هری کین، کاپیتان تیم ملی انگلیس، پنجشنبه‌شب در دیدار مقابل کرواسی در ورزشگاه ومبلی، صدوبیست‌وششمین بازی ملی خود را انجام می‌دهد تا با عبور از پیتر شیلتون، به تنهایی رکورددار بیشترین بازی ملی در تاریخ این کشور شود. کین پیش از این نیز با ۹۱ گل، عنوان بهترین گلزن تاریخ سه‌شیرها را در اختیار دارد؛ رکوردی که فاصله قابل توجهی با آمار ۵۳ گل وین رونی دارد.
قرار است پیش از آغاز مسابقه، شیلتون یادبودی به مناسبت شکسته شدن رکوردش را به کین اهدا کند. او از سال ۱۹۹۰ و پس از پایان دوران ۲۰ ساله حضورش در فوتبال ملی، رکورددار بازی‌های ملی انگلیس بود. همچنین از کین به دلیل کسب توپ طلای ماه گذشته نیز تقدیر خواهد شد.
کین در پاسخ به این سؤال که آیا هنوز هم احساس می‌کند باید توانایی‌هایش را به دیگران ثابت کند، گفت: «فکر نمی‌کنم این احساس هیچ‌وقت از بین برود. احتمالاً همین موضوع یکی از دلایلی است که باعث می‌شود تا این اندازه به خودم فشار بیاورم. در فوتبال هیچ‌وقت نمی‌توان گفت به همه چیز رسیده‌اید. هر دستاوردی که داشته باشید، باز هم جامی وجود دارد که بازیکن دیگری آن را برده یا رکوردی که فرد دیگری به ثبت رسانده است. چه این انتقادها از سوی رسانه‌ها باشد و چه از طرف هواداران، در نهایت به من انگیزه می‌دهد تا برای دستاوردهای بیشتری تلاش کنم. بزرگ‌ترین ترسم این است که دوران حرفه‌ای‌ام به پایان برسد و با خودم فکر کنم می‌توانستم کارهای بیشتری انجام بدهم. می‌خواهم مطمئن شوم از تمام فرصت‌ها استفاده کرده‌ام و هر کاری از دستم برمی‌آمده، انجام داده‌ام. به این ترتیب، وقتی آن روز فرا برسد، می‌توانم با اطمینان بگویم تمام تلاشم را کرده‌ام و با خیال راحت بخوابم.»
این مهاجم ۳۳ ساله به خوبی می‌داند که دو هم‌تیمی جوانش در تیم ملی نیز می‌توانند در سال‌های آینده به رکوردهای قابل توجهی برسند. دکلان رایس در ۲۷ سالگی ۸۰ بازی ملی و جود بلینگام در ۲۳ سالگی ۶۰ بازی ملی انجام داده‌اند.
کین در این باره گفت: «سعی می‌کنم رکوردی به جا بگذارم که رسیدن به آن برایشان دشوار باشد. به‌ویژه رکورد گلزنی که احتمالاً برای مدتی طولانی شکستن آن آسان نخواهد بود. همیشه درباره اهمیت رهبری با عملکرد خودم و ایجاد انگیزه در بازیکنان جوان صحبت کرده‌ام. این کار با تعیین استانداردها، همیشه در دسترس بودن، انجام بازی‌های ملی و گلزنی محقق می‌شود. چنین عملکردی باید به بازیکنان جوان انگیزه بدهد. اگر خودم بازیکن جوانی بودم و بازیکنی را پیش روی خودم می‌دیدم که چنین دستاوردهایی دارد، قطعاً انگیزه می‌گرفتم و با خودم می‌گفتم: من هم می‌توانم به این تعداد گل برسم، توپ طلا ببرم و رکورد بازی‌های ملی را بشکنم. تا زمانی که در این جایگاه هستم، می‌خواهم این رکوردها را تا حد ممکن دست‌نیافتنی کنم و روزی به گذشته نگاه کنم و ببینم آیا کسی توانسته است به آن‌ها نزدیک شود یا نه.»
کین در طول دوران حرفه‌ای خود بارها با تردید و انتقاد روبه‌رو شده است. او در هشت‌سالگی از آکادمی آرسنال کنار گذاشته شد و سپس در فصل ۲۰۱۳-۲۰۱۲، دوران قرضی چندان موفقی را در نوریچ و لسترسیتی پشت سر گذاشت. پس از درخشش در تاتنهام و تیم ملی انگلیس در فصل ۲۰۱۵-۲۰۱۴ نیز برخی موفقیت او را مقطعی دانستند و مدعی شدند که تنها یک فصل درخشان داشته است.
