فهرست جدید تیم ملی را می‌توان متفاوت‌ترین لیست امیر قلعه‌نویی در ماه‌های اخیر دانست. برخلاف دفعات قبل که وعده جوان‌گرایی بیشتر در حد حرف باقی می‌ماند، این بار تعداد قابل‌توجهی از چهره‌های جوان فرصت حضور در اردو را پیدا کرده‌اند. اتفاقی که در ظاهر امیدوارکننده است، اما نباید باعث شود از چند واقعیت مهم درباره وضعیت تیم ملی غافل شویم.
اولین سؤال این است که چرا قلعه‌نویی درست در همین مقطع به فکر تغییر افتاده است؟ بعد از تعویق یک‌ساله جام ملت‌های آسیا، انتقادات از سرمربی تیم ملی شدت گرفت. بخش بزرگی از جامعه فوتبال دیگر اعتقادی به ادامه این مسیر نداشت و دو مطالبه مشخص را مطرح می‌کرد؛ پایان همکاری با قلعه‌نویی و آغاز یک پروژه واقعی برای جوان‌سازی تیم ملی. حالا سرمربی ایران به‌جای پاسخ دادن به این انتقادات، با دعوت از چند بازیکن جوان تغییراتی در فهرست ایجاد کرده است. تغییری که می‌تواند بیشتر از آنکه نشانه یک برنامه حساب‌شده باشد، تلاشی برای آرام کردن فضای انتقادی و خریدن زمان باشد. باید دید این جوان‌ها واقعاً به میدان می‌روند یا قرار است مثل بسیاری از استعدادهای قبلی فقط در فهرست تیم ملی حضور داشته باشند و بعد دوباره به فراموشی سپرده شوند.
نکته قابل‌توجه دیگر، غیبت چند نام بزرگ است. مهدی طارمی، سید حسین حسینی، علیرضا جهانبخش، میلاد محمدی، شجاع خلیل‌زاده، احسان حاج‌صفی و تعدادی دیگر از بازیکنانی که تا همین اواخر جایگاه ویژه‌ای در تفکرات قلعه‌نویی داشتند، این بار جایی در فهرست ندارند. به نظر می‌رسد سرمربی تیم ملی برای نمایش تغییرات، حتی از برخی مهره‌های مورد اعتماد خودش هم عبور کرده است. بازیکنانی که مدت‌ها در مرکز برنامه‌های او قرار داشتند، حالا از چرخه دعوت خارج شده‌اند؛ اما این سؤال همچنان باقی است که آیا با کنار گذاشتن چند بازیکن باتجربه، قرار است ساختار تیم ملی هم تغییر کند؟
اتفاقاً مشکل اصلی دقیقاً همین‌جاست. تیم ملی ایران فقط از بالا رفتن میانگین سنی بازیکنان ضربه نخورده است. ضعف در سازمان دفاعی، نداشتن برنامه مشخص برای بازی‌سازی، مشکلات جدی در خلق موقعیت و فقدان یک هویت تاکتیکی روشن، از جمله ایراداتی هستند که در ماه‌های گذشته بارها دیده شده‌اند. هیچ‌کدام از این مشکلات با دعوت چند بازیکن زیر ۲۳ سال به‌تنهایی حل نمی‌شود.
از طرف دیگر، وقتی به ترکیب کادرفنی نگاه می‌کنیم، نشانه چندانی از تغییر نمی‌بینیم. سعید الهویی همچنان حضور دارد و هومن افاضلی هم در مجموعه فنی باقی مانده است. یعنی کادر ضعیف تیم ملی هستند و خبری از تغییر در این بخش نیست. یعنی قرار است بازیکنان جوان با همان تفکرات و همان ساختاری کار کنند که تیم ملی را به این وضعیت رسانده است؟
واقعیت این است که جوان‌گرایی فقط عوض کردن اسم‌ها در فهرست نیست. اگر قرار باشد استعدادهای جدید زیر نظر همان تفکرات قبلی رشد کنند، بعید است اتفاق متفاوتی رقم بخورد. فوتبال ایران به یک بازسازی واقعی نیاز دارد؛ بازسازی‌ای که از نیمکت تیم ملی شروع شود و به داخل زمین برسد. نمی‌توان با چند دعوت جدید، افکار عمومی را به تغییر مسیری امیدوار کرد که هنوز نشانه‌ای جدی از تحول در آن دیده نمی‌شود. قلعه‌نویی شاید در فهرست جدید چند قدم به سمت جوان‌گرایی برداشته باشد، اما تا زمانی که تفکرات قدیمی پابرجاست، این تغییر نسل بیشتر شبیه یک آرایش ظاهری است تا یک پروژه نجات‌بخش برای فوتبال ایران.
در همین باره بخوانید: تیم ملی را تحقیر کردند، صدایشان هم درنیامد؛ فقط بلدند برای منتقدان و رسانه‌ها شاخ‌وشانه بکشند!