نیوزیلند یکی از کشورهای مشترک المنافع در اقیانوسیه است که به طور کلی فوتبالش را وامدار انگلیسیهاست. یعنی فوتبالی مبتنی بر روش سنتی سانتر از جناحین و شلوغیهای مرکز دروازه حریف برای گلزنی و انسجام در دفاع، بخصوص در هوا.
در بازی با ایران دیدیم چقدر خط دفاع ما راحت باز شد و به هم ریخت. آنها بعد از زدن گل از همین روش استفاده و حملات بعدی آنها نیز بسیار خطرناک بود اما در مقابل هنگام دفاع به خوبی تمام توپهای اول را زده و سر موعد باز میشدند و سپس در دفاع جمع.
با این وجود تیم کشورمان اصرار داشت در نیم ساعت اول توپ را به کنارهها برده و از روی ارسالها به گل برسد. روشی که نتیجه نداد، چرا که حریف استاد بازی با این روش است. در اولین امتحان برای حمله از مهدی طارمی به دیرک زد و در دومین مورد رامین گل مساوی را زد.
این میتواند درس عبرتی مهم برای نیمه دوم باشد. اینکه نیوزیلند اگر بخواهد دفاع کند، به سختی گل میخورد، به خصوص آن هم با ارسال از کنارهها و ما همان قدر که باید در دفاع پوشش درست داشته باشیم در حمله نیز باید به عمق بیشتر نگاه کنیم آن هم روی زمین!
در همین ارتباط: گل اول ایران به نیوزیلند؛ رامین رضاییان بازی را مساوی کرد