وضعیت رژه کاروان اعزامی ایران به بازیهای آسیایی ذهن مخاطبان به ورزش را به خود مشغول کرد هرچند نماینده آنچنانی یا مستقل از سوی مخاطبان ورزش، تحت عنوان اصحاب رسانه در ژاپن حضور ندارند که در این باره از مسئولان همراه کاروان پرسشگری کنند.
کاروانی که بزرگتر شد، اما رژهای خلوتتر داشت
نگاهی به وضعیت کاروان اعزامی تیمهای ورزشی ایران به بازیهای ۲۰۲۶ ناگویا و مقایسه آن با بازیهای سه سال قبل هانگژو چین که در سال ۲۰۲۳ برگزار شد مشخص میکند کاروان ورزشی ایران با رشد ۱۶ نفره نسبت به کاروان قبلی اعزامی به بازیهای آسیایی ۲۰۲۲ که در سال ۲۰۲۳ برگزار شد با رشد حدود پنج و نیم درصدی و ۱۶ نفر بیشتر به ۳۰۵ نفر افزایش یافته است.
از این گذشته کاروان ایران در بازیهای آسیایی ناگویا ۲۰۲۶ با ۵۲۲ عضو راهی ژاپن شده که از این جمعیت ۳۰۵ نفر ورزشکار و ۲۱۷ نفر همراه آنها هستند یعنی حدود ۵۸.۴ درصد کاروان را ورزشکاران و ۴۱.۶ را همراهان تشکیل میدادند.
۲۱۷ همراه؛ پس چرا تعداد رژهروندگان کم بود؟
اما نکته عجیب اینکه در جمع نفرات رژه رونده روی پیست رژه، تنها تعداد اندکی از بانوان حاضر در کاروان ورزشی و جمعیت کمی از آقایان مشاهده میشد! فارغ از اینکه تعداد زیادی مربی، سرپرست، بدنساز و دیگر اعضای همراه به تعداد ۲۱۷ نفر میتوانستند در این رژه کنار ورزشکاران حضور داشته باشند تا رژه کاروان ایران شکل و شمایلی با شکوهتر در جمع کشورهای حاضر در بازیهای آسیایی پیدا کند مشخص نیست چه فرد یا افرادی تصمیم گرفتند رژه با نفرات کمتر برگزار شود. یا اینکه اگر همه اعضای کاروان قادر به شرکت در این رژه بودند چرا به مراسم نیامدند و قید رژه پشت پرچم ایران را زدند؟
مقایسه با هانگژو؛ تفاوتی که به چشم آمد
راه دوری نمیرویم و با نگاهی به رژه کاروان ورزش ایران در بازیهای آسیایی ۲۰۲۲ هانگژو که در سال ۲۰۲۳ در چین برگزار شد به وضوح تفاوت رژه باشکوه کاروان ایران با ۱۶ نفر کمتر ورزشکار و حدود ۲۰۰ همراه نسبت به امروز (۲۰۲۶ ناگویا) را میتوان مشاهده کرد.
اینکه چه دلیلی در کاهش تعداد اعضای رژه رونده کاروان ایران وجود داشته قطعاً سوالی است که مسئولان کمیته ملی المپیک و یا وزارت ورزش باید به آن پاسخ بدهند.
در همین باره بخوانید: تازهترین هنرنمایی مدیریت ورزش ایران؛ حراج افتخاری که بزرگترین قهرمانان المپیک و جهان برایش سر و دست میشکنند!
پای جنگ و صرفهجویی اقتصادی در میان است؟
شاید بحث مشکلات اقتصادی و کاهش هزینه ها در تهیه لباس فرم متحدالشکل برای بانوان و آقایان میتواند یکی از همین دلایل باشد.
شاید مسئولان ذیربط با توجه به وضعیت اقتصادی کشور در شرایط جنگی قید هزینه بیشتر برای تهیه لباس متحدالشکل برای این تعداد نفرات (۵۲۲ نفر) جهت حضور در رژه بازیهای آسیایی را زدند و یا شاید مسائل دیگری پشت پرده بوده که ما از آن بیخبریم! اما خروجی کلی این موضوع رژه خلوت کاروان ورزشی ایران اعزامی به بازیهای آسیایی در ناگویا بود که تا حد زیادی به چشم آمد و جای پرسش را باقی گذاشت که چرا؟
آیا عدهای قید رژه را زدند؟
آیا این احتمال نیز وجود دارد که فرد یا افرادی از حضور در این رژه تَمرّد کرده اند و با وجود سایز کردن و تهیه کفش، جوراب، شلوار و بالاپوش قید شرکت در رژه را زدند؟
به یاد داریم در مراسم افتتاحیه المپیک ۲۰۱۶ ریو، سه والیبالیست ایرانی یعنی سعید معروف، محمد موسوی و شهرام محمودی در رژه کاروان ایران شرکت نکردند. دلیل اعلامشده از سوی این افراد، اعتراض به این بود که امیر خوشخبر، سرپرست تیم ملی والیبال، اجازه حضور در رژه را پیدا نکرده و لباس رژه هم برای او در نظر گرفته نشده بود. خود معروف هم این موضوع را تأیید کرد. اینکه روز رژه در ناگویا چه اتفاقاتی پشت پرده رخ داده تا کاروان پرجمعیت تر ایران اینچنین کم تعداد به پیست رژه وارد شد حتما باید از سوی مسئولان ذیربط پاسخ داده شود.
رسانههای کمتعداد و پرسشی که بیپاسخ ماند
هرچند جمعیت رسانه ای اعزامی به ناگویا نسبت به همه ادوار گذشته به مراتب لاغرتر و کم تعدادتر است و از این بابت نماینده آنچنانی از رسانه ها در ناگویا نیست که در این باره پرسشی را از مسئولان بپرسد! این هم از جمله مواردی بود که بازیهای آسیایی ناگویا را با ادوار پیشین این بازیها متفاوت کرد.
چرا زهرا کیانی و فاضل اطراچالی پرچمدار شدند؟
ناگفته نماند؛ انتخاب زهرا کیانی ملیپوش ووشو و فاضل اطراچالی ملی پوش کبدی به عنوان پرچمداران این کاروان نیز از جمله دیگر سوالاتی بود که ذهن علاقمندانه به ورزش را به خود جلب کرد که چرا از چهرههای سرشناستر برای پرچمداری کاروان ورزش کشور ما در این بازیها استفاده نشد.
بیشتر بخوانید: حضور کمرنگ ایران در رژه بازیهای آسیایی؛ همراهان هیچ، قهرمانان ما کجا بودند؟
