کردن میشناسند، گاه سوتیهایی میدهند که بگوییم ۱۰۰ رحمت به همان قدیمیها!
مثلاً با حضور مانوئل نویر که همه دنیا سابقه او را میدانند و طرفداران آلمان از بازگشت او به تیم ملی در آستانه جام جهانی خوشحال شدند، گزارشگر دنبال بازمانده ای دیگر از تیم جام جهانی ۲۰۱۴ درون زمین بود! و هستند جوانانی که فکر میکنند هر کس بازوبند به بازو دارد، پس قاعدتاً از بقیه پیرتر است!
بیشتر بخوانید: فحش ناموسی روی آنتن زنده، با تاکید مکرر که بروید و بگردید و بشنوید/ بشر از جایی ضربه میخورد که ادعا میشنود!