از استقلال خبری نیست! استقلال بختی برای حضور در جمع بختداران ندارد! مسابقه با تراکتور، آخر کار استقلال برای حضور در جمع مدعیان لیگ شانزدهم بود! استقلال مسابقه را باخت و در فاصله 17 بازی مانده به آخر، از نگاه 90، دیگر شانسی ندارد!
کارشناسان 90، در یک حرکت کارشناسانه، نظر خود را پیشاپیش اعلام میدارند! راه دراز و جاده پرپیچ و خم قهرمانی را فقط دو تیم طی میکنند! لباس قهرمانی، بر تن دو تیم بریده شده و «پرو» شده است! استقلال «قاق» مانده است! استقلال جا مانده است!
داوری، چون از چهار حرف «دال- الف- واو- ری» تشکیل شده، کاری شده سخت! کاری شده پر از اعوجاج! اگر روزی داوران و کمکداوران، اشک همه را، یا بخشی از همه را درنیاورند، داوران دیگری هستند که خنده عادل فردوسیپور را، خنده تلخ و گزنده عادل فردوسیپور را دربیاورند! خندهای که کار گریه را میکند!
کارشناس داوری- که دیگر مرد به روز مانده و برخوردار از دانش روز، نشان نمیدهد- با تمسک به عبارت «دست دفاع باز نبود؛ دست مدافع بسته بود» و از این قبیل دفاعیات، یک هند را پنالتی نمیداند و در صحنه دیگری، یک پنالتی را از دایره «هندها» خارج میکند!
عادل، متعجب از این یک بام و دو هوا؛ عادل تعجبزده و مستأصل از این همه دوگانگی در داوری یک فرد، به صدا درمیآید که: ...استاد شما عین همین برخورد را، در صحنهای نظیر و شبیه به آن پنالتی دانستید و حکم بر «هند» بودنش دادید! حالا چطور فرمایش میفرمایید، نه هند و نه پنالتی آن هم برای اینکه «دستش بسته بود» و برای اینکه، دستش باز نبوده! اجازه بدهید، من اجازه داشته باشم که بخندم! خندهای معنادار! خندهای نه بر داوران، بلکه بر «داوری» و قدرت قانونگریزیاش!
عادل که فارغالتحصیل دانشگاه صنعتی شریف است و خود یک آکادمیسین شناخته شده به شمار میآید، تازه دارد میفهمد که یک ده آباد، بهتر از صد شهر خراب! عادل در 90، تازه دارد میفهمد که همدلی از همزبانی بهتر است و تازه دارد پی میبرد که چرا گفتهاند: ...حلوای تنتنانی؛ تا نخوری ندانی!
90- به زعامت عادل- چنان اصیل و اساسی به امیر قلعهنویی حال داد که بیا و ببین! آنالیز بازی تراکتور- استقلال و مقایسه عملکرد تیم امیر با پرسپولیس و حکم دادن به برتری خود امیر در قیاس با برانکو، چنان «منطقنمایانه» و چنان چارچوبدار بود که نگو و نپرس!
جای 90، هر برنامه دیگری چنین بحثی را مطرح میکرد، گمانمان و ظنمان، به هزار راه صواب و ناصواب میرفت! جای عادل، هر کس دیگری بود، حواسمان پرت میشد! عادل اما به دور از هر شائبهای، به کاری تخصصی دست یازید و نشان داد که اتهام اجنبیپرستی و سایر دشنامها را به پشیزی نخریده و همه دژگفتاریها و بدرفتاریها را فراموش کرده! قبول داشتن و حمایت از کارلوس کیروش و برانکو به جای خود! دانشمحور بودن و تفکر علمی را رونق بخشیدن هم به جای خود، عادل از صاحبان اندیشههای سنتی و علم تجربی هم به موقع دفاع میکند و حق را به حقداران میدهد!
«90 عادل» در شبی که استقلال را از نظر بازی در بنبست میبیند، مهر قبولی میزند بر مربیگری و مدیریت و سبک کار و فلسفه فوتبال امیر قلعهنویی!