در ویدیوها و خبرهای منتشرشده پیش از شروع بازی پرسپولیس و ملوان، تعدادی از هواداران پرسپولیس شعاری با این مضمون سر دادند: «تارتار یادت باشه، اورونوف باید باشه!»
به نظر می‌رسید این شعار، واکنشی به شکست قبلی پرسپولیس برابر تراکتور و نوعی تذکر به سرمربی تیم درباره مسائل فنی باشد.
در اینکه هواداران، چشم و چراغ تیم‌ها و فوتبال ما هستند تردیدی نیست. احترامشان واجب و حضورشان در ورزشگاه‌های کشور مغتنم است. اما با این همه، چه کسی گفته هواداران باید برای سرمربی و ترکیب تیم تعیین تکلیف کنند؟
معنای هواداری این نیست که تعدادی دور هم بنشینند، ایرادهای تیم را فهرست کنند و بعد در اقدامی هماهنگ، علیه سرمربی شعار بدهند و برای قرار گرفتن یک بازیکن در ترکیب، نسخه فنی بپیچند.
کسی که با تیم زندگی می‌کند، سرمربی است. کسی که تیم را تمرین می‌دهد و از وضعیت بازیکنانش، از آمادگی و شرایط آنها خبر دارد، سرمربی است.
البته سرمربی هیچ تیمی هم مصون از اشتباه نیست. مهدی تارتار هم اشتباه کرده و خواهد کرد؛ اما اینکه با خط و ربط قبلی و شعار و فشار سکو، برای تارتار یا هر مربی دیگری درباره حضور یک بازیکن در ترکیب تعیین تکلیف کنیم، این دیگر هواداری نیست؛ این می‌تواند آغاز بازیکن‌سالاری باشد.
تارتار اما در واکنش به اتفاقات پیش از این بازی مهم، به‌درستی وارد این بازی نشد و تحت تأثیر شعارها قرار نگرفت. او در نیمه دوم، اورونوف را در زمانی که خودش لازم دانست به زمین فرستاد.
همین‌جا باید خط را روشن کرد: هوادار حق دارد نظر بدهد؛ اما تصمیم فنی باید با سرمربی باشد.
اگر قرار باشد ترکیب تیم را سکوها تعیین کنند، دیگر چه نیازی به مربی داریم؟
اینجا ببینید: هواداران پرسپولیس با شعار برای تارتار تعیین تکلیف کردند!
