با اعلام فدراسیون فوتبال برزیل، نیمار از فهرست کارلو آنچلوتی برای دیدار برزیل مقابل هائیتی خط خورد و در این مسابقه که تا ساعاتی دیگر برگزار می شود غایب خواهد بود.
️ از همان قبل از جام جهانی بحث بودن یا نبودن این ستاره ۳۴ ساله که آخرین بار بیش از ۳۰ ماه قبل در پیراهن سلسائو به میدان رفته بود، سوژه روز رسانهها بود. فوتبالیها به یاد دارند که کار سرمربی سابق الهلال برای نشستن روی نیمکت برزیل تقریباً تمام شده بود که ناگهان این سمت به کارلو آنچلوتی رسید. در ان زمان برخی از رسانههای برزیلی گفتند که این نیمار بوده که آخرین لحظه تصمیم فدراسیون را وتو و به خاطر اینکه آن مربی او را از الهلال کنار گذاشت، انتقام گرفته است!
اما از وقتی مربی پرافتخار ایتالیایی روی نیمکت برزیل نشست، نتوانست از نیمار استفاده کند چرا که این بازیکن بعد از مصدومیتهای طولانی در عربستان، به کشورش و باشگاه اولش سانتوز برگشت تا به آخرین هدف فوتبالی -یعنی بودن در جام جهانی ۲۰۲۶- برسد اما در سانتوز هم اوضاع برای نیمار خوب پیش نرفت. درست به همین دلیل هرروز شانس حضور او در ترکیب سلسائورا برای جام جهانی کمتر و زمانی که آنجلوتی نام او را خواند، آن ویدیو مشهور از خوشحالی و گریه او جهانی شد.
اگر قرار باشد با فرهنگ ایرانی این ماجرا را روایت کنیم، دُن کارلتو، بابت نشستن روی این نیمکت به نیمار مدیون بوده و با بردن او به جام جهانی، دین خود را ادا کرد! اما میدانیم که در فوتبال روز دنیا به مسائل اینگونه نگاه نمیکنند. پس دلیل حضور نیمار -آن هم با این مصدومیت در آستانه جام و سوابق قبلی- در جام جهانی را باید جای دیگر جستجو کرد.
ستارههایی مثل نیمار یا مسی، حتی اگر شرایط بازی نداشته باشند با حضور و عضویت در یک تیم کمک روحی روانی بزرگی برای سایر بازیکنان و عصای دست مربیان هستند. درون زمین راه هم بروند، توجه حریف را جلب و از تجربه شان می توان استفاده کرد. صد البته خود استفاده از این ستاره ها هم هنر می خواهد و باید با توجه به سن آنها و شرایط بازی، دقایقی خاص از آنها استفاده کرد تا مثل داستان رونالدو و پرتغال نشود.
در این ماجرا ژنرال میلان در عصر طلایی، از همپستی خود در فوتبال ایران الگوبرداری کرده که اتفاقاً او نیز حالا روی نیمکت تیم ملی ما در جام جهانی است. امیر قلعه نویی نیز مثل آنچلوتی هافبک بازیساز و تکنیکی بود و اگر مقایسه بین کارنامه مربیگری آنها را کنار بگذاریم (!) میتوان چنین برداشت کرد که در ماجرای نیمار، از ژنرال ایرانی درس گرفته است!
امیر که علیرضا جهانبخش را نه فقط در زمان مصدومیت، بلکه حتی مواقعی که تیم هم نداشت! به تیم ملی دعوت و همین حالا با خود به جام جهانی برده است. فقط مشخص نیست که آنجلوتی چرا از دیگر رفتارهای ژنرال الگوبرداری نمیکند! البته نه در بحث تاکتیکی -چرا که او دکتر الهویی را کنار خود ندارد- بلکه در بردن روزبه چشمی به جام جهانی که ۱۰ روز قبل از اعلام اسامی نهایی، سخنگوی فدراسیون به شکل رسمی اعلام کرد او به جام جهانی نمیرسد اما ژنرال او را هم با خود برد!
بیشتر بخوانید: چقدر جای این دو ستاره در تیم ملی خالی است