درخشش علیرضا بیرانوند در بازی با بلژیک تحسین کارشناسان فراوانی را در داخل و خارج از کشور همراه داشت. دروازه بانی که قطعاً بخشی از پیشرفت خود را مرهون زحمات مربیان خود در سالهای گذشته است.
در ارتباط با عملکرد بیرانوند به سراغ منصور رشیدی رفتیم. دروازهبان اسبق استقلال و تیم ملی که برای نخستین مرتبه پای بیرانوند را به جمع ملی پوشان باز کرد. رشیدی در این رابطه به نکاتی اشاره کرد که خواندن آنها خالی از لطف نحواهد بود:
- با توجه به مشکلات فراوانی که برای آماده سازی تیم ملی به وجود آمد، تا اینجای کار عملکرد خوبی داشتهایم و انصافاً علیرضا بیرانوند هم در جدال با بلژیک خیلی خوب درخشید و اجازه نداد گل بخوریم.
- برخی بازیکنان کنونی تیم ملی نه تنها پس از پایان جام جهانی ۲۰۲۶ دوران ملیپوش بودنشان به پایان میرسد بلکه اساساً فکر میکنم حداکثر تا دو سال دیگر باید با فوتبال بازی کردن هم خداحافظی کنند چون سن بالایی دارند اما این قاعده شامل حال دروازهبانان نمیشود. من خودم تا ۳۸ سالگی به تیم ملی دعوت میشدم و بسیاری از دروازهبانان بزرگ دنیا هم چنین شرایطی را داشتند. یادمان نرود دینوزوف در حالی با ایتالیا قهرمان جام جهانی ۱۹۸۲ شد که بالغ بر ۳۵ سال داشت بنابراین اگر بیرانوند هم بدون حاشیه باشد و مصدوم نشود، به نظرم میتواند در جام جهانی ۲۰۳۰ هم برای ایران بازی کند.
- در اواخر سال ۱۳۸۹ وقتی علیرضا منصوریان سرمربی تیم امید شد، من هم از کادر فنی تیم ملی بزرگسالان جدا شده و به او پیوستم. در تیم امید پیرامون انتخاب و خط زدن دروازهبانها اختیار تام داشتم و همان زمان ۱۵ گلر را مد نظر قرار دادیم تا از میان آنها ۴ نفر را انتخاب کنیم. یک روز پسرم که بازیکن تیم امید نفت بود، به من گفت یک دروازهبان گمنام از لرستان آمده و فوق العاده استعداد دارد. این سنگربان دقیقاً مانند پسر من در تیم امید نفت حضور داشت و فرزندم آنقدر اصرار کرد که سرانجام یک روز سر تمرین این تیم حضور یافتم و بدون اینکه جلب توجه کند، از پشت فنسها عملکرد همان دروازهبان را مدنظر قرار دادم. انصافاً خوب و چالاک بود به همین دلیل از مرحوم بهرام میرشیبانی اسمش را پرسیدم و فهمیدم نام او علیرضا بیرانوند است.
- فردای همان روز بیرانوند را در عین گمنامی به اردوی تیم ملی امید دعوت کردم و انصافاً عملکرد خیلی خوبی هم در اردوها داشت به همین خاطر در مرحله پایانی، چهار اسم در اختیار منصوریان به عنوان گزینههای نهایی گذاشتم که شامل علیرضا بیرانوند، سید حسین حسینی، رشید مظاهری و ایمان صادقی میشد. البته یک عده به من میگفتند واقعاً به این چهار نفر اعتقاد داری؟ در پاسخ به آنها حرفی زدم که تاریخ آن را ثابت کرد. گفتم اینها اگر مراقب خود باشند و مصدوم نشوند، سالیان متمادی دروازه تیم ملی بزرگسالان ایران را هم بیمه خواهند کرد. خودتان دیدید که از لیست ۴ نفره من که سال ۹۰ انتخاب شده بودند، سه نفر یعنی بیرانوند، حسینی و مظاهری حتی به جام جهانی هم رسیدند.
- دلم میخواهد علیرضا بیرانوند همیشه در زندگی خودش موفق شود و کوچکترین دغدغهای از بابت مسائل مالی و روحی نداشته باشد اما صادقانه میگویم از او دلخورم. شکر خدا مشکل مالی در زندگی ندارم و هرگز دستم را جلوی کسی دراز نکردهام بنابراین حرفی که میزنم اصلاً جنبه مادی ندارد ولی دلم میخواست آقای بیرانوند حداقل هر دو ماه یک بار زنگ میزد و حالم را میپرسید. در واقع حال کسی را میپرسید که وقتی در اوج گمنامی بود، او را برای نخستین بار به تیمهای ملی ایران دعوت کرد. علیرضا یکی، دو بار من را در مکانهای مختلف دید و ضمن عرض ارادت، گفت: منصور خان شرمنده که زنگ نزدم حتماً تلفن میزنم و حالتان را میپرسم اما هیچ وقت زنگ نزد!
- آدم وقتی فوتبالیست بزرگی میشود نباید فراموش کند که چه کسانی برایش زحمت کشیدند. من سال ۴۷ یک مربی به نام احمد هدایت داشتم که خوشبختانه هنوز هم زنده است و در سوئد زندگی میکند. ایشان در آن سال جدا از همه زحماتی که برایم کشید، رضایتنامهام را هم گرفت و اجازه داد به تهران بروم چون تاکید داشت در تیم تاج و فوتبال پایتخت شرایط بهتری برای پیشرفت خواهم داشت. آقای هدایت ۱۵ سال قبل به ایران آمده بود و من وقتی متوجه سفرشان شدم، خودم را به او رسانده و با افتخار دستش را بوسیدم چون خیلی گردنم حق دارد.
- برای علیرضا بیرانوند در ادامه زندگی شخصی و ورزشی خود آرزوی موفقیت دارم اما پیرامون این شایعه که استقلال قصد دارد از میان او و محمد خلیفه، یک دروازهبان جذب کند، باید بگویم در کمال احترام به علیرضای عزیز، اگر اختیار با منصور رشیدی بود قطعاً محمد خلیفه را به استقلال میآورد و مدیران باشگاه باید این کار را بکنند چون این بچه علاوه بر استعداد بالا، سن پایینی دارد و میتواند حداقل ۱۰ سال به استقلال کمک کند.
بیشتر بخوانید: تصویر عجیب بیرانوند و قایدی پس از بازی با بلژیک!