تابستان تلخی برای فوتبال کرهجنوبی رقم خورده است؛ تیم ملی این کشور در جام جهانی عملکردی فاجعهبار داشت، پلیس تحقیقات درباره فدراسیون فوتبال را آغاز کرده، گزارشهایی درباره پرداخت رشوه به داوران خارجی در سالهای ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲ منتشر شده و حالا احتمال دارد لیگ برتر انگلیس برای نخستین بار از سال ۲۰۰۵ هیچ بازیکن کرهای در اختیار نداشته باشد.
سال ۲۰۰۵ همان سالی بود که پارک جیسونگ به منچستریونایتد پیوست و آغازگر رابطهای ویژه میان «سرزمین آرامش صبحگاهی» و بالاترین سطح فوتبال انگلیس شد؛ رابطهای که از آن زمان تاکنون ادامه داشته است. پارک چهار قهرمانی لیگ را با منچستریونایتد به دست آورد و در سال ۲۰۱۵، سون هیونگمین در تاتنهام جای او را گرفت.
سون پس از یک دهه درخشان در تاتنهام که طی آن به کاپیتان باشگاه هم تبدیل شد، در سال ۲۰۲۵ با فتح لیگ اروپا به دوران موفقیتآمیز خود در این تیم پایان داد. بازیکنان کرهای دیگری مانند کی سونگیونگ، لی یونگپیو و لی چونگیونگ نیز خاطرات خوبی برای هواداران فوتبال انگلیس به جا گذاشتهاند. البته نامهایی هم بودند که حضور کمرنگتری داشتند؛ چو وونهی، یون سوکیونگ و پارک چویونگ بهترتیب در ویگان، کوئینزپارک رنجرز و آرسنال فرصت چندانی برای بازی پیدا نکردند.
برخی دیگر اما به چهرههای محبوب و فراموشنشدنی تبدیل شدند. گل دقیقه پایانی جی دونگوون مقابل منچسترسیتی برای همیشه در خاطر هواداران ساندرلند خواهد ماند. لی دونگگوک نیز با وجود داشتن دوران حرفهای طولانی و موفق، در میدلزبورو نتوانست انتظارات را برآورده کند. با وجود فراز و نشیبها و موفقیتها و ناکامیهای مختلف، حضور بازیکنان کرهای در فوتبال انگلیس در مجموع مایه افتخار این کشور بوده است.
اما حالا هوادارانی که شبها تا دیر وقت بیدار میماندند یا صبح زود از خواب بیدار میشدند تا هموطنانشان را در لیگ برتر تماشا کنند، احتمالاً وقت آزاد بیشتری خواهند داشت. پس از جدایی سون از لندن و انتقالش به لسآنجلس، هوانگ هیچان تنها نماینده کرهجنوبی در لیگ برتر بود؛ اما با سقوط ولورهمپتون، او نیز از سطح اول فوتبال انگلیس خارج شد. در حال حاضر سه بازیکن کرهای با باشگاههای لیگ برتری قرارداد دارند، اما یانگ مینهیوک از تاتنهام، کیم جیسو از برنتفورد و پارک سونگسو از نیوکاسل احتمالاً بار دیگر به صورت قرضی راهی تیمهای دیگری خواهند شد.
مدتی صحبت از انتقال لی کانگاین از پاریسنژرمن به انگلیس مطرح بود، اما این مهاجم ۲۵ ساله در ماه جولای راهی اتلتیکومادرید شد و پیراهن شماره ۷ آنتوان گریزمن را به تن کرد. لی که از ۶ سالگی و با حضور در یک برنامه تلویزیونی در کرهجنوبی به شهرت رسید و چهار سال بعد وارد آکادمی والنسیا شد، حالا شاید بزرگترین ستاره فوتبال آسیا باشد؛ اما از این پس حضورش در انگلیس تنها به مسابقات لیگ قهرمانان اروپا محدود خواهد شد. در شرایط فعلی نیز بازیکن کرهای دیگری به چشم نمیخورد که بتواند خود را بهعنوان یک بازیکن ثابت در لیگ برتر مطرح کند.
شرایط برای ژاپن اما کاملاً متفاوت است؛ «سرزمین آفتاب تابان» در حال گرفتن جای همسایه شرقی خود است. فصل گذشته کائورو میتوما در برایتون درخشید و دایچی کامادا نیز برای کریستال پالاس بازی کرد. تاکهیرو تومیاسو هم در سلهرست پارک به کامادا ملحق شد، آئو تاناکا پیراهن لیدز را بر تن کرد و واتارو اندو نیز در لیورپول حضور داشت.
