مسیر حرفهای علیرضا جهانبخش در فوتبال ملی، حکایتی از پتانسیلهای بیکران و چالشهای مستمر است. اولین تجربه او در جام جهانی به دیدار مقابل آرژانتین بازمیگردد؛ جایی که او با یک حرکت هوشمندانه، رضا قوچاننژاد را در موقعیتی تکبهتک قرار داد. همان نمایش خیرهکننده بود که کارلوس کیروش را متقاعد کرد این پدیده ۲۰ ساله را به یکی از ستونهای اصلی پروژههای ملی در جام ملتهای ۲۰۱۵ و جام جهانی ۲۰۱۸ تبدیل کند.
جهانبخش پس از درخششی در نایمخن و انتقال به آلکمار، دوران اوج خود را تجربه کرد. او در جام جهانی روسیه (۲۰۱۸) با حضور در سه دیدار، علیرغم ناکامی ایران در صعود، به یکی از چهرههای محبوب و تزلزلناپذیر اردوی ملی تبدیل شد. اما مسیر همیشه هموار نبود؛ دوران حضور او در برایتون، با وجود اعتبار لیگ برتر انگلیس، با نوساناتی همراه بود که باعث شد نگاه برخی از هواداران نسبت به عملکرد او تغییر کند.
علیرضا همواره مرد مورد اعتماد کیروش باقی ماند، اما با آمدن دراگان اسکوچیچ، شایعات اختلاف با سرمربی، موجی از انتقادات را علیه او به راه انداخت. با این حال، جهانبخش با حضور در فاینورد توانست جایگاه خود را تثبیت کند و در جام جهانی ۲۰۲۲ نیز به چهرهای ثابت در ترکیب تیم ملی بدل شود.
در دوره فعلی، جهانبخش با وجود چالشهای باشگاهی، همچنان مهرهای کلیدی برای تیم ملی است. او پس از غیبت در بازی مقابل نیوزیلند، در دیدار با بلژیک یک نیمه به میدان رفت و با رسیدن به رکورد ۹ بازی ملی در چهار جام جهانی، نشان داد که هنوز هم میتواند در سطح بالا رقابت کند. اگر او در بازیهای پیش رو به موفقیت برسد، میتواند رکورد ۱۱ بازی ملی (همتراز با حاجصفی) را ثبت کند. اکنون باید دید آیا جهانبخش پس از این تورنمنت، همچنان در اروپا میماند یا با بازگشت به لیگ برتر خلیج فارس، فصل جدیدی از دوران حرفهای خود را رقم خواهد زد.
بیشتر بخوانید: جهانبخش: مقابل بلژیک حس اولین بازی در جام جهانی را داشتم/ بازی با آرژانتین و پرتغال خاطرهانگیز بودند
