کره جنوبی، از همان روز اول که جام ملتهای آسیا قبل از اروپا استارت خورد، تبدیل به رقیب اصلی ما در فوتبال آسیا شد. برای دههها بزرگترین داغها را از شکست برابر کره جنوبی در فوتبال دیدیم و در میادین مختلف -از بازیهای آسیایی تا جام ملتهای آسیا- شکست برابر کره جنوبی باعث حذف تلخ ما شد. کار به جایی رسید که بردن این حریف در هر دهه تبدیل به افتخاری برای بازیکنان و مربیان میشد.
اما از وقتی کیروش آمد، پیروزی مقابل کره -آن هم در خانه حریف و در مسیر جام جهانی- تبدیل به عادت فوتبال ما شد. برای نزدیک به یک دهه در دوران کیروش، جای دو کشور عوض و خاطرات تلخ ما از این حریف تبدیل به خاطرات خوش شد. به این ترتیب در طول چند دهه رقابت با این حریف درجه اول قاره، فوتبال ما عملاً با کره جنوبی گره خورد.
کره جنوبی در ۱۱ دوره اخیر جام جهانی حاضر و ارزش کار آنها زمانی مشخص میشود که بدانیم و ببینیم که ما حالا که برای چهارمین دوره متوالی در جام جهانی هستیم، چقدر پز این اتفاق را میدهیم! با این تفاوت که کرهایها خود میزبان جام بوده و تا رتبه چهارم هم رسیدهاند و در همین دوره با پیروزی شروع کرده و قطعاً به دور بعد صعود میکنند، اما ما هنوز حسرت صعود به مرحله بعد را به دل داریم!
اگر قرار باشد دلایل عقب افتادن از این حریف قدیمی را لیست کنیم، شاید کتابی قطور شود اما اگر قرار باشد فقط یک تصویر را به عنوان تعریف شرایط حال حاضر دو کشور معرفی کنیم، همین ویدیویی که امروز در فضای رسانهای و مجازی وایرال شده کفایت میکند. ویدیویی از تمرینات تیم ملی کره جنوبی در جام جهانی که همه فوتبال دوستان آن را دیدهاند.
در همین ارتباط: ویدیو| بدنسازی سخت و وحشتناک کره جنوبی برای جام جهانی!
با دیدن این ویدیو سوالات زیادی برای ما ایجاد میشود. اینکه چند ماه دیگر در جام ملتهای آسیا با این کره و با این شکل تمرین کردن چه خواهیم کرد؟ اما از آن مهمتر، همان سوال فلسفی معروف است. اینکه اگر این کاری که کرهایها در این تصویر انجام میدهند، اسمش تمرین برای فوتبال است پس کاری که ما قبل از مسابقات یا در طول هفته انجام میدهیم، چیست؟
و بالعکس؛ اگر آن چیزی که ما در فوتبال ایران به عنوان تمرین شناختهایم، کفاف آماده شدن برابر رقبا -آن هم در میدانی به عظمت جام جهانی را میدهد- پس این بازیکنان کره مشغول چه کاری و با چه هدفی هستند؟ نکند قرار است به کره مریخ هجوم برده و آنجا را به تسخیر خود درآورند؟
میدانیم که ما نیز مثل کره جنوبی فوتبال حرفهای داشته و بازیکنان و مربیانمان، در لیگ برتر به مراتب بیشتر از کی لیگ کره دستمزد میگیرند. اگر فوتبال حرفهای این است که از آنها میبینیم، پس مربیان و بازیکنان ما برای چه کاری این همه پول میگیرند؟
و البته که کره جنوبی در خیلی از ادوار جام جهانی از مربیان بومی استفاده کرده تا در فوتبال ایران هم خیلیها به همین بهانه شعار بومیگرایی بدهند!
با این فرق که مربیان بومی آنها نیز به علم روز مجهز و از تمام تاکتیکها و الزامات بدنسازی و علوم مختلف آماده کردن یک تیم برای فوتبال در سطح جهانی، برخوردارند اما مربیان وطنی ما هنوز نان کلاس معروف دتمار کرامر در سال ۱۳۵۳ در تهران را میخورند و از همان روشها استفاده میکنند!
بیشتر بخوانید: دنیس درگاهی؛ مهاجمی که با عکس عمهاش کشف شد!/ دوست داشتم در جام جهانی باشم؛ آناهیتا هم کمک کرد...