به گزارش خبرورزشی ، او تأکید داشتند باید فردی به این سمت برگزیده میشد که بتواند با ملیپوشان و رسانهها رابطه خوبی پیدا کند، اما چند ماه پس از انتصاب رئیس (لقب محمد رنجبر) به عنوان مدیر تیمهای ملی، همه ملیپوشان و اغلب خبرنگاران از او به نیکی یاد میکردند، رنجبر به معنای واقعی کلمه رئیس تیم ملی بود، اما به جای ریاست، با مدیریت و رفاقت همه را کنار هم نگه میداشت. بامعرفت بود و کسی از او کینه به دل نمیگرفت. یکرنگ بود و برای ماندن در تیم ملی به هر رنگی درنمیآمد. حتی سال ۸۲ که او را به شکلی نهچندان مطلوب کنار گذاشتند نیز حاضر نشد جو تیم را برای اینکه چندصباحی بیشتر بماند، برهم بزند. سرانجام هم در هشتم تیر سال ۱۳۸۳ چشم از جهان فرو بست تا طیف وسیعی از سرهنگهای فوتبال ایران در شیرودی به احترام او خبردار بایستند.
دیروز دقیقاً ۱۴ سال از پرواز محمد رنجبر گذشت و خانوادهاش در تمام این ایام رنج نبودن او را به جان خریدهاند. رئیس دیگر در جمع ما نیست، اما خاطرات خوبش هرگز از یادمان نمیرود. رئیس رنجبر همواره برای ما رئیس خواهد ماند حتی اگر به مهمانی آسمان رفته باشد. روحش شاد، یادش همیشه باقی.
دیروز دقیقاً ۱۴ سال از پرواز محمد رنجبر گذشت و خانوادهاش در تمام این ایام رنج نبودن او را به جان خریدهاند. رئیس دیگر در جمع ما نیست، اما خاطرات خوبش هرگز از یادمان نمیرود. رئیس رنجبر همواره برای ما رئیس خواهد ماند حتی اگر به مهمانی آسمان رفته باشد. روحش شاد، یادش همیشه باقی.

