شرایط پرسپولیس پس از شکست مقابل گل گهر سیرجان به معنای واقعی کلمه بغرنج شده و ساعتی پس از آن ناکامی، هیئت مدیره باشگاه بیانیهای منتشر کرد که نشان دهنده شکاف مدیریتی در جمع سرخپوشان پایتخت است.
پیرامون وضعیت پرسپولیس و به طور کلی فوتبال و جامعه با محمد مایلی کهن همکلام شدیم.
واقعا این روزها صحبت کردن در مورد فوتبال خیلی سخت است ولی بهرحال رقابتهای لیگ در حال برگزار شدن است و پرسپولیس اوضاع خوبی ندارد. میخواهیم از شما در مورد وضعیت این تیم بپرسیم.
من همین ابتدای صحبت اشاره کنم که طی روزهای گذشته هیچ حرفی در مورد فوتبال نزدم اما الان واقعاً اگر این نتایجی که استقلال و پرسپولیس با سرمربیان خارجی خود کسب کردهاند، توسط مربیان ایرانی به دست میآمد، چه برخوردی با آن بندگان خدا صورت میگرفت؟ در مورد پرسپولیس که همه چیز مشخص است. وحید هاشمیان بنده خدا هم فوتبالیست بزرگی بود و هم چهره بسیار متین و محجوبی محسوب میشود که جزو خانواده معظم شهدا نیز به حساب میآید و برادرش خلبان جنگنده بود و برای این مملکت جانش را فدا کرد. شما ببینید وقتی پرسپولیس با وحید هاشمیان قطع همکاری کرد اوضاعش چطور بود؟ آن زمان شرایطش در جدول چگونه بود و چقدر با صدر جدول فاصله داشت؟ البته الان هم اصلاً فاصله زیادی با صدر جدول ندارد ولی بحث روند تاکتیکی تیم تیم است که میتواند باعث نگرانی شود. شرایط استقلال نیز همینطور. آقای ساپینتو با هفت گل مقابل الوصل امارات شکست خورد و در این رابطه رکورددار شکست سنگین است. همان شکستی که هواداران استقلال را به شدت ناراحت کرد. انصاف داشته باشیم و بگوییم اگر شخصی مثل مجتبی جباری با هفت گل بازی را میباخت، چه بلایی سرش میآوردند؟
خب به نظر شما چرا شرایط اینگونه است؟
یکی از دلایل آن این است که ما جایی که باید پول خرج کنیم، این کار را نمیکنیم ولی جایی که نباید پول بدهیم، به راحتی هرچه تمامتر خرج میکنیم. من همیشه گفتهام حتی اگر بهترین بازیکن خارجی که در تاریخ فوتبال ایران حاضر شده را هم ملاک قرار بدهیم، حتماً در فوتبال خودمان نفراتی داریم که به اندازه آنها توانایی و کارایی داشته باشند ولی متاسفانه آقایان را با سلام و صلوات میآورند و هیچکس هم نمیپرسد این افراد چه کارنامهای داشتهاند؟ قضیه صرفاً مربوط به فوتبال و ورزش نیست بلکه در بخشهای دیگر جامعه هم آن را میبینیم. برای مثال، یک عده میآیند و مرتب صحبت از مبارزه با گرانفروشی میکنند، مرتب میگویند فلان محتکر را دستگیر کردیم و با فلان تاجر گرانفروش برخورد کردیم اما حاصل آن در نهایت چه میشود؟ اجناس ارزان میشوند؟ این برخورد با محتکران و گرانفروشان در نهایت سودی برای مردم دارد؟ آقایان فقط میآیند، نمایش میدهند و میروند. در فوتبال هم همین است.
خیلیها میگویند محمد مایلی کهن ضد خارجیهاست ولی من اصلاً اینطوری نیستم چون بیشترین کلاسهای مربیگری بین المللی را رفتهام و در اغلب آنها نیز اساتید خارجی داشتم. قبل از انقلاب بیشتر اساتید دانشگاهی که من در آن درس میخواندم اهل آلمان بودند، همین حالا معتقدم دراگان اسکوچیچ سرمربی تراکتور مربی بدی نیست و برخلاف کارلوس کیروش رفتار متینی دارد اما حرفم این است که بعضی افراد در فوتبال ما فقط اسم مدیر را یدک میکشند ولی متاسفانه کارایی ندارند. این وسط برای یک عده دلال هم خوب میشود که بازیکن و مربی خارجی به فوتبال ما میآورند و جیبهایشان را پر میکنند.
بیشتر بخوانید: تحرکات عجیب در پرسپولیس؛ جلسه فنی در غیاب خود اوسمار!
