پس از اتفاقاتی که در بازیهای آسیایی ۱۹۸۶ سئول رخ داد، ۱۴ نفر از بازیکنان تیم ملی فوتبال ایران که همه آنها در زمره ستارگان دهه ۶۰ ما بودند، با انتشار نامهای مدعی شدند تا وقتی مرحوم پرویز دهداری هدایت این تیم را بر عهده داشته باشد، دیگر برای تیم ملی بازی نمیکنند.
این ماجرا یکی از جنجالیترین پروندههای دهه ۶۰ فوتبال ایران بود و اگرچه سه نفر از امضاکنندگان این بیانیه (مرحوم سیروس قایقران، فرشاد پیوس و محمدحسن انصاریفرد) امضای خود را پس گرفته و به تیم ملی برگشتند ولی ستارگان زیادی بودند که به واسطه حضور پرویز دهداری برای تیم ملی بازی نکردند و با محرومیت مواجه شدند. آنها حتی پس از کنار رفتن این مربی فقید و سرمربیشدن مهدی مناجاتی هم به تیم ملی راه پیدا نکردند!
در این میان علی پروین شهریور ۱۳۶۸ سرمربی تیم ملی ایران شد و به صورت همزمان هدایت پرسپولیس و تیم ملی را بر عهده داشت. او که جهت حضور تیم ملی در تورنمنت جام صلح و دوستی کویت (پاییز ۶۸) توانسته بود به صورت موقت موافقت سازمان تربیت بدنی و فدراسیون فوتبال بابت بازگرداندن چهرههایی همچون شاهرخ بیانی و محمد پنجعلی را بگیرد، ۲۵ فروردین ۱۳۶۹ طی مصاحبهای با اشاره به هموار شدن مسیر برای بازگشت همه محرومان بازیهای آسیایی سئول گفت: فدراسیون فوتبال و سازمان تربیت بدنی هیچ مشکلی با بازگشت مهرههای سرشناس به تیم ملی ندارند و اتفاقات گذشته را فراموش کنید. ما مهر ماه امسال (منظور علیآقا مهر ماه ۱۳۶۹ بود) باید در بازیهای آسیایی ۱۹۹۰ پکن حاضر شویم و موفقیت در آن فوقالعاده مهم است به همین خاطر تاکید میکنم همه ستارگان به تیم ملی برگردند و مشکلی از بابت حضور آنها وجود نخواهد داشت. میخواهیم دست به دست هم بدهیم و قهرمان بازیهای آسیایی شویم.
این حرفهای پروین موجب شد علاوه بر محمد پنجعلی و شاهرخ بیانی، زمینه برای بازگشت ناصر محمدخانی، حمید درخشان و شاهین بیانی سه ستاره بزرگ استقلال و پرسپولیس به تیم ملی نیز فراهم آید و ما قهرمانی در بازیهای آسیایی ۱۹۹۰ پکن را جشن بگیریم. البته حمید درخشان قبل از اعزام تیم به چین به دلایل فنی خط خورد ولی بعد از آن دوباره بدون هیچ مشکلی دعوت شد.
بیشتر بخوانید: اولین قهرمانی استقلال با گل بازیکنی که سرمربی پرسپولیس شد
