پرسپولیس از همان روزهای ابتدایی توقف لیگ بیستوپنجم، یکی از جدیترین مخالفان تعلیق مسابقات بود. مدیران این باشگاه اعتقاد داشتند لیگ باید پیش از جام جهانی ۲۰۲۶ به پایان برسد تا تکلیف سهمیههای آسیایی در زمین مسابقه مشخص شود، نه پشت میز جلسات. در همین راستا، پیمان حدادی در نشستهای مشترک با مدیران باشگاهها و مسئولان فدراسیون تلاش کرد سایر تیمها را برای ادامه رقابتها با خود همراه کند اما در نهایت تنها گلگهر از این ایده حمایت کرد و پرونده ادامه لیگ فعلاً بسته شد.
بعد از ناکامی در متقاعد کردن باشگاهها، پرسپولیسیها مسیر دیگری را در پیش گرفتند. آنها پیشنهادهای مختلفی برای تعیین نمایندگان ایران در آسیا ارائه کردند؛ از برگزاری تورنمنت چندجانبه گرفته تا بررسی عملکرد تیمها در پنج فصل اخیر یا حتی ملاک قرار دادن جدول نیمفصل. با این حال، هیچکدام از این طرحها مورد موافقت قرار نگرفت تا سرخها به فکر پیگیری موضوع از مسیرهای حقوقی و بینالمللی بیفتند.
مشکل اصلی برای پرسپولیس، جایگاه فعلی این تیم در جدول است. سرخپوشان حتی در خوشبینانهترین سناریوها هم شانس چندانی برای رسیدن به سهمیه آسیایی ندارند. طبق تصمیم فدراسیون، سهمیهها به تیمهای بالای جدول تعلق میگیرد و در شرایط فعلی استقلال، تراکتور و سپاهان اصلیترین مدعیان حضور در رقابتهای آسیایی هستند. حتی اگر برخی پروندههای انضباطی به سود پرسپولیس تغییر کند، باز هم این تیم برای رسیدن به جمع سه تیم برتر کار بسیار سختی خواهد داشت.
در روزهای اخیر، مدیران باشگاه روی پروندههای حقوقی حساس شدهاند و امید دارند از طریق اعتراض به برخی آرای انضباطی، معادلات جدول تغییر کند. یکی از محورهای اصلی، بررسی دوباره نتایج مسابقات استقلال و تراکتور مقابل ملوان است؛ موضوعی که اگرچه میتواند روی جایگاه چند تیم اثر بگذارد، اما باز هم تضمینی برای آسیایی شدن پرسپولیس نخواهد بود.
در واقع، حتی با تغییر بعضی نتایج و کسر امتیاز از رقبا، همچنان تیمهایی مثل گلگهر شانس بیشتری برای قرار گرفتن بالاتر از پرسپولیس دارند. به همین دلیل بسیاری معتقدند تلاشهای اخیر سرخها بیشتر شبیه آخرین امیدها برای بازگشت به کورس سهمیه است؛ مسیری پیچیده که فعلاً بیشتر به بنبست می رسد و دست پرسپولیسی ها خالی می ماند.
بیشتر بخوانید: درخواست جنجالی پرسپولیس از CAS علیه استقلال و تراکتور