فصل جدید تعداد بازیکنان ژاپنی حاضر در لیگ برتر را بیشتر خواهد کرد. همزمان با انتقال لی کانگاین به مادرید، هالسیتی هیدماسا موریتا را به خدمت گرفت؛ بازیکنی که آخرین بار در انگلیس، در مرحله یکچهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا مقابل آرسنال در ماه مارس، با پیراهن اسپورتینگ لیسبون به میدان رفته بود. مدت کوتاهی بعد نیز دایزن مائدا به نخستین بازیکن ژاپنی تاریخ ایپسویچ تبدیل شد. این مهاجم پس از دوران موفقش در سلتیک و کسب پنج قهرمانی لیگ، راهی ایپسویچ شد و آخرین بار در جام جهانی، مقابل برزیل برای ژاپن بازی کرد.
آن مسابقه برای ساموراییهای آبی چندان خوشایند نبود. برزیل در حالی که از ژاپن عقب بود، در دقیقه ۹۶ گل پیروزی را به ثمر رساند؛ با این حال، عملکرد کلی ژاپن در جام جهانی قابل قبول بود. شرایط برای کرهجنوبی اما کاملاً متفاوت پیش رفت و کار این تیم در جام جهانی به یک فاجعه تبدیل شد. کرهجنوبی ابتدا جمهوری چک را ۲ بر یک شکست داد، سپس با نتیجه یک بر صفر مغلوب مکزیک شد و در نهایت با همان نتیجه برابر آفریقای جنوبی شکست خورد؛ شکستی که انتقادات زیادی را به همراه داشت.
در پی این نتایج، سرمربی تیم ملی و رئیس فدراسیون فوتبال کرهجنوبی از سمتهای خود استعفا کردند و پارک جیسونگ نیز برای ریاست یک «کمیته اصلاحات فوتبال» جدید وارد میدان شد. وضعیت فوتبال کرهجنوبی کاملاً آشفته است.
پارک جیسونگ درباره ضرورت الگوبرداری از فلسفه بلندمدت ژاپن برای کاهش فاصله با تیمی که بهوضوح بهترین تیم آسیاست، صحبت کرده است. بازیکنان ژاپنی که در گذشته معمولاً ابتدا راهی آلمان میشدند، حالا بیش از هر زمان دیگری به حضور در فوتبال انگلیس علاقهمند شدهاند. شاید اتفاقی نباشد که دو تیم تازهصعودکرده به لیگ برتر نیز بازیکنان ژاپنی را به خدمت گرفتهاند؛ چراکه طی سالهای اخیر تعداد زیادی از بازیکنان ساموراییهای آبی در چمپیونشیپ درخشیدهاند.
مجموع این اتفاقات نشان میدهد علاقه ژاپنیها به لیگ برتر در حال افزایش است، در حالی که این روند در کرهجنوبی معکوس شده است. در سال ۲۰۲۲، شرکت AIA، اسپانسر پیراهن تاتنهام، گزارشی منتشر کرد که مدعی بود این باشگاه در کرهجنوبی ۱۲ میلیون هوادار دارد. حتی با وجود محبوبیت غیرقابلانکار سون، ادعاهای اغراقآمیز درباره تعداد هواداران باشگاههای اروپایی در آسیا موضوع تازهای نیست و سابقه آن به پیش از حضور پارک در اولدترافورد، یعنی ۲۱ سال قبل، بازمیگردد. با این حال، امروز دیگر خبری از چنین اعدادی نیست. یکی از مدیران تلویزیونی کرهجنوبی نیز گفته است تعداد بینندگان مسابقات تاتنهام به هیچ وجه به سطح گذشته نزدیک نیست.
این موضوع چندان عجیب نیست؛ زیرا علاقه گسترده به لیگ برتر در کرهجنوبی، درست مانند ژاپن که سابقه تاریخی زیادی در علاقه به فوتبال انگلیس ندارد، همچنان تا حد زیادی به حضور بازیکنان این کشور وابسته است. در دوران حضور سون در لندن، هر زمان او در زمین بود، چهره خندانش در گوشه بالای صفحه تلویزیون نمایش داده میشد تا بینندگان معمولی را از تغییر کانال منصرف کند. در دوران پارک نیز مسابقات منچستریونایتد اغلب تنها بازی لیگ برتری بود که در تمام طول یک آخر هفته از تلویزیون کرهجنوبی پخش میشد.
در سال ۲۰۱۲، زمانی که منچسترسیتی و فوتبال جهان شاهد لحظه تاریخی گل سرخیو آگوئرو بودند، هواداران کرهای مجبور بودند تمام مسابقه منچستریونایتد مقابل ساندرلند را تماشا کنند. آن مسابقه آخرین حضور پارک با پیراهن قرمز منچستریونایتد بود و حالا به نظر میرسد حضور هوانگ هیچان مقابل برنلی در ماه می نیز برای مدتی طولانی آخرین حضور یک بازیکن کرهای در بالاترین سطح فوتبال انگلیس بوده باشد.
همچنین بخوانید: عصر جدید فوتبال؛ هواداران دنبال ستارهها هستند، نه باشگاهها
