خبرورزشی/ فرهاد اشراقی: افکار عمومی از عادل میخواست بپرسد چرا کیروش دشمن پرسپولیس است؟ افکار عمومی از عادل میخواست بپرسد چرا کیروش، وریا را به جام جهانی نبرد و رامین رضاییان را برد؟ افکار عمومی از عادل میخواست بپرسد چرا فقط یک پرسپولیسی و چرا خانزاده و سهرابیان؟
عادل دوشنبهشب همان چیزهایی را پرسید که عامه مردم میخواستند. او پرسید و کیروش هم جواب داد. حالا یک جاهایی منطقی و یک جاهایی هم غیرمنطقی. عادل دوشنبهشب مثل همه ما شده بود که زمان قطبی و برانکو و طالبی و پورحیدری و قلعهنویی و ایویچ و... هم میپرسیدیم چرا فلانی دعوت شد و چرا آن یکی دعوت نشد؟! ما پروین را متهم به پرسپولیسی بودن میکردیم و پورحیدری را متهم به استقلالی بودن. در حالی که در تیم ملی همان علی پروین ۶ استقلالی فیکس بودند و پورحیدری هم در بازیهای آسیایی ۹۸ بانکوک به خاطر بازی دادن به علی کریمی جوان کلی فحش خورد (همان علی کریمی ستاره مسابقات شد و در فینال هم به کویت گل زد).
بله، عادل فردوسیپور دوشنبهشب شبیه افکار عمومی و شبیه خود ما شده بود، صدالبته دیدگاه افکار عمومی همیشه محترم است همانطور که دیدگاه منتقدان و موافقان کیروش محترم است، ولی برای نمونه به چند مثال توجه کنید:
۱- روزی که ایویچ سرمربی تیم ملی شد، افکار عمومی که هیچ، بازیکنان تیم ملی هم علیه او بودند و آن حماسه ۷ بر یک رم را خلق کردند تا آن تئوریسین بزرگ برود و جلال طالبی سرمربی تیم ملی شود! حالا همان افکار عمومی میگویند ایویچ به فوتبال ایران بزرگترین خدمت را کرد.
۲- افکار عمومی وقتی همین برانکو سرمربی تیم ملی بود، میگفتند چرا میرزاپور، بداوی، جلال کاملیمفرد، علوی و... را دعوت میکند و کلی هم به او تهمت زدند (همین حرفی که این روزها در مورد خانزاده و سهرابیان میزنند).
۳- افکار عمومی وقتی منصوریان سرمربی استقلال شد، از او غولی ساختند در حد مورینیو، اما همان منصوریان را با شعار «.. حیاکن، استقلال را رها کن» بیرون کردند.
۴- افکار عمومی زمانی پروین را بهترین مربی ایران که نه، بهترین مربی دنیا میدانستند، اما همان پروین هم در بازی سال ۸۱ پرسپولیس و ذوبآهن در ورزشگاه آزادی هو شد و حیا کن، رها کن شنید.
بله، عادل دوشنبهشب نماینده افکار عمومی بود و سؤالات ما و آنها را پرسید.
عادل دوشنبهشب همان چیزهایی را پرسید که عامه مردم میخواستند. او پرسید و کیروش هم جواب داد. حالا یک جاهایی منطقی و یک جاهایی هم غیرمنطقی. عادل دوشنبهشب مثل همه ما شده بود که زمان قطبی و برانکو و طالبی و پورحیدری و قلعهنویی و ایویچ و... هم میپرسیدیم چرا فلانی دعوت شد و چرا آن یکی دعوت نشد؟! ما پروین را متهم به پرسپولیسی بودن میکردیم و پورحیدری را متهم به استقلالی بودن. در حالی که در تیم ملی همان علی پروین ۶ استقلالی فیکس بودند و پورحیدری هم در بازیهای آسیایی ۹۸ بانکوک به خاطر بازی دادن به علی کریمی جوان کلی فحش خورد (همان علی کریمی ستاره مسابقات شد و در فینال هم به کویت گل زد).
بله، عادل فردوسیپور دوشنبهشب شبیه افکار عمومی و شبیه خود ما شده بود، صدالبته دیدگاه افکار عمومی همیشه محترم است همانطور که دیدگاه منتقدان و موافقان کیروش محترم است، ولی برای نمونه به چند مثال توجه کنید:
۱- روزی که ایویچ سرمربی تیم ملی شد، افکار عمومی که هیچ، بازیکنان تیم ملی هم علیه او بودند و آن حماسه ۷ بر یک رم را خلق کردند تا آن تئوریسین بزرگ برود و جلال طالبی سرمربی تیم ملی شود! حالا همان افکار عمومی میگویند ایویچ به فوتبال ایران بزرگترین خدمت را کرد.
۲- افکار عمومی وقتی همین برانکو سرمربی تیم ملی بود، میگفتند چرا میرزاپور، بداوی، جلال کاملیمفرد، علوی و... را دعوت میکند و کلی هم به او تهمت زدند (همین حرفی که این روزها در مورد خانزاده و سهرابیان میزنند).
۳- افکار عمومی وقتی منصوریان سرمربی استقلال شد، از او غولی ساختند در حد مورینیو، اما همان منصوریان را با شعار «.. حیاکن، استقلال را رها کن» بیرون کردند.
۴- افکار عمومی زمانی پروین را بهترین مربی ایران که نه، بهترین مربی دنیا میدانستند، اما همان پروین هم در بازی سال ۸۱ پرسپولیس و ذوبآهن در ورزشگاه آزادی هو شد و حیا کن، رها کن شنید.
بله، عادل دوشنبهشب نماینده افکار عمومی بود و سؤالات ما و آنها را پرسید.