آخرین فیفادی سال برای تیم ملی فوتبال ایران به پایان رسید و شاگردان امیر قلعهنویی در شرایطی به مصاف فلسطین و عراق رفتند که این بار ترکیب تیم ملی شکل و شمایل متفاوتی داشت. خبری از حضور بسیاری از بازیکنان پا به سن گذاشته نبود و سرمربی تیم ملی تصمیم گرفت فرصت بیشتری در اختیار جوانها قرار دهد. فارغ از نتایج این دو مسابقه، عملکرد برخی از بازیکنان جوان چندان امیدوارکننده نبود و یکی از بزرگترین نقاط ضعف تیم ملی در این اردو، وضعیت وینگرها بود.
محمد محبی در هر دو مسابقه نمایش ضعیفی داشت و نتوانست انتظارات را برآورده کند. محمدمهدی محبی هم در هر دو بازی بهعنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد و فرصت چندانی برای تأثیرگذاری نداشت. آریا یوسفی بار دیگر در پست وینگر آزمایش شد و بازیکنانی مثل لیموچی، افشین صادقی و اسماعیل قلیزاده نیز نمایش فوقالعادهای نداشتند. البته تیم ملی در این اردو چند وینگر سرشناس مثل قلیزاده و ترابی را به دلیل مصدومیت در اختیار نداشت، اما غیبت یک ستاره تکنیکی بیش از بقیه به چشم آمد؛ مهدی قایدی!
قایدی در سالهای اخیر یکی از تکنیکیترین و تأثیرگذارترین بازیکنان فوتبال ایران بوده، اما در دوران حضور قلعهنویی فرصت چندانی برای درخشش در تیم ملی نداشته است. او حتی در جام جهانی نیز با وجود تواناییهای فنیاش، سهم بسیار کمی از حضور در زمین داشت و حالا در شرایطی که بسیاری از وینگرهای دعوتشده نتوانستهاند کیفیت قابل قبولی ارائه کنند، باز هم جایی در فهرست تیم ملی ندارد.
درباره غیبت قایدی گمانهزنیهای مختلفی مطرح شده است. عدهای معتقدند یک مصاحبه اینترنتی و حواشی پس از آن در این تصمیم بیتأثیر نبوده، هرچند خود قلعهنویی دلیل دعوت نکردن او را ناآمادگی و کمبود دقایق بازی عنوان کرده است. این در حالی است که قایدی در هفتههای اخیر آمار قابل قبولی داشته و عملکردش نشان میدهد همچنان میتواند یکی از گزینههای مهم برای تقویت خط حمله تیم ملی باشد.
سؤال اصلی اینجاست که چطور بازیکنانی مثل محمد محبی با وجود نمایش ضعیف در هر دو مسابقه همچنان در ترکیب اصلی قرار میگیرند، یا بازیکنی مثل آریا یوسفی که پست تخصصیاش دفاع راست است، در نقش وینگر مورد آزمایش قرار میگیرد، اما ستارهای مثل مهدی قایدی حتی فرصت حضور در اردو را هم پیدا نمیکند؟ وقتی تیم ملی در پست وینگر با کمبود بازیکن تأثیرگذار مواجه است، نادیده گرفتن بازیکنی با تواناییهای فنی قایدی تصمیمی است که بهسادگی نمیتوان از کنار آن گذشت.
به نظر میرسد قلعهنویی و دستیارانش برای دیدن تواناییهای قایدی به چیزی فراتر از عینک نیاز دارند؛ چرا که چشمپوشی از چنین بازیکنی، آن هم در شرایطی که گزینههای فعلی نتوانستهاند انتظارات را برآورده کنند، واقعاً کار هر کسی نیست.
