باشگاه تراکتور خیلی زود از موضع قبلی خود عقب نشینی کرد و به روش همیشگی مدیریت در فوتبال ایران، به کلی منکر ماجرا شد! اما در حقیقت، تغییری ایجاد نمی‌شود و ما باز هم بازنده این آزمون بودیم.
یکی از روش‌های مرسوم در مدیریت فوتبال ما این است که مدیران بعد هر اشتباه، اگر ماجرا بیخ پیدا کرد و رسانه‌ای شد، به کلی منکر داستان شده و از اساس زیر می‌زنند! اگر هم افاقه نکرد، گردن یکی می اندازند و تقصیر همه هست جز این بزرگواران! تا یکی دو دهه قبل همه چیز تقصیر خبرنگاران بود و رسانه‌ها، حالا هم که به لطف پیشرفت تکنولوژی صدا و تصویر ضبط می‌شود، باز می‌افتد گردن فتوشاپ و دیپ فیک یا هوش مصنوعی!
با توجه به حضور ادامه‌دار این مدیران در فوتبال، آرزوی پیشرفت و احتمال تغییر را باید برای همیشه فراموش کرد! آنها روش دیگری برای مدیریت بلد نیستند و هرگز از تاریخ و اتفاقات درس عبرت نمی‌گیرند. نگاه کنید به همین مصاحبه‌های اخیر مالک، مدیرعامل و سرمربی تراکتور در قبال عدم حضور در آسیا که عیناً کپی همان اتفاقات دو دهه قبل استقلال است، یعنی باشگاه محبوب هر ۳ نفر!
استقلال در لیگ پنجم قهرمان و به آسیا معرفی شد. امیر قلعه نویی با قبول هدایت تیم ملی، به عنوان رئیس سازمان فوتبال باشگاه منصوب و دستیارش -صمد مرفاوی- سرمربی شد. زمان اعلام اسامی نفرات تیم‌ها گذشت و وقتی رسانه‌ها این موضوع را افشا کردند، قلعه نویی جمله معروفی گفت که تا ابد در تاریخ می‌ماند؛ «فوقش جریمه‌اش را می‌دهیم!»
استقلال را به همین دلیل ساده از آسیا کنار گذاشتند که هر کجای دنیا بود، مسببانش دیگر هرگز نمی‌توانستند به فوتبال برگردند. اما دوستان با همان روش داخلی و خرید هدیه و بردن پسته و قالیچه به مالزی، می‌خواستند سر و ته داستان را هم آورده و تازه قول موفقیت هم می‌دادند! حالا نگاه کنید به مصاحبه‌های ارکان تصمیم گیر تراکتور؛ شخص زنوزی به عنوان مالک، اندازه تمام کسانی که در این فوتبال تهدید به کناره‌گیری از لیگ کرده‌اند، در این سال‌ها این تهدید را تکرار کرده، جواد نکونام هم بعد اتفاقات بازی قبل گفت اگر مشکل سفرهای ما حل نشود، تیم امید را به میدان خواهد فرستاد. حجت کریمی هم در همین ده روز بارها مصاحبه و از انصراف تا حضور بازیکنان امید را تکرار کرد.
انگار نه انگار که تراکتور به عنوان نماینده ایران، آبرودار فوتبال کشورمان است. یعنی اگر هر کاری کند به نام ایران و ایرانی نوشته خواهد شد. کناره‌گیری یک باشگاه از تورنمنت‌های درجه اول قاره‌ای، پیامدهایی چون محرومیت چند ساله فوتبال آن کشور را در پی دارد و همه این‌ها در شرایطی است که از اول فصل، برنامه بازی‌ها مشخص و محرومیت‌های ایران نیز کاملاً معلوم بود!
اما دوستان که در داخل عادت کرده‌اند برای رسیدن به هر خواسته دست به این تهدید بزنند، با اشتباه گرفتن روش مدیریت بین المللی با داخلی نزدیک بود کار دست همه بدهند! که چون به زمین سفت و سمبه پرزور رسیدند، باز به همان روش قدیمی به کل منکر ماجرا شده و کریمی روی آنتن تلویزیون گفت: هرگز صحبت از کناره‌گیری نبوده! و جالب اینکه باز هم کلی از حاج آقا زنوزی تعریف کرد که ایشان تحت هر شرایطی تیمش را می‌فرستد!
انگار نه انگار که بدیهی‌ترین وظیفه یک مدیر یا مالک باشگاه اعزام تیمش به مسابقات است! دوستان از انجام همین وظیفه ساده به عنوان منتی بر سر فوتبال و فوتبالی‌ها استفاده و انتظار تقدیر و تشکر دارند. غافل از اینکه در دنیای امروز تمام مصاحبه‌ها و اتفاقات، در سطح بین‌المللی رصد و کلیت این ماجرا، از نظر خارجی‌ها و مدیران afc تا فوتبال دوستان خودمان، از اول دو حالت بیشتر نداشت؛
اگر تهدید اجرا و تراکتور انصراف می داد، فوتبال ایران و کل باشگاه ها جریمه و محروم می شدند و اگر معلوم می شد توخالی و پوچ است -که ما خودمان می دانستیم همین است!- شان و جایگاه و تخصص این مدیران برای بقیه مشخص می شد که شد! بنابراین پس از این، دیگر کسی روی حرف این مدیران و کشوری که نماینده اش هستند، حساب نمی کند.
البته که این اتفاق بسیار تلخ و بد است و همه آرزو می‌کنیم کاش هرگز به اینجا نمی‌رسید. اگر از روز اول و در پی اولین زیاده خواهی، با هر کس در هر جایگاه برخورد می‌شد -یا اگر از همین الان چنین کنند- کار به اینجا نمی‌رسید که حالا خیلی‌ها احساس می‌کنند فوتبال و آبروی ایران، به صورت گروگان برای عده‌ای درآمده که به همین بهانه می‌خواهند کار خویش را پیش ببرند.
بیشتر بخوانید: حجت کریمی: به تراکتور فحش دادند، امتیاز هم گرفتند/ از لیگ نخبگان کناره‌گیری نمی‌کنیم و جواد نکونام را هم کنار نمی‌گذاریم +ویدیو