به نظر شما راه حل چیست؟
متاسفانه نه در فوتبال و نه در بخشهای دیگر جامعه گوشه شنوایی وجود ندارد. الان من و شما چند سال و چند مرتبه است که داریم در مورد ورود بازیکنان بیکیفیت خارجی توسط دلالها به فوتبال ایران صحبت میکنیم؟ آیا واقعاً اتفاقی افتاد؟ آیا کسی گوش کرد؟ آقایان مسئول! واقعیات را ببینید. نه تنها در فوتبال و ورزش بلکه در تمام جامعه واقعیات را ببینید. واقعیت یعنی اینکه کشور مال همه ماست. همه یعنی هم مخالف و هم موافق. هم فقیر و هم پولدار. شما همین کمیسیون ورزش مجلس را نگاه کنید، اولاً که ظاهراً هر کجا تیم ملی ما میرود، یکی دو نفر از این آقایان هم باید حضور داشته باشند! در ثانی، بعضی از آنها خود را علامه دهر میدانند و حتی بحثهای فنی فوتبالی هم انجام میدهند. یکی از این آقایان چند وقت قبل گفته بود تیم ملی هرگز صعودی چنین مقتدرانه به جام جهانی نداشته است! این آقا آیا واقعاً نسبت به تبعات حرفی که میزند، واقف است؟ آیا واقعاً نمیداند روزگاری جام جهانی با حضور ۱۶ تیم برگزار میشد ولی الان ۴۸ تیمه برگزار میشود و وقتی تعداد تیمهای صعود کننده بیشتر شود، قطعاً صعود به این پیکارها نیز آسانتر خواهد شد چون الان در همین قاره آسیا بالغ بر ۷ تیم میتوانند به جام جهانی بروند ولی قبلاً که اینطوری نبود.
این آقای نماینده به خوبی میداند اگر در مورد مباحث کلان اقتصادی صحبت کند، حرفهایش در میان عامه مردم بازتاب چندانی پیدا نخواهد کرد ولی کافی است که در مورد فوتبال حرف بزند تا با استفاده از ویترین این ورزش کاملاً دیده شود. البته در این مورد رسانهها هم به نظرم مقصر هستند و نباید به افراد غیر تخصصی جهت بیان نظرات تخصصی پیرامون فوتبال تریبون بدهند.
میخواهیم دوباره به وضعیت پرسپولیس بازگردیم و شرایط این تیم را ارزیابی کنیم. بیانیه شبانهای که هیئت مدیره باشگاه صادر کرد، شایعه اختلاف میان آنها و پیمان حدادی مدیرعامل باشگاه پرسپولیس را میان هواداران مطرح کرده است
آقای حدادی بسیار محترم ولی این بنده خدا کجای فوتبال ما بوده؟ ایشان از نظر تخصصی و علمی در کدام بخش از فوتبال ما قرار داشته که حالا مدیرعامل پرطرفدارترین تیم ایرانی شده است؟ این انتخابات بر اساس کدام علم و منطق صورت میگیرد؟ من صرفاً روی این بنده خدا زوم نمیکنم بلکه معتقدم برخی از انتخابات قبلی پرسپولیس هم بر پایه استفاده از مدیرانی بود که تا قبل از حضور در این باشگاه سابقه خاصی در عرصه فوتبال نداشتند. البته برادران انصاریفرد، درویش و گرشاسبی در ورزش بودند ولی در مورد بقیه چیز زیادی به ذهنم نمیرسد چون در فوتبال نبودند. این نکته را هم بگویم که در لابلای مدیران پرسپولیس فردی مانند حبیب کاشانی هم قرار داشت. کسی که در فوتبال حرفهای سابقه نداشت ولی انصافاً علاقمند بود و موفق هم شد. آدمی که به معنای واقعی کلمه کار راه بینداز است و دست طبقه فرودست را تا حد توانش میگیرد.
به نظر شما پرسپولیس با این روند در فصل جاری موفق میشود؟
به نظرم خیلی سخت است. تیم دیگر در جام حذفی حضور ندارد و کارش در لیگ برتر هم با این وضعیت خیلی دشوار است. من دوباره تاکید میکنم موافق استفاده از سرمربی خارجی نیستم و همه میدانند رابطهام با برخی از مربیان داخلی هم اصلاً خوب نیست اما با وجودیکه در نهایت هموطنم را ترجیح میدهم، نمیتوانم از کنار تراکتور و دراگان اسکوچیچ به راحتی عبور کنم چون عملکرد این مربی کروات انصافاً بد نبود است.
این روزها برخی از هواداران پرسپولیس دلشان میخواهد یحیی گل محمدی برگردد. به نظرتان اگر چنین اتفاقی رخ بدهد، پرسپولیس متحول خواهد شد یا اینکه به اعتبار یحیی خدشه وارد میشود؟
چنین اتفاقی ممکن است یک بازی دو سر باخت باشد چون پرسپولیس الان دیگر عملاً نمیتواند بازیکن خاصی جذب کند و در چنین وضعیتی اگر تیم نتیجه نگیرد، هم به ضرر خود پرسپولیس است و هم آقا یحیی ولی اگر واقعاً چنین تفکری در کادر مدیریتی پرسپولیس باشد که یحیی را برگردانند، باید صادقانه و قاطعانه حداقل یک و نیم فصل به پای او بمانند. اینکه میگم قاطعانه یعنی به معنای واقعی کلمه پای سرمربی خود بایستند نه اینکه با شعار حیا کن رها کن چند لمپن، دست و پایشان بلرزد و گل محمدی را قربانی کنند. اگر میخواهید یحیی را بیاورید، حداقل ۱۸ ماه به پای او بایستید.
بیشتر بخوانید: اتفاق تلخ برای پرسپولیس بعد از ۱۰ سال تکرار شد
