اظهارنظر تازه امیر قلعهنویی پیش از سفر تیم ملی به آنتالیا، شاید مهمترین و امیدوارکنندهترین جملهای باشد که تا امروز از او درباره جام جهانی ۲۰۲۶ شنیدهایم؛ جملهای کوتاه اما تعیینکننده: «اگر بازی تدارکاتی مناسب هم فراهم نشد، دنبال بهانهجویی نیستم.»
فوتبال ایران سالهاست از یک بیماری مزمن رنج میبرد؛ شکستهایی که کمتر کسی مسئولیتشان را میپذیرد و نتایجی که معمولا زیر آوار بهانهها دفن میشوند. گاهی زمین تمرین مقصر است، گاهی برنامه مسابقات، گاهی داوری، گاهی امکانات، گاهی اردوها و گاهی حریفان تدارکاتی. آنقدر در فوتبال ایران برای ناکامی توضیح ساختهایم که اصل ماجرا فراموش شده؛ اینکه مسئولیت نتیجه با چه کسی است؟
حالا اما سرمربی تیم ملی حرف دیگری زده است. او میگوید حتی اگر حریف مناسب هم پیدا نشود، بهانهای در کار نخواهد بود. اتفاقا همین نگاه، بهترین خبر برای فوتبال ایران است. چون شرایط تیم ملی عادی نیست. جام جهانی ۲۰۲۶ در راه است، فضای فوتبال کشور خاص است، تدارکات تیم ملی ایدهآل نیست و نگرانی درباره بازیهای دوستانه هم وجود دارد. همه اینها درست؛ اما هیچکدام نباید از امروز تبدیل به سپر دفاعی فردای شکست شوند.
تیم ملی با همین مختصات، با همین شرایط و با همین واقعیتها راهی جام جهانی میشود. کسی این حضور را تحمیل نکرده؛ کادرفنی این پروژه را پذیرفته، برای آن برنامهریزی کرده و طبیعتا مسئولیتش را هم باید بپذیرد. اگر تیم ملی در آمریکا نتیجه بگیرد، افتخار آن به نام امیر قلعهنویی و همکارانش ثبت خواهد شد؛ همانطور که اگر نتیجه مطلوب حاصل نشود، کارنامه این جام هم به نام همین کادرفنی نوشته میشود.
در فوتبال حرفهای، موفقیت و شکست از هم جدا نیستند؛ همان دستی که جام را بالا میبرد، باید مسئولیت ناکامی را هم بپذیرد. برای همین، جمله قلعهنویی اهمیت دارد. نه به خاطر بحث حریف تدارکاتی، به این دلیل که برای اولین بار، پیشاپیش درِ بهانهها را بسته است.
و فوتبال ایران دقیقا به همین احتیاج داشت؛ اینکه اگر روز سختی رسید، کسی نگوید «شرایط مهیا نبود»! شرایط همین است که هست؛ حالا نوبت نتیجه است...
بیشتر بخوانید: بازگشت باشکوه قلعهنویی با گزارش ۳۰۰ صفحهای...