کشتی فرنگی کشورمان در رقابتهای قهرمانی آسیا برای کسب هجدهمین تاج قهرمانی قاره میجنگد. ما در پنج وزن اول، ۵ مدال گرفتیم و در پنج وزن دوم هم شرایط بسیار خوبی داریم. سایر کشورها به جز میزبان، با داشتن تک ستارهها چندان خطری برایمان محسوب نمیشوند و این یعنی کسی نگران تاج و تخت آقایی کشتی برای ایران نباشد.
هیچکس نمیتواند موفقیتهای فدراسیون کشتی در تهیه زیرساختها و امکانات و چرخه موفق رسیدن به تیم ملی در ردههای مختلف را زیر سوال ببرد. در حقیقت در این فدراسیون، آنقدر کارهای درخشانی انجام شده و آنقدر نتایج خوب در این سالها داشتهایم که حالا دیگر یک شکست نیز میتواند برایمان حساسیت زا باشد. فدراسیون کشتی و مربیان تیمهای ملی آنقدر خوب کار کردهاند که همه بخواهیم از سر دلسوزی با آنها کمک کنیم.
در بیشک اتفاقی افتاد که باید آن را نشانه زنگ خطر دانست. قرقیزها از امتیاز میزبانی استفاده کردند و پیروزیهای خوبی مقابل ما به دست آوردند. قرقیزستان در کشتی فرنگی، قهرمان جهان و مدالدار المپیک دارد و همه میدانیم که شرایط میزبانی یعنی چه، اما باز با این وجود باخت غلامرضا فرخی -نابغه کشتی فرنگی جهان- باید جدی گرفته شود.
سال قبل این جوان ۲۰ ساله در سه رقابت بسیار مهم روی تشک رفت و هر سه جا طلا گرفت. طوری که همان موقع هشدار دادیم نباید یک پتانسیل را اینقدر استفاده و فرسوده کرد. به خصوص که او در ۸۲ کیلو قهرمان جهان شد و بلافاصله به وزن ۸۷ کیلو برده شد که میدانیم یک وزن المپیکی است و آینده نگری حسن رنگرز را نشان میداد. آن هم در حالی که ما در همین وزن ۸۷ نایب قهرمان المپیک یعنی علیرضا مهمدی را داریم.
در مسابقات جهانی سال قبل که فرخی در ۸۲ کیلو ستاره مسابقات بود -۳۶ امتیاز گرفت و فقط یک امتیاز داد- و با اقتدار به مدال طلا رسید، علیرضا مهمدی در ۸۷ کیلو به مدال نقره رسید و همین حریف قرقیز را ۴-۱ برد. حالا فرخی در فینال کشتی قهرمانی آسیا به او ۱۱-۴ باخته که برای یک قهرمان بیشکست جهان، مدال نقره آسیا شکستی بزرگ محسوب میشود.
ایران در ۳۵ دوره قبلی رقابتهای قهرمانی آسیا ۱۷ بار قهرمان شده و با هر تیمی به مسابقات میرفتیم، عنوان قهرمانی آسیا برای ما تازگی نداشت. بدعت خوبی که همین علیرضا دبیر در این سالها گذاشته این بود که نفرات جوان بالا آمده از «چرخه درست» انتخابی تیم ملی، برای پشتوانهسازی و کسب تجربه به چنین مسابقاتی میرفتند.
سوال اینجاست که چرا ما باید محمد هادی ساروی و امین میرزازاده یا همین غلامرضا فرخی را در هر میدانی خرج کنیم؟ قطعاً کادر فنی تیم ملی روی سه مدال طلا در اوزان ۸۷ ، ۹۷ و ۱۳۰ کیلوگرم حساب کرده بود که این سه قهرمان عنواندار جهان و المپیک را به میدان فرستاد، اما حالا نه فقط این حساب درست از آب در نیامده بلکه با زمین خوردن یک قهرمان بیشکست، روحیه او خراب و از آن مهمتر پشتوانههای این سه وزن نیز پشت خط ماندهاند.
در حقیقت دستاورد کشتی فرنگی ایران در آسیا و در بیشکک، زنگ خطری بود که با باخت فرخی به صدا درآمد. ما قهرمان جهان را در آسیا بی حرمت کردیم و با دست خود به رقبا اعتماد به نفس داریم، از آن مهمتر این پیام بود که انگار کشتی ایران هیچ جانشینی برای این بزرگان ندارد که همه جا باید آنها را با خود ببریم.
