استقلال بعد برکناری ساپینتو برای اولین بار با وریا غفوری به میدان آمد و مس قعرنشین را در خانه اش شکست داد تا با استفاده از توقف تراکتور، به صدر جدول برود. یعنی همان جایی که ساپینتو وعدهاش را داده بود اما به وریا رسید.
در دنیای فوتبال شوک تغییر سرمربی خیلی وقتها جواب میدهد. استقلال تیمی بزرگ با بازیکنان بزرگ بود که به هر دلیل، مثل هوای بهاری نتایجش بگیر و نگیر داشت و این اواخر با شکستهای دردناک روی لبه تیغ راه میرفت و سرانجام ساپینتو رفت.
همانطور که نمیشود تمام ناکامیهای اخیر را به پای مرد پرتغالی نوشت، امتیاز این پیروزی را هم نمیتوان تمام و کمال به وریا داد. تغییر سرمربی تنها یکی از دلایل برد بود و به همان اندازه، چمن عالی ورزشگاه شهدای رفسنجان و البته که داشتن بازیکنی مثل منیر الحدادی در این پیروزی نقش داشت.
در فوتبال واقعیتی هست، این که در سطح حرفهای فاصله بین تیمها و بازیکنان یا مربیان آنقدر کیلومتری نیست که بتوان تیمی را از پیش با چند گل اختلاف برنده دانست. نتایج هفتههای اخیر لیگ برتر گواه این ادعاست که در این فصل هنوز به سرنوشت بالا و پایین جدول به هیچ عنوان مشخص نیست.
در چنین شرایطی این جزئیات هستند که تفاوتها را رقم میزنند. وقتی دو تیم یا دو ورزشکار در سطح حرفهای چندان اختلاف فاحشی با یکدیگر ندارند، آن وقت اشتباهات کوچک و استفاده از آن تاثیرگذار میشود.
مثل اشتباه دفاع مس که آن فضای خالی را مقابل هافبک استقلال ایجاد کرد. در شرایط برابر داشتن بازیکنی بزرگ مثل منیر با ان قدرت شوتزنی، تاثیرگذار میشود که دیدیم در رفسنجان همین اتفاق افتاد و استقلال به صدر رفت.
بیشتر بخوانید: مس رفسنجان ۰ - استقلال ۱/ آبیها با شکست قعرنشین صدرنشین شدند/ نوشداروی «وریا» قبل از پاگشای «سهراب»