به شهادت آرشیو، همان زمان که در آستانه جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل ملی پوشان سپاهان قربانی لجبازی مرد پرتغالی با کرانچار فقید روی نیمکت سپاهان شدند، خبرورزشی از تصمیم ناحق کیروش روی نیمکت تیم ملی انتقاد و پشت شجاع خلیل‌زاده، امید ابراهیمی و سردار آزمون ایستادیم.
ایستادیم و از حق دفاع کردیم و همه برگشتند جز شجاع که بی دلیل، خود را وسط دعوای انداخت که مربوط به او و در حیطه بازیکن نبود.
شجاع از همان اول نشان داد خیلی قائل به جایگاه و حیطه بندی نیست و خود را وسط هر ماجرایی خرج می کند. در تمام ۷ سال بعدی شجاع خلیل‌زاده را در روزهایی که آماده‌ترین مدافع میانی فوتبال ایران بود، بدلیل همین شخصیت از دست دادیم و او تا پرسپولیس و الریان و تراکتور، عبرت نگرفت که نگرفت...
آن زمان شجاع چوب شخصیت خود و دخالت بیجا در کارهایی که مربوط به او نبود را خورد و حالا تیم ملی و فوتبال دوستان، چوب بودن شجاع را می خورند! با بالا رفتن سن، شجاع تبدیل به نقطه ضعف و پاشنه آشیل تیم ملی و تراکتور که در هر دو حاشیه امن دارد و جور سوتی هایش را زوج هایش می کشند! پسر محبوب زنوزی و قلعه نویی از رفتن کارلوس تا همین امروز، مقصر بالای ۵۰ درصد گل‌های خورده ماست و او به لحاظ فنی و جسمی، درست مثل خصایص شخصیتی تغییرناپذیر است.
حالا شجاع جز بزرگترهای تیم ملی است و شده حاج صفی دوم! برابر روسیه هم مثل همیشه از الگوی کاپیتان پیروی کرد و در کنار سوتی‌های فنی و جا ماندن های جسمی، با هر سوت داور بازی را رها و اعتراض می کرد. رفتاری که تیم ملی ما بارها تاوانش را داده و نمایندگان ما در آسیا هم بابتش لطمه می خورند اما زور کسی به اصلاح یا کنار گذاشتن شجاع و حاج صفی نمی رسد.
وقتی بزرگترهایی با این سن و سال -در آستانه ۳۸ سالگی- چنین بعد از هر سوت داور به سمت او حمله کرده و هیچ نیرویی قادر به برخورد با ایشان نیست، تکلیف جوانترهایی مثل آریا یوسفی مشخص است که در فینال کافا دقیقه دوم اخراج می‌شود و تیم ملی را بیش از ۱۲۰ دقیقه ۱۰ نفره می‌کند، یا کنعانی که بعد از اخراج در فینال دوره اول همان کافا، وسط زمین نشسته و حاضر به خروج نمی شود تا آبروی فوتبال و فرهنگ ایران با هم یکجا برود.
کاش یک نفر، یک بار، برای همیشه، پیدا شده و حساب کند طلب آقا شجاع از تیم قلعه نویی -که بنام ملی به زمین رفته و نمایش و نتایجش، بپای همه ایرانی ها نوشته می شود- چقدر است تا هواداران باقیمانده برای این فوتبال -خیلی ها دیگر از اصلاح ناامید و این تیم را دنبال نمی کنند- روی هم پول گذاشته و طلب این جناب همیشه شاکی و همیشه ضعیف را بدهیم، بلکه دست از سر فوتبال بردارد و بتوانیم یک بازی را بدون خرد شدن اعصاب تماشا کنیم.
بیشتر بخوانید: جوانگرایی و تغییر نسل پیش‌کش؛ تیم ملی بازی به بازی پیرتر می‌شود!