سیر صعودی تیم ملی والیبال ایران در سالهای پایانی دهه ۸۰ شمسی با مرحوم حسین معدنی کاملا قابل قبول بود ولی فدراسیون تشخیص داد که میتواند با یک انتخاب طلایی، این روند موفقیتآمیز را به یک دوره رویایی تبدیل کند.
در راستای همین پروژه مذاکرات با خولیو ولاسکو، سرمربی آرژانتینی که در آن زمان پرا افتخارترین مربی والیبال جهان در عرصه رقابتهای ملی محسوب میشد، آغاز شد. این گفتوگوها از نیمه دوم زمستان سال ۱۳۸۹ استارت خورد و کمتر کسی تصور میکرد که با موفقیت همراه شود ولی ۱۱ فروردین ۱۳۹۰ خبر آمد که ولاسکو با فدراسیون به توافق رسیده و به زودی وارد ایران خواهد شد.
حتی پس از رسانهای شدن این خبر هم کمتر کسی میتوانست باور کند که این مربی فراموشنشدنی تاریخ ورزش جهان، هدایت تیم ملی ایران را بر عهده خواهد گرفت ولی قضیه صحت داشت و ولاسکو بزرگ چندی بعد دقیقا در همان شبی که کارلوس کیروش وارد کشورمان شد، به تهران آمد تا به عامل تحولی شگرف در والیبال ایران تبدیل شود.
ما با خولیو و ولاسکو برای اولین مرتبه قهرمان آسیا شدیم و برای نخستین بار به لیگ جهانی والیبال راه پیدا کردیم. مسابقاتی که با درخشش خیرهکننده ایران همراه شد و خاطراتی بسیار خوش برای مردم به یادگار گذاشت.
اگرچه این سرمربی پرافتخار در زمستان سال ۱۳۹۲ از ایران رفت ولی میراثی ماندگار و غیر قابل توصیف در والیبال ایران از خود بر جای گذاشت که هنوز هم اندیشیدن به آن فوقالعاده خوشایند است.
بیشتر بخوانید: خداحافظی پُرسروصدای احمدرضا عابدزاده با استقلال/ عقاب آسیا با ناراحتی پیراهن آبی را درآورد