تیم ملی ایران در نخستین روزهای سال ۱۴۰۵ و در فیفا دی ماه مارس به مصاف نیجریه رفت و با نتیجه ۲-۱ مغلوب شد. اگرچه در بازیهای دوستانه نتیجه خیلی مهم نیست اما اینکه تیم ملی مدتهاست با پیروزی قهر کرده، باعث نگرانی همه شده است. آن هم در فاصله کمی بیشتر از دو ماه تا جام جهانی ۲۰۲۶ آمریکا.
حالا تیم ملی در آنتالیا برای انجام دومین بازی خود آماده میشود. به شکلی جالب، همانطور که قبل از این اردو دو بار با نیجریه بازی کرده بودیم و یک بازی با اختلاف یک گل و یک صفر -صفر درکارنامه داشتیم و بازی سوم را باختیم، با کاستاریکا هم پیش از این دو بار روبرو شدهایم. با این فرق که ایران علاوه بر تساوی بدون گل، بازی با اختلاف یک گل را از کاستاریکا ۳-۲ برد.
در دیدارهای قبلی مقابل کاستاریکا همواره مربیان وقت تیم ملی از بازیکنانی برای نخستین بار در ترکیب استفاده کردهاند که بعید است امیر قلعه نویی حاضر به تکرار این اتفاق باشد. اما آنچه باعث نگرانی است، این است که قانون تکراری شامل حال نتیجه در این بازی شود و تیم ایران باز هم بازنده از زمین خارج شود.
به لحاظ فنی، تیم ملی در بازی قبل از بازی با سه مدافع میانی و سیستم دفاعی نتیجه نگرفت و حالا همه منتظرند ببینند آیا قلعه نویی از این بازی به عنوان فرصتی برای تکرار این سیستم و روش استفاده خواهد کرد یا آنکه با روش و ترکیبی جدید تیمش را محک خواهد زد؟
ایران در جام جهانی با بلژیک از اروپا، مصر از آفریقا و نیوزلند در اقیانوسیه همگروه است. تیمی از آمریکا -چه شمالی، چه جنوبی و چه مرکزی که کاستاریکا در آنجا واقع شده- حریف ما نیست. به علاوه اینکه این کشور هرگز به لحاظ داشتن ستارههای مشهور و شاغل در اروپا قابل قیاس با نیجریه نیست. همه اینها یعنی میتوان در این بازی چشم به پیروزی داشت تا نتیجهای که ماههاست از تیم ملی ما رو برگردانده در آستانه جام جهانی نوبر شود.
در پایان این مسابقه یا امیر قلعه نویی با آرامشی بیشتر از قبل به ایران برمیگردد و یا در صورت شکست یا مساوی، فشارهای روی او و شاگردانش به مراتب بیشتر از قبل شده و کار را در ماههای آینده تا جام جهانی برای آنها سختتر از همیشه خواهد کرد.
بیشتر بخوانید: وینگر ملیپوش: بازی با نیجریه سخت، اما درسهای زیادی داشت