تا بوده در فوتبال، «نتیجه» ملاک موفقیت یا شکست افراد و تیمها تلقی شده و تمام دنیا این اصل را پذیرفتهاند. البته که گاهی اوقات نمایش خوب یک تیم باعث شده حتی بعد از شکست و ناکامی از رسیدن به جام یا موفقیت، طرفداران آن تیم حس بدی نسبت به تیمشان نداشته باشند، اما حتی در این موارد هم کسی نمیتواند بگوید تیم بازنده موفق بوده است.
حالا اتفاقی در فوتبال ما افتاده که مثل تمام موارد مشابه با همه جای دنیا فرق دارد. تیم ما که با وعده کرکننده صعود تا دو مرحله بالا رفتن و رسیدن به جمع تیمهای برتر جام جهانی راهی آمریکا شد، در حالی که با این کشور در حال جنگ بودیم و آنجا حتی نتوانست موفقیتی که در جامهای جهانی ۹۸ مقابل آمریکا یا ۲۰۲۲ برابر ولز به دست آورده بودیم را تکرار کند.
ما برای اولینبار در این دوره با هیچکدام از قدرتهای درجه اول جهانی همگروه نشدیم؛ برای اولینبار قول صعود دادیم آنهم در اولینباری که ۴۸ تیم در جام جهانی حاضر بودند و علاوه بر تیمهای اول و دوم، سهچهارم تیمهای سوم هم صعود میکردند! در این دوره هر تیم با ۴ امتیاز صعود خود را مسجل میکرد و ما در ۲۰۱۸ روسیه در گروه مرگ با قهرمانان جهان اروپا و آفریقا، سابقه کسب ۴ امتیاز را داشتیم. اگر از هر جنبه به این نتایج نگاه کنید، کارنامه ما شکست مطلق است.
گاهی اوقات تیمها نتیجه را ملاک قرار نمیدهند مثلا سراغ جوانگرایی و ساختن فردای فوتبالشان میروند، به جوانان لایق در این میدان معظم و معتبر میدان میدهند تا ترس آنها از رویارویی با بزرگان جهان ریخته و برای دهه بعد و مسابقات قارهای افتخار کسب کنند؛ ما حتی این کار را هم نکردیم!
گاهی اوقات کشورها وقتی هیچ دستاوردی -چه به لحاظ فنی، نتیجه نمایش و چه به لحاظ آیندهنگری- از حضور در جام جهانی ندارند، لااقل به سراغ استفاده از پول پاداش حضور رفته و برای خود زیرساخت ایجاد میکنند. ورزشگاه میسازند، به فوتبال پایه بها میدهند و از این قبیل کارها که ما همین کار را هم نکردیم. فقط جشن موفقیت گرفتیم و فرش قرمز انداختیم که قهرمانان سر دست به خانه برمیگردند!
جالب اینجاست که در مملکت ۹۰میلیون نفری که لااقل نیمی از آنها فوتبال را دوست دارند و دنبال میکنند، به استثنای فدراسیون فوتبال، کادر فنی تیم ملی، ۲۶ بازیکن حاضر در جام (یعنی مجموعهای که مستقیم مسئول نتایج هستند و منافع دارند) و البته معدود برنامههایی در سازمان صداوسیما، دیگر هیچ مجموعهکارشناسی را نمیتوانید پیدا کنید که به این تیم لقب موفق بدهد! همه کارشناسان، خبرگزاریها، رسانهها، فوتبالدوستان، فوتبالیستها، مربیان، داوران و حتی دلالها متفق القولند که تیم ما یک ناکام و شکستخورده بوده و با دیدن این واکنش فدراسیون و تیم ملی سوال دارند که معیار دوستان برای اعلام موفقیت و پیروزی چیست؟
البته که صداوسیما همیشه عادت دارد مقابل مردم و خلاف سلیقه عمومی رفتار کند. فدراسیون و کادرفنی را هم درک میکنیم چرا که اگر بپذیرند ناکام بودهاند باید استعفا داده و بروند، درست مثل بازیکنان که با هر مربی دیگر جایی در آینده تیم ملی ندارند، اما این بار تفاوت در گروهِ مقابل، یعنی کل مردم و جامعه ایران است. در حالی که ما معمولا در هر مسئله و موردی -چه در ورزش یا هر تخصص- معمولا یک دو قطبی هموزن یا اکثریت و اقلیت داریم و اینجا تنها جایی است که در طول دهههای اخیر دو قطبی ندارد و همه یک قطب هستند! اصلاحطلب و اصولگرا، فوتبالی و غیرفوتبالی، تحصیلکرده و بیسواد همه از نتیجه و نمایش این تیم دلسرد شده و از آن انتقاد میکنند. فقط صداوسیما، فدراسیون و زیرمجموعه امیر قلعهنویی خود را موفق میدانند! کاش این دوستان به ما هم بگویند که ملاک و متر موفقیتشان چیست؟
رسانهها و کارشناسان در فضای رسمی و مجازی، در تمام طول این هفته به دنبال دلیلی فنی و فوتبالی برای موفقیت و جشنگرفتن گشتهاند اما هرچه بیشتر گشتیم کمتر یافتیم. اصلا خبرورزشی مغرض، دشمن یا هرچه که شما میگویید! به جز صداوسیما، فقط یک جای دیگر، یک خبرگزاری یا حتی یک صفحه در فضای مجازی معرفی کنید که دلیلی برای تحسین این تیم داشته باشد! شاید چشمهای ما ایراد داشته و ندیدیم!
همانطور که گفتیم ما دشمن و مغرض، لطفا آدرس موفقیت را به هواداران خودتان بدهید!
شاید ندیده باشید: تاج - قلعهنویی و حماسهسازی از هیچ/ استقلال فرهاد مجیدی اگر فقط «بدون شکست» بود سقوط میکرد!
