پرسپولیس از ابتدای انقلاب تا اواخر دهه ۶۰ به شکلی خاص اداره میشد و جزو اموال بنیاد مستضعفان به حساب میآمد روی همین اصل شخصی به نام عباس وکیل بعد از بهمن ۵۷ برای چند سال مدیریت این باشگاه را بر عهده گرفت.
عباس وکیل سالیان متمادی حاضر نشد در مورد ماجراهای پرسپولیس حرف بزند اما ۸ شهریور ۱۳۹۰ سکوتش را در خبرورزشی شکست و ادعاهایی را مطرح کرد که بسیار پر سر و صدا شد:
- بعد از مصادره اموال علی عبده، پرسپولیس هم به عنوان بخشی از اموال او در اختیار بنیاد مستضعفان قرار گرفت و من اولین مدیرعامل این باشگاه بعد از انقلاب شدم. در همان مقطع بود که به این نتیجه رسیدیم به جای اسم پرسپولیس از نام «پیروزی» استفاده کنیم. حتی در این رابطه با خود علی پروین هم حرف زدیم. علیآقا هم موافق بود!
- در سال ۶۷ برای مقطعی علی پروین را کنار گذاشتیم اما همان زمان معتقد بودم او بهترین شخص برای هدایت پرسپولیس است. البته میخواستیم تشکیلات منظم داشته باشیم و همه چیز طبق ساختار باشگاه جلو برود اما پروین اینطوری فکر نمیکرد. در نهایت مجبور به کنار گذاشتن علی پروین شدم و بنیاد مستضعفان هم قبول کرد.
- بعد از برکناری پروین، پرسپولیس دو دسته شد؛ یک گروه سمت ما و گروه دیگر در جبهه علی پروین. برای مثال محمد مایلیکهن سمت پروین بود و محمدحسن انصاریفرد سمت ما. در واقع پروین دوست داشت تصمیمهای مهم پرسپولیس در نمایشگاه ماشین او گرفته شود!
- ما بدون علی پروین برای حضور در رقابتهای قهرمانی آسیا به بنگلادش رفتیم و با نتیجه دو بر یک به محمدان باختیم. همان تیمی که در آن مقطع مرحوم ناصر حجازی هدایتش را بر عهده داشت. البته آن شکست یک توطئه بود که فقط من و محمدحسن انصاریفرد از آن خبر داریم... دو بازیکن در بنگلادش توطئه کردند تا پرسپولیس ببازد و حذف شود.
- بعد از آن شکست و حذف شدن پرسپولیس، کمکم کار به شکل دیگری جلو رفت و بنیاد مستضعفان هم پرسپولیس را به سازمان تربیت بدنی سپرد. من نیز از این باشگاه رفتم البته بعد از رفتن من، علی پروین دوباره برگشت و دوباره هم رفت. در واقع تمام آدمهایی که پروین را آوردند دوباره حذفش کردند چون نمیخواست با مدیریت همکاری کند.
بیشتر بخوانید: اعتراف بیسابقه علیرضا فغانی: هواداران پرسپولیس من را ببخشند، اشتباه کردم
