کار بزرگ و رکورد شکنی عجیب و غریب تیم کشتی فرنگی، دنیا را به تعظیم واداشته، پیش از این فقط شوروی سابق و روسیه در اوج، می‌توانست از عنوان قهرمانی جهان دفاع کند. همه می‌دانیم حفظ قهرمانی از کسب آن سخت‌تر است، اما تیمی با میانگین سنی ۲۴ سال با جوانان تازه وارد، تمام آنالیزهای رقبا را نقش بر آب می کند چرا که جوانی گمنام می‌آید و جانشین قهرمان جهان می‌شود و همان جوان گمنام، بدون دادن یک امتیاز و رسیدن به ۳ دقیقه اول، حالا خود قهرمان سنگین وزن جهان است!
از رکورد ۹ مدال در ۱۰ وزن تا ابد باید گفت و نوشت اما اینجا بیایید برای تنوع هم که شده، یادی کنیم از ارنج جالب این تیم درخشان؛ ۵ خوزستانی، سه مازندرانی و دو نماینده از استان فارس، در کشتی ما که سابقه حضور ۹ مازندرانی در ۱۰ وزن آزاد را داریم، دیگر تقسیم بندی از استان به سطح شهرستان تنزل پیدا می‌کند! در این تیم درخشان کشتی فرنگی سه جوان از ایذه (هر ۳ فینالیست) و سه جوان از آمل (یک طلا و دو برنز) آمده‌اند، شهرستان‌های کوچک که شاید خیلی‌ها جای آنها را در نقشه نمی‌دانند!
ببینید ایران چه پتانسیلی دارد که فقط یک شهرستان کوچک در یک استان، آن هم نه مرکز استان و نه پایتخت که امکانات بیشتری دارد، چه سهمی در تیم ملی کشتی آزاد و هر دوره جهانی و المپیک دارد! اتفاقی که بعد از درخشش لشکر بچه‌های جویبار افتاد و همه فهمیدند ما هم می توانیم! حالا جویبار به درستی تبدیل به پایتخت کشتی دنیا شده و شمارش مدال های نمایندگان جویبار همه را خسته می کند!
کاش مسئولی پیدا می‌شد که قدر این گنج‌های انسانی را می‌دانست. گنج های نه مدفون زیر خاک که دستگاه بخواهد، ریخته در خیابان و آشکار که ندیدنش با چشم غیرمسلح هنر می خواهد! از همان هنرها که به جای ساخت سالن کشتی مجهز در جویبار یا ایذه با امکانات به روز، در زاهدان و کاشان سالن بلااستفاده ساختند تا هرگز دیده نشود. چه سوءمدیریت ها که در حیف و میل ساخت و سازها نشد...