پنجشنبه ۱ مرداد ۱۴۰۵ - ۰۷:۳۷
۳ |
۳

۱۴ سال قبل در چنین روزی (اول مرداد ۱۳۹۱)

خبرورزشی‌گردی| استقلال هیچ‌وقت عرضه نداشت ما را ۶تایی کند/ پرسپولیسی‌ترین دروازه‌بان ایران منم، نه عابدزاده/ مرفاوی را طوری زدیم که ۶ ماه رفت خانه!

وحید قلیچ
زمان مطالعه: ۴ دقیقه

دروازه‌بان خبرساز پرسپولیس در دهه شصت، ۱۴ سال قبل مصاحبه‌ای تاریخی با خبرورزشی انجام داد.

برای آن‌هایی که فوتبال را در دهه ۶۰ به خاطر می‌آورند، وحید قلیچ یک چهره فراموش‌نشدنی است. سنگربانی که در نیمه دوم دهه ۷۰ شمسی چند سال نیز به عنوان دستیار علی پروین و مربی دروازه‌بان‌های پرسپولیس روی نیمکت نشست.

قلیچ که این روزها در فضای مجازی بسیار فعال و البته خبرساز ظاهر می‌شود، ۱ مرداد ۱۳۹۱ مصاحبه‌ای خواندنی با خبرورزشی انجام داد:

