اتفاقی بزرگ که پشت هیاهوی فینال پنهان ماند؛ با ادب و احترام به رقیب هم می‌توان برد، حتی جام جهانی و مسی را!

 خوزه مورینیو می‌گوید مسابقه فوتبال، از کنفرانس قبل از بازی آغاز و در کنفرانس بعد از بازی به پایان می‌رسد. این یعنی تمام حرف‌ها، رفتارها، حالات و واکنش ها و زبان بدن در کنفرانس قبل از مسابقه روی نتیجه تاثیر و در نتایج بعدی تیمها نیز موثر است و تیم‌ها و مربیان بزرگ دنیا برایش برنامه دارند.

 می‌بینیم که مربیان، برای انتخاب بازیکنی که همراه خود به کنفرانس قبل بازی‌ها می‌برند، به ده‌ها المان مختلف توجه می‌کنند. وقتی پای فینال جام جهانی وسط باشد، به طور طبیعی اهمیت کنفرانس قبل از بازی چند ده برابر می‌شود و در کنفرانس قبل از این فینال، اتفاقاتی افتاد که پشت هیاهوی بازی و نتایج، گم شد.

دلافوئنته به عنوان استاد اسکالونی در کلاس دانش افزایی فوتبال اسپانیا و رقیب او در فینال، نخواست از تجربه خود استفاده و برای رقیب کری خوانده و جنگ روانی آغاز کند. بعد بازی هم با تعریف ریاکارانه (!) از حریف نخواست خود را بالا ببرد! متقابلا اسکالونی هم به رغم داشتن دلایل گوناگون، نخواست قبل و بعد بازی توجیه کند یا به رقیب حمله، آنها در نهایت ادب و احترام متقابل از یکدیگر یاد کردند و به بهانه مهمترین بازی فوتبال -که ممکن است هرگز دیگر برایشان تکرار نشود- پا روی اخلاق و و انصاف و شخصیت،  نگذاشتند.

 اسکالونی با احترام از استادش یاد می‌کرد و اینکه به این دوستی و رابطه‌ای که هنوز پابرجاست، افتخار می‌کند. اوج این کنفرانس هم آنجایی بود که دلافوئنته در مقابل سوال خبرنگار برزیلی موضع گرفت؛ همه دنیا از رقابت دو کشور برزیل و آرژانتین در فوتبال خبر دارند، آنجا که برخی متعصبان آنها حاضرند تیم خود نتیجه نگیرد ولی تیم حریف بدتر مغلوب شود! خبرنگار برزیلی از سرمربی اسپانیا در مورد کثیف بازی کردن آرژانتین پرسید، اصطلاحی که خیلی‌ها برای بازیکنان و سبک بازی آرژانتین به کار می‌برند!

 اما دلافوئنته به جای استفاده از این پاس گل و خراب کردن حریف، احترام گذاشتن به رقیب را یاد مربیان دنیا داد. آنجایی که گفت: من برای نظر همه احترام قائل هستم ولی از نظر من، نمی‌توان قهرمان جهان را متهم به استفاده از روش‌های کثیف در فوتبال کرد. آرژانتین و ستاره‌هایش بسیار بزرگ هستند و برای بردن نیازی به استفاده از این روش‌ها ندارند.

 دیدیم که دلافوئنته در کنفرانس بعد از بازی نیز همین ادبیات را تکرار و با احترام از سرمربی آرژانتین و تیم رقیب صحبت کرد، از کار بزرگ شاگردان و همکارانش گفت و بدون اهانت و کوچک شمردن رقیب، شادی خود را با هم‌وطنانش و تمام دوستداران لاروخا در دنیا به اشتراک گذاشت. یعنی در فوتبال، می‌توان پیروز شد و شاد بود اما توهین نکرد!

بیشتر بخوانید: پایان تلخ برای ابر اسطوره؛ مسی در قدم آخر نخواست مارادونا شود/ سکوت کرد، اشک ریخت و گردن گرفت