در تمام دنیا بازوبند کاپیتانی تیمها، به خصوص باشگاههای بزرگ و پرطرفدار، منقش به آرم و لوگو آن باشگاه است. وقتی پای تورنمنتهای بینالمللی وسط بیاید -چه باشگاهی و چه ملی، مثل لیگ قهرمانان یا جام جهانی- آن وقت آرم فیفا یا کنفدراسیون قارهای که برگزار کننده تورنمنت است، روی بازوبند کاپیتانی تیمها نقش میبندد.
از طرف دیگر، فوتبال مدرن امروزی بهترین بستر برای دنیای تبلیغات و درآمدزایی است. به خصوص وقتی پای دربی و تقابل رودرروی دو تیم بزرگ و پرطرفدار وسط باشد، یعنی وقتی میلیونها بیننده پای گیرندههای تلویزیون تماشاگر و عکسها برای همیشه در تاریخ میمانند، به همین دلیل هزینه تبلیغات در این گونه مسابقات به مراتب بیشتر از دیدارهای عادی است.
حالا نگاه کنید به دربی پایتخت که در اصفهان برگزار شد، مسابقه ای داخلی که به صورت عادی باشگاهها باید از فرصت دیده شدن در مقیاس چند ۱۰ میلیونی بینندگان تلویزیونی استفاده و یا کار اقتصادی کنند و یا باشگاه خود را به دنیا معرفی! اما روی بازوبند کاپیتانی استقلال نشانی از هیچ کدام نبود!
صالح حردانی که برای اولین بار در دربی کاپیتان شده بود، با یک آرایش موی تازه به میدان آمد که همین دو موضوع، باعث توجه بیشتر عکاسان به او میشد. بازی که شروع شد، فشار حملات پرسپولیس از چپ باعث شد صالح بیشتر از سایر بازیکنان دیده شود و آن وقت بازوبند کاپیتانی روی بازوی او به جای لوگو باشگاه استقلال، یا حتی آرم و لوگو لیگ برتر، آرم کنفدراسیون فوتبال قاره را داشت!
اتفاقی که هر جای دیگر دنیا میافتاد، تبلیغات محسوب و هزینه چند صد هزار دلاری را برای سفارش دهنده فاکتور میکرد! یعنی در باشگاه عریض و طویل استقلال یک نفر نبود که بدهد لوگو باشگاه را روی بازوبند صالح حک کنند؟ یا شاید استقلال با AFC قرارداد بسته و ما خبر نداریم؟
بیشتر بخوانید: جنس دربی اولیها جور شد! وقتی مربیان، کاپیتانی مثل خودشان انتخاب میکنند!