  • واقعا نمی‌فهمم در پرسپولیس چه خبر است! چه کسی بازی امیر عابدزاده را دیده که او را به پرسپولیس آورده‌اند؟ اصلا کی گفته چون پسر عابدزاده هستی می‌توانی دروازه‌بان خوبی هم باشی؟ مگر پرسپولیس خانه خاله است که هر کسی پسرش را به صرف این‌که قبلا خودش در آن‌جا بازی کرده، سر تمرین ببرد؟
  • پسر بهروز سلطانی را دیدم و به نظرم کارش چندان خوب نیست. مثل خود باباش! سلطانی در پرسپولیس با من رقابت داشت و وقتی کم آورد، ول کرد و رفت دارایی. این آقا کلا ۴ سال در پرسپولیس بود ولی من ۱۱ سال. هیچ‌کس به اندازه وحید قلیچ دروازه‌بان پرسپولیس نبوده است.
  • سال ۵۹ هنگامی که در تهرانجوان بازی می‌کردم، برای یک مسابقه محلی مقابل تیم علی پروین قرار گرفتیم و درخشیدم. بعد از آن علی‌آقا برایم از طریق یک کفاش پیغام داد که بروم نمایشگاه او در محله عارف. وقتی رفتم، به من گفت از فردا بیا سر تمرین پرسپولیس.
  • هر کس در پرسپولیس می‌خواست جای من را بگیرد به تیر غیب دچار می‌شد! برای مقطعی تنها دروازه‌بان پرسپولیس بودم. این‌که می‌گویند گلری در پرسپولیس را به اسم احمدرضا عابدزاده می‌شناسند را اصلا قبول ندارم چون عابدزاده روزهای خوب فوتبالش را در استقلال سپری کرد. او دروازه‌بان خوبی است اما نمی‌تواند ادعا کند که گلر اول پرسپولیس محسوب می‌شود. تازه رکورد جام‌هایی که وحید قلیچ در پرسپولیس گرفته را نیز نشکسته است. من پرسپولیسی‌ترین گلر تاریخ هستم نه عابدزاده.
  • سر یک شرط‌بندی کاری کردم که حسین راغفر ۴ سال نگذاشت به تیم ملی نزدیک شوم. البته الان ناراحتم و ای کاش آن را انجام نمی‌دادم.
  • سال ۶۸ استقلال در اوج آمادگی بود ولی ما شرایط خوبی نداشتیم به همین دلیل علی پروین قبل از دربی به من گفت اگر در این مسابقه گل نخوری ۵۰هزار تومان به تو پاداش می‌دهم. آن زمان ۵۰هزار تومان خیلی پول بود و حتی با وجود این‌که انگشتم شکست، دروازه پرسپولیس را بسته نگه داشتم و با یک گل مسابقه را بردیم. البته داخل رختکن وقتی پاداشم را از علی‌آقا خواستم، کف دستش را نشانم داد و گفت بیا بکن! حالم گرفته شد ولی به ایرج جنگی مدیر تدارکات گفت ۵هزار تومان بهش بدید. ۵هزار تومان هم در آن زمان پول زیادی بود.
  • علی پروین بین دو نیمه سه تاکتیک داشت و در واقع فقط مدیریت می‌کرد. اگر نیمه اول و در همان ۲۰ دقیقه نخست بازی سه گل می‌زدیم، رختکن پر از خنده بود ولی اگر مساوی بودیم یا عقب می‌افتادیم، آن‌وقت دیگر چشمت روز بد نبینه. هیچ‌کس در پرسپولیس بازی نکرده که از علی پروین فریاد نشنیده یا فحش نخورده باشد. باور کن فحش علی‌آقا گله، هرکی نخوره خله!
  • در دربی شهریور سال ۶۷ استقلال تیم خوبی داشت و بازی با نتیجه مساوی یک بر یک تمام شد. در آن مسابقه استقلالی‌ها به یک پنالتی رسیدند و مجید نامجومطلق پشت توپ بود. نامجو زد و من آن را گرفتم. بلافاصله رفتم سمت علی پروین و گفتم علی‌آقا حال کردی پنالتی را گرفتم؟ به من گفت تو غلط کردی گرفتیش! مگه من گفتم پنالتی مجید نامجو را بگیر که حالا داری سرم منت می‌گذاری!؟ در واقع علی‌آقا نمی‌خواست به کسی رو بده.
  • صمد مرفاوی فوروارد خیلی خطرناکی بود و اصلا نمی‌شد او را مهار کرد. قبل از این‌که به استقلال بیاید هنگامی که در دارایی بازی می‌کرد به مرتضی فنونی‌زاده گفتم او را بفرستش خانه تا خطری نشده برای ما. مرتضی هم نامردی نکرد و همان ۱۰ دقیقه اول بازی پرسپولیس- دارایی طوری مرفاوی را زد که بنده خدا شش ماه در خانه بود.
  • استقلال هیچ‌وقت عرضه نداشته شش گل به ما بزند. مثلا در دربی اسفند ۱۳۷۰ تا دقیقه ۱۵ دو گل از آن‌ها عقب افتاده بودیم و خدا خدا می‌کردم بازی زودتر تمام شود اما آن‌ها بعد از زدن گل دوم دیگر سیر شدند. این‌که می‌گویند به حرمت علی پروین گل‌های بیشتری نزدند هم دروغ است.
  • شاکله اصلی پرسپولیس را بچه‌های پایین‌شهر تشکیل می‌دادند اما محمد مایلی‌کهن و محمدحسن انصاری‌فرد وصله ناجور بودند. ما شر بودیم اما این دو نفر بچه مثبت.
  • بعد از پایان دوران فوتبالم روزگار خوشی نداشتم و بدون ترس به شما می‌گویم چند سال سرایدار مجموعه ورزشی کارگران بودم. شلنگ می‌انداختم و چمن آب می‌دادم. ۴ سال این کار را کردم تا این‌که علی پروین به فوتبال برگشت. سال ۷۷ وقتی علی‌آقا به فوتبال برگشت و دوباره همه‌کاره پرسپولیس شد دخترانش از روی پشت بام خانه ما داشتند بازگشت پدرشان را نگاه می‌کردند که من و خانمم را دیدند. آن‌ها قضیه را به پروین گفتند و سه روز بعد علی‌آقا فرستاد دنبالم و گفت از مجموعه کارگران برو و بیا دستیار خودم بشو. یک قرارداد ۴میلیون تومانی با من بستند و شدم مربی گلرهای پرسپولیس.
  • بیمه ندارم و الان همسرم هم مریض‌احوال است. تمام زندگی من همسرمه. ما عاشق هم هستیم.

بیشتر بخوانید: مهدی طارمی: طرفداران پرسپولیس حلالم کنند؛ برایشان جبران می‌کنم

خبرورزشی‌گردی| استقلال هیچ‌وقت عرضه نداشت ما را ۶تایی کند/ پرسپولیسی‌ترین دروازه‌بان ایران منم، نه عابدزاده/ مرفاوی را طوری زدیم که ۶ ماه رفت خانه!

وب‌گردی و دیدنی‌های ورزش

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha

پربازدید

پربحث هفته

منهای ورزش

بازرگانی

آخرین خبرها