میدانیم که در فوتبال ما کسی با کارنامه یا لیاقت به صندلی یا نیمکت نمیرسد. بنابراین هزار هم که از شکستهای یک مربی و نقاط ضعف یک مدیر بنویسی و همه بدانند، هیچ تاثیری در ماندن یا رفتن او ندارد و این لابیهای غیرورزشی هستند که تعیین میکنند چه کسی باشد و چه کسی نباشد.
اما از آن طرف مردم بالاخره حرفشان را میزنند و رسانهها -البته نه اکثریت که وامدار تریبونهای رسمی هستند، بلکه اقلیت که آنها هم خیلی تحمل نمیشوند- نیز این نظرات را منعکس میکنند. چه به صورت نظرسنجی و نتایج آن و چه به صورت حرف دل همراهان، از جمله ما در خبرورزشی که هر روز انبوهی از پیامهای دریافتی پای اخبار داریم و برخی نوشتههای مخاطبان را در ستون خبرنگاران آزاد نیز منعکس میکنیم.
روزگاری این کشور وزیری داشت که واقعا مهم نیست مسئول کدام وزارتخانه و در زمان کدام رئیسجمهور بود، چون اینجا با جناحبندی سیاسی و اشخاص کاری نداریم و برای تشریح یک فرایند از ایشان مثال میآوریم. ایشان به سرکشی شهرستانها رفته بود و پیرمردی مقابلش ایستاد، حرفهایش را زد و آخرش گفت: خود دانید و مملکتتان!
در زمان خود، حرفهای این پیرمرد سادهدل اما باتجربه، حسابی سر و صدا کرد. شاید هنوز هم برخی به دلایل مختلف یادش کنند، انگار آن پیرمرد از دل تاریخ آمده بود تا مثل معروف «صلاح مملکت خویش خسروان دانند» را به نسل امروز -آن هم به بهترین شکل و در جای درست- منتقل کند.
حالا از ادبیات آن پیرمرد کمک میگیریم؛ آقای تاج! خود دانی و تیمت! شما که از قبل جام جهانی تصمیمت را گرفته و قلعهنویی را ابقا کرده بودید؛ شما که بهتر و بیشتر از هر کس، به نقاط ضعف و قوت مربیان ایرانی و خارجی واقف هستید و با سابقه دو دهه مسئولیت ارشد در فوتبال، خیلی خوب فرق روند فعلی تیم ملی با گذشته را متوجه میشوید!
آقای تاج! ما نمیدانیم شما چه در ذهن دارید و به چه دلایلی این تصمیم را گرفتید، اما قطعا بهتر از همه ما میدانید با این روند و با امیر قلعهنویی -که ثابت کرده اهل تغییر نیست و اصولا قبول ندارد که نیاز به اصلاح دارد- ما در جام ملتهای ۲۰۲۷ آسیا در عربستان نیز -چند ماه دیگر- به هیچ نخواهیم رسید. دوباره هنر کنیم، از گروه خود صعود و در یکهشتم یا یکچهارم نهایی، مقابل هر حریفی؛ از درجه اول مثل کره، ژاپن، عربستان و استرالیا تا درجه دوم مثل ازبکستان، قطر، عراق و امارات و حتی درجه سوم، مثل سوریه، تایلند، اردن و عمان، به مشکل خواهیم خورد! بستگی دارد به کدام یک از این تیمها در کدام سطح برخورد کنیم اما نتیجه، از شکست پرگل در ۹۰ دقیقه تا باخت خفیف در ضربات پنالتی، ثابت است. تیمی که ۴ سال پیش بهمراتب جوانتر و باانگیزهتر در بدو ورود قلعهنویی بود، حالا دیگر هیچ انگیزهای برای دویدن ندارد! شما هم به هر دلیل، تصمیمی برای تغییر ندارید!
پس مردم نظرشان را میگویند و ما هم منعکس میکنیم و شما هم کار خود را میکنید! اما این ره به ترکستان است و این بار، به منزل نمیرسد. آقای تاج! حالا دیگر خود دانی و تیمت، اما وقتی نظر بالای ۸۰ درصد مردم فوتبالدوست را به هیچ میانگارید، فردا تحت هیچ شرایطی نباید از آنها توقع حمایت داشته باشید!
بیشتر بخوانید: داستان سوزاندن آسانترین صعود تاریخ فوتبال ایران