موفقیت در فوتبال فقط به تاکتیک و کیفیت فنی محدود نمیشود؛ بسیاری از تیمهای قهرمان دنیا قبل از هر چیز به رختکنی متحد و همدل تکیه داشتهاند. وقتی فضای درون تیم پر از انرژی مثبت و اعتماد متقابل باشد، بازیکنان در زمین هم با انگیزه و تمرکز بیشتری بازی میکنند. یکی از مهمترین هنرهای مربیان بزرگ همین مدیریت رختکن است؛ کاری بسیار دشوار، بهویژه در تیمهایی که پر از ستاره و بازیکنان نامدار هستند و هرکدام شخصیت و توقعات خاص خودشان را دارند.
در فوتبال ایران، پرسپولیس در سالهای نهچندان دور نمونه بارز یک تیم متحد بود. در دوره مربیگری برانکو ایوانکوویچ و بعدتر یحیی گلمحمدی، با وجود حضور بازیکنان بزرگ و ستاره، کمتر خبری از حاشیههای جدی به گوش میرسید. نتیجه آن هم کسب جامهای متعدد و شکلگیری تیمی بود که از نظر ذهنی و روحی در سطح بالایی قرار داشت.
اما این روزها اخبار امیدوارکنندهای از رختکن پرسپولیس شنیده نمیشود. شایعاتی درباره اختلاف میان برخی بازیکنان و اعضای تیم مطرح شده و این ناهماهنگی را میتوان تا حدی در شیوه بازی تیم در هفتههای اخیر هم مشاهده کرد. به نظر میرسد اوسمار ویرا برخلاف مقطع قبلی حضورش، هنوز نتوانسته انسجام کامل را به رختکن برگرداند؛ موضوعی که در تیمهای مدعی میتواند تأثیر مستقیمی روی نتایج داشته باشد.
در چنین شرایطی نقش بزرگان تیم پررنگتر میشود. حضور چهرههای مورد احترام رختکن میتواند به آرام شدن فضا و بازگشت تمرکز کمک کند. کریم باقری به عنوان یکی از محبوبترین و بانفوذترین چهرههای باشگاه، شخصیتی دارد که تقریباً همه بازیکنان برایش احترام ویژهای قائل هستند و ضمن حرف شنوی از او، کسی نمی تواند روی حرفش حرف بزند. همچنین افشین پیروانی هم به عنوان مدیر تیم میتواند نقش مهمی در ایجاد همدلی ایفا کند.
با این حال، سکوت نسبی باقری در هفتههای اخیر جلب توجه کرده است. او به عنوان یک اسطوره باشگاه این توانایی را دارد که با ورود جدیتر به مسائل رختکن، به کاهش حواشی و افزایش اتحاد تیم کمک کند. با توجه به شخصیت کاریزماتیک و جایگاه ویژهاش، شاید هیچکس به اندازه آقا کریم نتواند پلی میان کادر فنی و بازیکنان ایجاد کند. اگر پرسپولیس میخواهد از این مقطع حساس عبور کند، بازگشت همان روحیه یکدلی سالهای موفق گذشته میتواند مهمترین کلید خروج از بحران باشد.
بیشتربخوانید: قهرمانی پرسپولیس در «قله قاف» پشت هفتخوان لیگ/ تنها نور امید هواداران و پیشکسوتان