جاه‌طلبی‌های کین نیز بارها دستمایه تمسخر منتقدان قرار گرفت. او در سال ۲۰۱۷ اعلام کرد می‌خواهد به آمار گلزنی لیونل مسی و کریستیانو رونالدو نزدیک شود و بعدها از هدفش برای کسب کفش طلای جام جهانی ۲۰۱۸ صحبت کرد. در سپتامبر ۲۰۲۴ و در آستانه صدمین بازی ملی‌اش نیز با وجود ثبت ۶۶ گل برای انگلیس، هدف بعدی خود را رسیدن به رکورد ۱۰۰ گل اعلام کرد.
پس از یورو ۲۰۲۴ نیز عملکرد کین با انتقادهایی همراه شد. نمایش‌های نه‌چندان متقاعدکننده او و تعویض شدنش در فینال، تردیدهایی را درباره جایگاهش در ترکیب اصلی انگلیس به وجود آورد. با این حال، کین در تمام این مقاطع با عملکرد خود به منتقدان پاسخ داد.
او درباره ذهنیت خود گفت: «این بخشی از شخصیت من است. در تمام دوران حرفه‌ای‌ام مجبور بوده‌ام به دیگران ثابت کنم اشتباه می‌کنند. از همان روزهای ابتدایی حضورم در آکادمی، باید به مربیان و استعدادیاب‌ها ثابت می‌کردم درباره من اشتباه کرده‌اند. این طرز فکر از همان ابتدا در وجودم شکل گرفت. وقتی کسی به من می‌گوید نمی‌توانم کاری را انجام بدهم، انگیزه بیشتری پیدا می‌کنم تا خلاف آن را ثابت کنم. وقتی به ورزشکاران بزرگ نگاه می‌کنید، قبلاً درباره تام بردی، اسطوره فوتبال آمریکایی، صحبت کرده‌ام. چیزی که در او تحسین می‌کنم، ذهنیت تزلزل‌ناپذیرش برای تبدیل شدن به بهترین است. شاید چون آدم آرامی هستم و برخلاف برخی از بازیکنان بزرگ، غرور و خودنمایی آن‌ها را ندارم، تصور شود به اندازه دیگران برای موفقیت اشتیاق ندارم. اما این‌طور نیست. من هم به همان اندازه خواهان موفقیت هستم، سخت تلاش می‌کنم و خودم و اطرافیانم را برای بهتر شدن تحت فشار قرار می‌دهم. شاید کنار گذاشته شدنم از آرسنال در آن سن پایین و تلاش برای اثبات اشتباه آن‌ها، یا نشان دادن توانایی‌هایم به مربیان اولیه‌ام در تاتنهام که فرصت بازی زیادی به من نمی‌دادند، در شکل‌گیری این ذهنیت تأثیر داشته باشد. انتقال‌های قرضی ناموفقی هم داشتم. در تمام این موقعیت‌ها، با خودم می‌گفتم: به آن‌ها نشان می‌دهم که اشتباه می‌کنند.»
کین در ادامه به یکی از تلخ‌ترین لحظات دوران ملی خود اشاره کرد؛ از دست دادن پنالتی مقابل فرانسه در شکست ۲ بر یک انگلیس در مرحله یک‌چهارم نهایی جام جهانی ۲۰۲۲. او گفت: «آن اتفاق واقعاً دشوار بود، اما نکته مهم واکنشی بود که پس از آن نشان دادم و توانستم دوباره به شرایط عادی برگردم. حتی پس از آن مسابقه، ۳۱ پنالتی متوالی بعدی دوران حرفه‌ای‌ام را به گل تبدیل کردم. کمی تکنیک ضربه زدنم را تغییر دادم و همین موضوع باعث پیشرفتم شد. در دوران حرفه‌ای‌ام لحظات دشوار زیادی داشته‌ام، اما شاید همین اتفاقات بودند که به من کمک کردند به جایگاه امروزم برسم.»
همچنین بخوانید: «نه» به باشگاه‌های بزرگ؛ تا یورو همینجا هستم
