«از بازی راضیام، از نتیجه نه.» این جمله امیر قلعهنویی بعد از تساوی برابر نیوزیلند، شاید عجیبترین بخش شب ناامیدکننده تیم ملی بود. اتفاقاً ماجرا کاملاً برعکس است؛ شاید بتوان از نتیجه ناراضی بود، اما مهمتر از آن، دلیلی برای رضایت از خود بازی وجود ندارد.
تیم ملی مقابل تیمی دو امتیاز از دست داد که پایینترین رتبه را میان تمام ۴۸ تیم حاضر در جام جهانی دارد. نیوزیلند حتی در رنکینگ فیفا پایینتر از تیمهایی مانند هائیتی، کوراسائو و کیپورد قرار گرفته و روی کاغذ باید یکی از سادهترین حریفان ایران در این تورنمنت محسوب میشد. اما مشکل فقط مساوی نبود.
مشکل این بود که تیم ملی بار دیگر همان ضعفهای همیشگی را به نمایش گذاشت؛ ضعفهایی که سالهاست درباره آنها صحبت میشود و همچنان پابرجاست. ایران باز هم گل خورد. این دیگر اتفاقی تازه نیست. ما در بازیهای تدارکاتی گل خوردیم، در رقابتهای کافا گل خوردیم، مقابل ازبکستان و قطر گل خوردیم و حتی در مقطعی از افغانستان هم گل دریافت کردیم. حالا در جام جهانی نیز نیوزیلند دو بار دروازه ایران را باز کرده است.
آنچه بیش از همه نگرانکننده به نظر میرسد، کیفیت گلهای دریافتی است. دو گل نیوزیلند نه حاصل فشار عجیب حریف بود و نه نتیجه یک نمایش خیرهکننده هجومی. هر دو گل روی ناهماهنگیهای آشکار خط دفاع و اشتباهات فردی به ثمر رسید؛ اشتباهاتی که در این سطح از فوتبال و در آستانه مراحل حساس جام جهانی، به هیچ وجه قابل قبول نیست.
از سوی دیگر کریس وود تقریباً هر بار که به محوطه جریمه ایران نزدیک شد، خط دفاع تیم ملی را به دردسر انداخت. مهاجم باتجربه نیوزیلند بارها مدافعان ایران را تحت فشار قرار داد و نشان داد تیم ملی در مهار مهاجمان فیزیکی همچنان مشکلات جدی دارد.
سؤال اصلی اما اینجاست؛ اگر مقابل نیوزیلند چنین مشکلاتی وجود دارد، برابر تیمهای قدرتمندتر چه خواهد شد؟
جام جهانی ۴۸ تیمی شاید مسیر صعود را نسبت به گذشته آسانتر کرده باشد، اما این به معنای حذف کیفیت از فوتبال نیست. تیمی که مقابل ضعیفترین تیم حاضر در جام جهانی دو گل دریافت میکند و در ساختار دفاعی این اندازه آسیبپذیر است، حتی در این فرمت جدید نیز نمیتواند با خیال راحت به صعود از مرحله گروهی فکر کند.
شاید به همین دلیل باشد که بعد از بازی با نیوزیلند، نگرانیها بیشتر از قبل شده است. تیم ملی هنوز همان تیمی است که گل میخورد، اشتباه میکند و در دفاع ثبات لازم را ندارد. اگر قرار باشد از چیزی ناراضی باشیم، قبل از نتیجه باید از خود نمایش تیم ناراضی باشیم؛ نمایشی که برابر ضعیفترین تیم جام جهانی هم نتوانست خیال فوتبالدوستان ایرانی را راحت کند.
بیشتر بخوانید: مسائل سیاسی روی اعصاب طارمی: از این وضعیت خسته شدهایم/ در این باره از رئیس فدراسیون سوال کنید؛ اینجا نیست!