باشگاههای ایرانی که این روزها در یک تعطیلی اجباری بهسر میبرند و خبری از فعالیتهای پرزرق و برق ورزشیشان نیست، حالا با یک حقیقت عریان و به ظاهر لاینحل روبرو شدهاند؛ مشکلات بیپایان مالی در دوران رکود بیسابقه فوتبال!
این معضل بزرگ، چنان ریشه دوانده که از باشگاههای بزرگ صنعتی که وارث خرابیهای جنگ تحمیلی هستند گرفته، تا دو قطب بزرگ پایتخت یعنی استقلال و پرسپولیس که زیر نظر هلدینگهای تجاری اداره میشوند، همگی از این قاعده مستثنی نیستند. امروز «بیپولی» تنها واژهای است که گریبان همه را به اتفاق میفشارد و رویاهای کاغذی مدیران را نقش بر آب میکند.
اما نکتهای که در این میان نباید مستتر بماند، تغییر اجباریِ یک عادت غلط است. در سالیان گذشته، باشگاههای ایرانی عادت کرده بودند در فصل نقل و انتقالات تابستانی، مشتی بازیکن اغلب کمهنر را با القاب دهانپرکنی مثل «بُمب» جذب کرده و با هیاهو، مخاطب را مرعوب خواستههای خود کنند. حالا اما دیگر خبری از آن بمبهای توخالی نیست؛ بمبهایی که صدایش فقط در حد چند عکس یادگاری داخل دفتر باشگاه بود و در زمین مسابقه، چیزی جز حسرت به جا نمیگذاشت.
ظاهراً فوتبال ایران، این بار نه به انتخاب خود، بلکه به حکم یک جبر دردناک، در حال ورود به یک فضای درست و درمان است. جایی که به جای هزینههای آنچنانی، باید به استعدادهای درخشان و نادیده گرفته شده روی خوش نشان داد. حالا نوبت مدیریت واقعی است؛ مدیریت بر آکادمیها، توجه به ردههای پایه و میدان دادن به چهرههای جوان و باانگیزه.
بیپولی اگرچه تلخ است، اما شاید تنها راهی بود که فوتبال ایران را مجبور کند به جای خریدن شهرت پوشالی، به دنبال ساختن ستارههای واقعی برود. این بار، پیروزی نه در بازار نقل و انتقالات، بلکه در زمین تمرین آکادمیها رقم خواهد خورد.
بیشتر بخوانید: بمب خبری تازه در سپاهان پس از بمباران کارخانه فولاد